الزام به حج‌

امام صادق علیه السلام فرمودند:

لَوْ انَّ النّاسَ تَرَکُوا الْحَجَّ لَکانَ عَلَی الْوالی انْ یُجْبِرَهُمْ عَلی دلِکَ وعَلَی المُقامِ عِنْدَهُ وَلَوتَرَکُوا زِیارَةَ النّبیِّ صلی الله علیه و آله لَکانَ عَلَی الْوالی انْ یُجْبِرَهُمْ عَلی ذلِکَ وَعَلَی الْمُقامِ عِنْدَهُ، فَانْ لَمْ یَکُنْ لَهُمْ مالٌ انْفَقَ عَلَیْهِم مِنْ بَیْتِ مالِ الْمُسلِمینَ.

اگر مردم رفتن به‌حج راترک کنند، بر حاکم اسلامی است که آنان را بر این کار و بر حضور در کنار خانه خدا وادار کند واگر زیارت پیامبر صلی الله علیه و آله را هم‌ترک کنند، بر حاکم اسلامی است که آنان را به زیارت قبر پیامبر و بودن در کنار مرقد نبی وادارد.
پس اگر مردم (برای این زیارت) ثروتی هم نداشته باشند، حاکم اسلامی از بیت‌المال مسلمانان، خرج آنها را بدهد.

من لایحضره الفقیه، ج 2، ص 420

زیارت خانه خدا و حضور در کنار مزار پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله از مهمترین شعائر دین است که حیات و قوام مکتب و شکوه اسلام و عزّت مسلمین به آن بستگی دارد.
از این رو، خداوند ادای این زیارت را واجب ساخته است.
اگر مسلمانان از روی بی‌اعتنایی به کعبه و حرم پیامبر، ترک زیارت کنند، به مقتضای روایات، عقوبت الهی دامنگیرشان خواهد شد.
برای حفظ شکوه دین، ولیّ امر مسلمین وظیفه دارد در صورتِ ترک این عبادتگاهها و خلوت شدن خانه خدا و حرم پیامبر، جمعی را با هزینه بیت‌المال به این سفر اعزام کند، تا آثار و برکات اجتماعی و سیاسی این فریضه، از دست نرود.
این کار، یکی از مصداقهای «تعظیم شعائر» است که در قرآن کریم آمده است.