آشنایی با نام های خداوند: الغیاث

عدد ابجدی: 1511 الغیاث به معنی «مُغیث» است یعنی فریادرسنده ی "مضطَرّین" در حالی که احدی به فریاد آنها نمی رسد چنان که فرموده است: «اَمَّن یُجیبُ المُضطَرَّ اِذا دَعاهُ» و مداومت بر این اسم برای دفع اضطرار و وحشت تنهایی و خلاصی از شداید و بلیّات نافع است و اگر کسی در روز چهارشنبه نود «ف» بنویسد و در هنگام نوشتن مکرّر بگوید «یا غیاثُ یا مغیثُ» و با خود دارد هر حاجت که بخواهد روا شود. همچنین اگر کسی پیش از نماز صبح دو رکعت نماز کند به طوری که رکعت اوّل بعد از سوره ی حمد هفت مرتبه سوره ی جحد(کافرون) و در رکعت دوم بعد از حکم یک دفعه سوره ی توحید را بخواند و بعد از سلام ده بار تسبیحات اربعه و ده صلوات بفرستد پس ده مرتبه بگوید: «یا غِیاثَ المُستَغیثینِ اَغثِنی» هر حاجت که بطلبد روا شود و برای رفع محنت های بزرگ هزار بار بگوید: یا مُغیثُ اَغِثنی بِحقِّ بسمِ اللهِ الرَّحمِنِ الرَّحیمِ یا صاحِبَ الرَّای وَالسَّمع بِحَقِّ الِ طه و یس). اگر کسی در کاری مانده باشد که هیچ کس به فریاد او نرسد و در دست ظالمی گرفتار باشد که به هیچ وجه راه نجاتی نداشته باشد نود و نه مرتبه این کلمات را بخواند، نجات یابد: (یا غِیاثی عِندَ کُلِّ کُربَةٍ وَ معاذِی عِندَ کُلِّ شدَّةٍ وَ مُجیبی عِندَ کُلِّ دَعوَةٍ اَسئَلُکَ اَن تُصَلِّیَ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَماناً مِن عُقُوباتِ الدُّنیا والاخِرَةِ).
 

که مداومت بر آنها موجب عزّت در نزد سلاطین است و همراه داشتن مکسَّر این اسم فواید بسیار دارد:
 

ال	غ	ی	ا	ث
ث	ال	ا	غ	ی
ی	ث	غ	ال	ا
ا	ی	ال	ث	غ
غ	ا	ث	ی	ال

پژوهه در مفهوم الغیاث از مترجم

«الغیاث» یکی از اسمای خداوند به معنی فریادرس می باشد. «راغب» می گوید: این اسم در وقت یاری خواستن از خداوند متعال مطرح می گردد، به همین دلیل «غیث» در مورد باران استعمال می شود چون بر اساس درخواست و ناله و فریاد مردمان از بی آبی فرود آید.

امیرالمؤمنین علی(ع) می فرماید: «در کاهای خود از او یاری می طلبیم و سلامتی در دین و عقاید را از او درخواست می نماییم همان طوری که سلامتی بدن ها را از او می خواهیم».(نهج البلاغه، خطبه ی 98) و در جای دیگر می فرماید: «و از خدا بسیار یاری طلب تا نگاهداردت از آنچه تو را به غم و اندوه انداخته و یاریت کند در آنچه به تو رسیده است اگر خدا بخواهد». (نهج البلاغه، نامه ی 34) "ابراهیم بن محمّد همدانی" می گوید: از حضرت رضا(ع) پرسیدم که به چه علّت خداوند فرعون را غرق کرد و آن را هلاک نمود با این که فرعون به خداوند ایمان آورد. حضرت فرمود: "فرعون" وقتی ایمان آورد که فایده ای نداشت و کار از کار گذشته بود به علاوه فرعون وقتی دید در حال غرق شدن است متوسل به "حضرت موسی" شد و آن جناب به فریاد او نرسید و بعد که رفت به مقام مناجات به حضرتش خطاب شد که: ای موسی! به فریاد فرعون نرسیدی زیرا به جهت آن که تو را نیافریده بودی به عزّت خودم سوگند که اگر به من متوسل شده بود به فریاد او می رسیدم.

«غیث»، «بارانِ نافع» است، در حالی که «مَطَر» به هرگونه باران گفته می شود، خواه نافع باشد یا غیرنافع. «غیث» بعد از «غوث»، ناظر به نشر رحمت الهی پس از یاری خواستن از خداوند متعال بعد از نومیدی ها، نشر رحمت او (غیث) تحقق می یابد. چرا که درگه او درگه نومیدی نیست...
 

منبع: شریف کاشانی، ملاحبیب الله؛ (1383)، خواص و مفاهیم اسماء الله الحُسنی(نامهای زیبای خداوند)، ترجمه ی محمدرسول دریایی، تهران: نشر صائب، چاپ ششم