پرسش :

آیا خدا را می‌‌توان به عنوان دوست مورد خطاب قرار داد؟

پاسخ :
آنچه از متون دینی در ارتباط با دوستی خداوند نسبت به انسان‌ها به دست می‌آید، این است که هم در قرآن کریم خداوند خود را دوست مؤمنان نامیده و هم در روایات از زبان ائمه خداوند به عنوان دوست مورد خطاب قرار گرفته است.
الف. در قرآن کریم می‌خوانیم:
1. «إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ التَّوَّابینَ وَ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرین»؛[1] خداوند، توبه ‏کنندگان را دوست دارد، و پاکان را (نیز) دوست دارد.
2. «إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنین»؛[2] خداوند، نیکوکاران را دوست مى‏ دارد.
3. «... وَ اللَّهُ وَلِیُّ الْمُتَّقینَ»؛[3] و خدا دوست پرهیزکاران است.
4. «إِنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ یُحْیی‏ وَ یُمیتُ وَ ما لَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِیٍّ وَ لا نَصیر»؛[4] ملک آسمان‌ها و زمین از آن خدا است، زنده می‌کند و می‌میراند و شما را جز خدا دوست و یاورى نیست.
ب. در دعاها نیز چنین آمده است:
1. «یَا حَبِیبَ قُلُوبِ الصَّادِقِینَ‏»؛[5] ای دوست قلب‌های صادقان.
2. «یَا حَبِیبَ مَنْ لَا حَبِیبَ لَه‏»؛[6] ای دوست کسی که دوستی برایش نیست.
3. «یَا وَلِیَّ الْمُؤْمِنِین»؛‏[7] ای دوست مؤمنان.

پی نوشتها:
[1]. بقره، 222.
[2]. همان، 195.
[3]. جاثیه، 19.
[4]. توبه، 116.
[5]. طوسى، محمد بن الحسن، مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، ج ‏2، ص 848، مؤسسة فقه الشیعة، بیروت، چاپ اول، 1411 ق‏.‏
[6]. کفعمى، ابراهیم بن على عاملى، البلد الأمین و الدرع الحصین، النص، ص 407، مؤسسة الأعلمی للمطبوعات‏، بیروت، چاپ اول، 1418 ق.‏
[7]. کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 2، ص 552، دار الکتب الاسلامیة، تهران، چاپ چهارم، 1407ق.
منبع: www.islamquest.net