ابرهای نیمبوس

آیا تا کنون از خود پرسیده‌اید ابرهای نیمبوس چه هستند؟ خوب، به پایین صفحه بروید و همه‌ی اطلاعات موجود در باره‌ی این نوع ابر، که شما دنبال آن هستید، را به دست بیاورید.
وقتی به آسمان آبی نگاه می‌کنید اولین چیزی که می‌بینید چندین چیز سفید پرز دار شبیه توپ کتان است، که ابر نامیده می‌شود. هرچند ممکن است شما تفاوتی در آن‌ها نیابید، واقعیت این است که انواع مختلفی از ابر وجود دارد. ابرها را براساس اندازه، ارتفاع و شکل ظاهری آن‌ها طبقه بندی می‌کنند. یکی از انواع مختلف ابرها، ابر نیمبوس است. واژه‌ی 'nimbus' از زبان لاتین گرفته شده و به معنای باران سیل‌ آسا یا ابر است. ابرهای نیمبوس ابرهایی هستند که باعث بارندگی می‌شوند. این نزولات آسمانی به شکل باران، برف یا تگرگ به زمین می‌رسند. دو نوع ابر وجود دارد، کومولو نیمبوس (ابرهای کومولوس) و نیمبو استراتوس (ابرهای استراتوس). این ابرها به رنگ تیره هستند چرا که پر از قطرات کوچک آبی است که به صورت باران، یخ بار، برف یا تگرگ می‌بارد.

حقایق جالب در مورد ابرها

تماشای ابرهای شناور در آسمان واقعاً مجذوب کننده است. با نگاهی به آسمان، فقط ابرهای بزرگ، سفید و پرز داری را می‌بینیم که از بالای سر ما می‌گذرند و فکر می‌کنیم همه مثل هم هستند. اما آیا می‌دانید 10 نوع ابر اصلی وجود دارد؟ قبل از این که نگاهی دقیق به ابر نیمبوس بیندازیم، اجازه دهید نگاهی بیندازیم به حقایقی جالب در باره‌ی همه‌ی ابرها.
نام گذاری مدرن و طبقه بندی ابرها توسط لوک هاوارد (1772-1864)، که یک دارو ساز انگلیسی و هوا شناس آماتور بود صورت گرفت.
ابرها با توجه به ارتفاع و ظاهرشان طبقه بندی می‌شوند. معیار دیگر طبقه بندی ابرها مقدار بارشی است که در خود دارند – ابرهایی که باران‌ آورند و ابرهایی که نیستند. اسامی این چهار نوع ابر اصلی از زبان لاتین گرفته شده است. "سیروس" به معنای حلقه‌ای، "استراتوس" به معنای لایه‌ای، "کومولوس" به معنای توده‌ای و در نهایت "نیمبوس" به معنای ابر باران است.
ابرها وقتی تشکیل می‌شوند که آب رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و اقیانوس‌ها تبخیر می‌شوند و به اتمسفر می‌روند. اما روی سیاره‌ی زحل، ابرها از قطرات متان مایع تشکیل می‌شوند.
بزرگترین ابرها کومولو نیمبوس‌ها هستند و در ارتفاع 7ر9 کیلومتر (تقریباً برابر با 6 مایل) تشکیل می‌شوند. این ابرها ظرفیت نگه داشتن نیم میلیون تن آب را در خود دارند.
ابرهای نیمبو استراتوس (گرفته شده از واژه‌ی لاتین "نیمبو" به معنای باران) ابرهای خاکستری تیره‌ای هستند که موجب بارندگی می‌شوند.
ابرهای سیروس ابرهای ارتفاعات بالا هستند و در 7000 متری سطح زمین تشکیل می‌شوند.
در ایران، ابرها نشانه‌ی خوش یمن بودن تلقی می‌شوند. برای بیان این که کسی خوش یمن یا خوشبخت است می‌گویند "دائم سماءکم قائم" که یعنی "آسمانت همیشه پر ابر باشد".

