اختلالات رفتاري در کودکان

بررسي هاي مختلف نشان مي دهد که بچه ها در سنين بزرگسالي نيز همان خصوصيات دوران کودکي را حفظ مي کنند. ما در اينجا براي آشنايي شما خوانندگان عزيز به چند مورد از رايج ترين اختلالات رفتاري اشاره مي کنيم:

جويدن ناخن
 

اين واکنش در همه ي گروه هاي سني ديده مي شود، ولي بيشتر در سنين کودکي و اوايل بلوغ اتفاق مي افتد. بسياري از کودکان فقط مواقعي که در فشار روحي قرار مي گيرند (مانند عصبانيت، زمان امتحان يا هنگام مشاهده ي فيلم هاي مهيج) ناخن خود را مي جوند، ولي بعضي ها هم بدون دليل خاصي مرتباً به اين کار اقدام مي کنند. ناخن جويدن عکلس العملي است که اغلب اوقات با انگشت مکيدن کاملاً تفاوت دارد، زيرا بر خلاف انگشت مکيدن يک عادت نيست، بلکه وسيله يي است که کودک براي پايين آوردن فشار دروني خود بکار مي برد. گاهي هم واکنشي است که در مقابل خصومتي که از جانب افراد محبوبي مانند مادر در طفل برانگيخته شده است. به رغم اختلاف نظر در علت بروز اين اختلال، غالب محققان برآنند که درمان هايي از قبيل تلخ کردن و بستن ناخن يا تمسخر و تهديد شخص، چندان مفيد نيستند، بلکه درمان بايد شامل درک مشکلات و کمک به شخصي باشد که ناخن خود را مي جود تا بتواند سازش شخصيتي کافي و راه هاي مناسب تري براي خالي کردن فشار روحي خود پيدا کند.

مکيدن شست
 

معمولاً شروع عادت مکيدن شست در کودکان، سه- چهار ماهگي است. وقتي کودک کوچکتر است، اغلب بلافاصله بعد از غذا خوردن شست را مي مکد. بعضي از کودکان به محض آن که پسنانک را از دهان شان بيرون بياورند، شروع به مکيدن شست خود مي کنند. ولي قبل از شير خوردن هم انگشت خود را به دهان مي برند و بالاخره در مواقع ديگر روز هم، اين عمل مشاهده خواهد شد. در سنين بالاتر (سه تا سه و نيم سالگي) بيشتر کودکان، شب ها به مکيدن شست خود مي پردازند. بهترين طريقه ي درمان اين عادت، آن است که بطور غير مستقيم کودک به کارهاي ديگري که مورد علاقه ي اوست، وادار شود تا به تدريج اين عادت از سر او بيفتد.

شب ادراري
 

از اين عوامل مي توان به نکات زير اشاره کرد:
- اظهار غير مستقيم نياز به تشويق
- کوشش براي نشان دادن احتياج به کمک يا توجه پدر و مادر
- تمايل به لذت حاصل از ادرار کردن
- اظهار خصومت نسبت به والدين
- بعضي از امراض عصبي
- اختلال در مثانه و خواب بسيار عميق
- عدم تکامل بدني يا ناپختگي عاطفي

درمان شب ادراري
 

يکي از راه هاي درمان شب ادراري، درمان با بازتاب هاي شرطي است، اما تا چه حد عاقلانه خواهد بود که ما اين مشکل را در کودک به زور از بين ببريم؟ کودک به دليل دچار بودن به واکنش هاي شرطي ضعيف تر، به شب ادراري مبتلا نمي شود، بلکه براي آن شب ادراري دارد که دچار مشکلات هيجاني است. در درمان شب ادراري، اولاً بايد سابقه ي کامل خانوادگي کودک را گرفت، او را مورد معاينه ي کامل جسمي قرار داد و شخصيت کودک را بررسي کرد. ثانياً تمام روش هاي درماني بايستي در جهت تسکين و از بين بردن مشکلات هيجاني کودک باشد. بسياري از کودکان قبل از برقراري رابطه ي عاطفي با پزشک، درباره ي شب اداراي خود صحبت نمي کنند. گاهي ممکن است پس از رفع مشکلات محيطي زندگي کودک، بدون توسل به روان درماني، در علائم مشکل پيشرفتي حاصل شده و بيمار بهبود يابد. در موارد شب ادراري شديد اگر مشکل منازعه و دادن پاداش به کودک، خود جزو اين مشکلات مي شوند، براي مثال مادري که از شب ادراري کودکش ناراحت است، مسلماً مايعات کمتري به او خواهد داد. بطور خلاصه مي توان گفت که استفاده از اين وسايل و روش ها وقتي موفقيت آميز است که رابطه ي خوبي بين والدين و کودک وجود داشته است.
منبع: 7 روز زندگي- شماره 85