نتایج آمادگی برای مرگ

امام سجاد علیه السلام فرمودند:

اِنَّما الإستِعدادَ لِلمَوتِ تَجَنُّبُ الحَرامِ وَ بَذلُ النَّدی فِی الخَیرِ؛

آمادگی برای مرگ، به آن است که از حرام بپرهیزی و دارایی خود را در راه خیر صرف کنی.

بحارالانوار، ج ۴۶، ص ۶۶

آینده‌ی قطعی و پیش روی همه «مرگ» است. به تعبیر قرآن همه آن را خواهند چشید:«کُلُّ نَفسٍ ذائِقَةُ المَوت» (عنکبوت، ۵۷) و خواه ناخواه، دیر یا زود با آن مواجه خواهند شد. چشم به روی این حقیقت بستن و خود را به بی خیالی زدن، چیزی را عوض نمی‌کند.
گرگ اجل، یکایک از این گلّه می برد
این گلّه را ببین که چه آسوده می چَرَد
پس باید آماده بود با کوله باری از اعمال صالح، عمر را به پایان رساند و از دالان مرگ عبور کرد و به سرای آخرت پای گذاشت.
آمادگی به چیست و چه کسی آماده است؟
در این حدیث، دو نشانه برای افراد آماده ی مرگ ذکر شده است: یکی پرهیز از حرام، دیگری انجام کار خیر. سعدی گوید:
برگ عیشی به گور خویش فرست
کس نیارد ز پس، تو پیش فرست
کسی که می‌داند نتیجه‌ی حرام خواری و گنهکاری، شرمساری است و عقوبت، باید از گناهان که جهنم آفرین هستند، پرهیز کند و بار معصیت خویش را با توبه، سبک سازد تا گرفتاری‌های اخروی او کمتر شود.
کسی که می‌داند بهشت، نتیجه‌ی صالحات و اعمال نیک و خداپسندی است که در این دنیا انجام می‌دهد، تا می‌تواند از امکانات و داشته‌های خود خرج آخرت می‌کند و خانه‌ی آخرت را آباد می‌سازد. وقتی با مرگ، همه چیز را می‌گذاریم و می‌رویم، وقتی پس از مرگ، فرصت و امکان هیچ کار خیری نیست، پس چرا تا زنده‌ایم، کار خیر نکنیم؟

منبع: حکمت‌های سجادی (ترجمه و توضیح چهل حدیث از امام سجاد علیه‌السلام)، پديدآورنده: جواد محدثی، ناشر: آستان قدس رضوی (به نشر)، 1390.