شنبه، 3 تير 1391
تخمین زمان مطالعه:
موارد بیشتر برای شما

پرسش :

چرا امامت موروثي است؟ ( از پدر به فرزند)


پاسخ :
ابتدا بايد ديد ارثى بودن امامت و رهبرى يعنى چه و توارث در آن بار منفى دارد يا مثبت؟ سپس بايد ديد فلسفه معرفى امامان توسط پيامبر(ص) چيست و اصلاً اين مسأله ربطى به ارثى بودن مسأله دارد يانه:
الف) ارثى بودن امامت و رهبرى يعنى چه؟
ارثى بودن به معناى آن است كه فارق از هرگونه معيار اساسى و صحيح حكومت از كسى به خاندان وى منتقل شود. در بسيارى از نظام‏هاى شاهنشاهى و سلطنتى اين شيوه حكم‏فرما است وبراساس آن صلاحيت‏هاى لازم جهت اداره جامعه و حكومت به كلى از نظر دور مانده و حفظ قدرت و سلطنت در يك خانواده اصل حاكم بر همه ارزش‏ها و معيارها تلقى مى‏شود.
ب ) آيا ارثى بودن داراى بار مثبت است يا منفى؟
بديهى است ارثى بودن به معناى فوق از نظر منطقى كاملاً نادرست وباطل مى‏باشد و بهترين گواه بر بطلان اين روش نظام‏هاى موروثى حاكم بر جهان به ويژه كشور ما ايران در طول تاريخ است كه بارها و بارها جامعه را به سوى پرتگاه‏هاى خطرناكى هدايت نموده و موجب سقوط و انحطاطات بسيارى گرديده است.
ج ) آيا امامت اهل‏بيت(عليهم السلام) موروثى است؟
بررسى و ژرفكاوى معيارهاى اساسى امامت و رهبرى در اسلام به خوبى نشان مى‏دهد كه اساسا اسلام با نظام موروثى كاملاً در تضاد و چالش است و به هيچ روى چنين شيوه‏اى را برنمى‏تابد،امامت اهل‏بيت(عليهم السلام) نيز يعنى امامت و حكومت عالى‏ترين و برجسته‏ترين معيارها از جمله عصمت كه برتراز آن هيچ ملاكى قابل تصور نيست، بنابراين آن نقطه منفى كه در نظام‏هاى موروثى وجود دارد هرگز در امامت اهل‏بيت يافت نمى‏شود، ليكن در اينجا اين سؤال رخ مى‏نمايد كه چگونه ارزش‏هاى لازم تنها در 12 نفر از سلسله شريفه اهل‏بيت پيامبر(صلي الله عليه و آله) جمع گرديده و نه تنها ديگران در چنين فضيلتى با آنان مساوى نيستند، بلكه ديگر منسوبين به پيامبر( صلي الله عليه وآله) نيز از آن بى‏بهره‏اند!
در اين رابطه بايد گفت رسيدن به هر چيزى، به ويژه اهداف، آرمان‏ها و مقامات عاليه تكوينى در گروه شرايط متعددى است و هيچ چيزى بدون نفوذ شروط لازم آن تحقق‏پذير نيست، مثلاً اگر تحقق يك پديده وابسته به يكصدشرط باشد حتى اگر يكى از شرايط آن محقق نشود، آن پديده نيز تحقق يافتنى نيست. مسأله امامت و نبوت نيز كه رسالتى بسيار سنگين و با اهميت است شرايط و لوازم متعددى دارد كه برخى از آنها اكتسابى و وابسته به كنش اختيارى فرد مى‏باشد و برخى ديگر وابسته به طهارت نسلى و شرافت معنوى، تهذيب، خلوص و صفاى باطن پدر ومادر و بلكه همه آباء و نياكان است. لذا براساس تعاليم اسلامى از نسل كسانى كه گرفتار شرك يا مرتكب فحشاءگرديده‏اند فرزندانى شايسته امامت و نبوت پديد نخواهد آمد و همان‏گونه كه نوشيدن الكل ممكن است تأثيرات فيزيكى و معنوى سويى بر روى نسل‏هاى متوالى بگذارد. شرك و زنا نيز شرايط معنوى و تكوينى لازم براى احرازمقامات بلند و عاليه معنوى مانند امامت و نبوت را به كلى از بين مى‏برد. از همين‏رو است كه در نسل بزهكاران هيچ امام و پيامبرى ديده نمى‏شود. ولى مثلاً از نسل ابراهيم(عليه السلام) پيامبران بسيارى از جمله حضرت محمد(صلي الله عليه وآله) برخاسته‏اند.نيز در زيارت حضرت اباعبداللّه‏(عليه السلام) مى‏خوانيم كه: «اشهد انك كنت نورا فى‏الاصلاب الشامخه والارحام المطهرة» و دراين زيارت به طهارت و پاكى اعتقاد و آباء و امهات آن حضرت آدم گواهى مى‏دهيم و به قول شاعر: «گوهر پاك ببايد كه شود قابل فيض». بنابراين اگر وجود آن امامان بزرگ در نسل واحدى را شاهديم از سويى به خاطر وجود تمام شرايط لازم معنوى به ارث رسيده از حضرت آدم(عليه السلام) تا آخرين امام در اين خاندان شريف است و از سوى ديگر وابسته به كنش‏هاى اختيارى خود آنان كه لحظه به لحظه عمرشان و ارتباط وثيقشان با خدا و دورى از هرگونه آلودگى و مبارزه وجهاد بى‏امان در راه خدا و... تفوق بخش آنان بر ديگر منسوبين به خاندان پيامبر(صلي الله عليه وآله) است.
www.morsalat.com


ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.