تشکیل ابرهای نیمبوس

ابرهای نیمبوس وقتی تشکیل می‌شوند که هوا سرد و باعث میعان (فرایندی که طی آن بخار آب به مایع تبدیل می‌شود) بخار آب نامرئی می‌شود و در نتیجه قطرات یخ یا ابرهای مرئی می‌سازد. اندازه‌ی ذرات تشکیل دهنده‌ی ابرها می‌تواند از هر مقداری بین 0005ر0 تا 008ر0 سانتیمتر یا 0002ر0 تا 003ر0 اینچ (تقریباً 5 تا 7 میکرومتر) متغیر باشد. سپس این قطرات آب اشکال و اندازه های مختلفی پیدا می‌کنند و در اتمسفر شناور می‌شوند. به علت تفاوت در دمایی که میعان در آن رخ می‌دهد انواع مختلفی از ابرها شکل می‌گیرند. اگر این دما زیر نقطه انجماد باشد، ابرها معمولاً از کریستال‌های یخ تشکیل می‌شوند در غیر این صورت متشکل از قطرات آب هستند. تشکیل ابرها هم چنین تحت تأثیر حرکت جریانات هوا قرار دارد.

حقایقی درباره‌ی ابرهای نیمبوس

ابرهای نیمبوس به صورت یک نواختی در طول آسمان گسترش می‌یابند و حامل باران هستند. این ابرها به تعداد زیاد تشکیل و دیده می‌شود که در قشرهای پایین تر شناور می‌شوند.
این ابرها بزرگ، به رنگ سیاه مایل به خاکستری و ابرهایی پر شتاب هستند.
آنها مقدار بسیار عظیمی از قطرات آب را که به صورت باران فرو می‌ریزد با خود حمل می‌کنند.
ابرهای نیمبوس در ارتفاعات پایین یافت می‌شوند و به صورت یک دست در سراسر آسمان پخش می‌شوند.
ابرهای نیمبو استراتوس که نوعی از ابرهای نیمبوس می‌باشند در ارتفاع 2400 متری (تقریباً 8000 فوت) یافت می‌شوند.
این ابرها به علت شرایط آب و هوایی گرم تشکیل شده است.
ابرهای نیمبو استراتوس با ظاهر متمایل به خاکستری خود در آسمان شناسایی شده و هم چنین مانع از عبور نور خورشید می‌شوند.
ابرهای کومولو نیمبوس ابرهایی هستند که معمولاً باعث رعد و برق می‌شوند. این ابرها از به هم فشرده شدن قطرات آب یا قرار گرفتن آن‌ها در توده‌ای متحد شکل می‌گیرند.
کومولو نیمبوس‌ها از ابرهای کومولوس تشکیل می‌شوند و معمولاً بلند هستند.

اطلاعاتی درباره‌ی ابر نیمبوس برای کودکان

همه‌ی ما وقتی بچه بودیم به ابرها علاقه داشتیم و این حقیقت که ابرها توپ‌های پنبه‌ای کرکی نیستند و قطرات آب هستند واقعاً برایمان گیج کننده بود. آموزش کودکان برای شناسایی ابرها کار بسیار ساده‌ای است. روش ابتدایی آموزش تفاوت میان ابرهای نیمبوس و دیگر ابرها به کودکان، آموزش در باره‌ی رنگ ابرها است. شما هم چنین می‌توانید به منظور شناسایی این ابرها از بچه‌ها بخواهید که ابرها را رسم کنند (ابر مورد علاقه‌ی آن‌ها کومولو نیمبوس است که در بیشتر کتاب‌های نقاشی دیده می‌شود).
ابرهای نیمبوس همان ابرهای باران ‌آور هستند. بنا بر این، دفعه‌ی بعد که در یک روز بارانی لکه‌های بزرگ و تیره‌ی ابر را در آسمان می‌بینید، می‌دانید آن لکه‌ها چه هستند.