سلیمان بن جعفر جعفرى گوید: براى انجام کارى پیش امام رضا علیه السلام رفته بودم، او با معتّب به خانهاش وارد شد، دید غلامانش گِل کارى مىکنند و کارگر غریبى را نیز به کار گماردهاند. حضرت فرمودند:
قاطَعْتُمُوهُ عَلى أُجْرَتِهِ؟ فَقالوُا : لا ... فَقالَ علیه السلام: إِنّى قَدْنَهَیْتُکُمْ عَنْ مِثْلِ هذا غَیْرَ مَرَّةٍ أَنْ یَعْمَلَ مَعَکُمْ أَحَدٌ حَتّى یُقاطِعُوهُ أُجْرَتَهُ…
آیا مزدش را تعیین کردهاید، گفتند: نه، حضرت فرمودند: چندین بار من شما را از انجام این کار نهى نمودهام و گفتهام: هیچ کس را براى کارى استخدام نکنید مگر این که اجرتش را معیّن کرده باشید
کافى 5: 288 ح 1
