آشنایی با نام های خداوند: العدل

عدد ابجدی: 104 العدل به معنای کسی است که در قول و عمل پسندیده باشد و جور و ستم در حُکمش نباشد. «شیخ بُرسی»(ره) فرموده است که هر کس در نیمه ی شب این اسم را بسیار گوید خداوند لطایف خود را مخصوص او گرداند و او را خزینه ی اسرار خود قرار دهد.
 

پژوهه در مفهوم العدل از مترجم

«العدل» از اسماء الله است به معنی آن که خداوند تبارک و تعالی هر چیزی را در جای خود قرار داده و درباره ی هیچ موجودی از آنچه که لایق و سزاوار بوده چیزی فروگذار نکرده است و تمامی موجودات جهان آفرینش را موزون و متعادل خلق کرده است.

«به پاکی بستای نام پروردگار برتر و والایت را، آن که بیافرید و پردازش نمود». «اعلی/ 1 و 2»

«آسمان را برافراشت و میزان را مقرر فرمود.» «الرحمن/7»

«مرحوم فیض کاشانی» معتقد است که منظور از وضع میزان، رعایت تعادل در ساختمان جهان و دادن هر حقّی به ذیحق آن برای برقراری نظم کلّی عالم است و در تأیید گفتار خویش روایتی از رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم نقل می کند که: «به واسطه ی عدل است که آسمانها و زمین برپاست». (تفسیر صافی، ص 516).

پس خداوند عادل است چون به هر مخلوقی طبق استحقاق و ظرفیتش عطا می کند و ذرّه ای از آنچه که شایسته است کمتر در نظر نمی گیرد.

فردی برای فهمیدن ارزش عدالت از "امیرالمؤمنین علی" علیه السلام می پرسد: کدام یک برتر است جود یا عدل؟ حضرت می فرماید: «عدل چیزها را به جای خود می نهد ولی جود و بخشش، آنها را از جای خود خارج می کند (زیرا جود زیاده از استحقاق می بخشد)، و عدل نگاه دارنده ی همگان است ولی جود فقط به کسی بهره می دهد که به او بخشش شده پس عدل شریفتر و برتر می باشد».

 

منبع: شریف کاشانی، ملاحبیب الله؛ (1383)، خواص و مفاهیم اسماء الله الحُسنی(نامهای زیبای خداوند)، ترجمه ی محمدرسول دریایی، تهران: نشر صائب، چاپ ششم