علی بن مهزیار از حضرت جواد علیه السلام پرسید: زیارت امام رضا علیه السلام برتر است یا زیارت اباعبدالله الحسین علیه السلام فرمود:

زِیارَةُ اَبی اَفضَل، وَ ذلِکَ اَنَّ اَباعَبدِاللهِ علیه السلام یَزُورُهُ کُلُّ النّاسِ، وَ اَبی لا یَزُورُهُ اِلّا الخَواصُّ مِنَ الشّیعَةِ؛

زیارت پدرم(حضرت رضا علیه السلام) برتر است، ‌چرا که اباعبدالله الحسین علیه السلام را همه مردم زیارت می کنند، ‌ولی پدرم را جز خواصّ از شیعه، ‌کسی زیارت نمی کند.

من لا یحضرهُ الفقیه، ج2، ص 582

زیارت، ‌فرهنگ «یاد» و آیین «گرامیداشت» است.
وقتی ما به زیارت کسی می رویم، هم پیوند خود را با او نشان داده ایم، هم یاد او را در دل و فکر خویش زنده کرده ایم و هم از راه و روش و شخصیت او الهام می گیریم. پس «فرهنگ زیارت»، سنتی دینی است که سزانده و تربیت کننده است.
آن همه تشویق که در متون دینی و توصیه های امامان به «زیارت» شده، ‌برای بهره مندی از آثار دنیوی و پاداش اخروی است.
به زیارت غریب رفتن، او را از غربت در می آورد.
دیدار از قبور شخصیّتهایی که افراد کمتر به سراغ آنها می روند، ‌سبب توجه بیشتر جامعه به آنان می شوند.
روزگاری بر امّت شیعه گذشته که زیارت قبور امامان علیهم السلام با سختگیری و شدّت عمل از سوی قدرتهای باطل و دشمنان اهل بیت علیهم السلام رو به رو بوده است. از این جهت، ‌دوستدار این خاندان باید با حضور در حرمهای مطهر پیشوایان دین، ‌نشان دهند که پیرو این خاندان، دوستدار اهل بیت علیهم السلام اند. حضرت رضا علیه السلام فرموده است:
زائران قبر من در روز قیامت، ‌جزو بهترین کسانی اند که بر خدا وارد می شوند. هیچ مؤمنی نیست که مرا زیارت کند و در این راه، ‌آبی و بارانی به صورت بخورد (یعنی برخورد با سختیهای راه و سفر) مگر آنکه خداوند، ‌بدن او را بر آتش دوزخ حرام می کند. (1)
خدا را شاکر باشیم که قبر منوّر این امام، در کشور ماست و ما توفیق زیارتش را داریم.

پی نوشت:
1. عیون اخبار الرضا علیه السلام، ‌ج2، ص 248.
منبع: حکمت های تقوی (ترجمه و توضیح چهل حدیث از امام جواد علیه السلام)، جواد محدثی، انتشارات آستان قدس رضوی، ‌چاپ اول (1391)