امام علی (علیه السلام) فرمودند:
اِنَّ مَثَلَ الدنُّیا و الآخِرَهِ کَرَجُلٍ لَهُ امراَتانِ، اِذا اَرضی اِحداهُما اَسخَطَ الآخَرَ؛
مثل دنیا و آخرت همچون مردی است که دو همسر داشته باشد، هر گاه یکی از راضی کند، دیگری را ناراضی کرده است.
غررالحکم، ج2، ص 538
شرح حدیث:
گر چه مطلوب است یک مسلمان هم دنیا را داشته باشد و هم آخرت را، گاهی این دو با هم تعارض پیدا می کنند و شرایط «انتخاب» پیش می آید.
آن جا که برای داشتن هر کدام مجبور باشیم یکی را فدا کنیم، چه باید کرد؟
برخی «نقد دنیا» را می چسبند و «نسیه ی آخرت» را رها می کنند. این کار در محاسبه ی کلی خطاست؛ چرا که پس از «امروز» هم «فردا»یی وجود دارد و همه ی کارها در دنیا خلاصه نمی شود.
اگر به تعبیر امام دنیا و آخرت مثل دو «هَوُو» باشد که راضی ساختن یکی به نارضایی دیگری می انجامد، به قیمت رنجش کدام یک باید دیگری را راضی ساخت و رضا و خشنودی کدام یک ارزشمندتر است؟
کسی که به «سعادت اخروی» بیندیشد و «رضای خدا» را در نظر بگیرد، باید از آنچه به آن سعادت ابدی و خشنودی پروردگار ضرر می زند، بپرهیزد.
باختن آخرت به قیمت رسیدن به دنیا عاقلانه نیست.
منبع: حکمت های علوی و ترجمه و توضیح چهل حدیث از امام علی (علیه السلام)، جواد محدثی، انتشارات آستانه قدس رضوی، چاپ سوم (1391).
آن جا که برای داشتن هر کدام مجبور باشیم یکی را فدا کنیم، چه باید کرد؟
برخی «نقد دنیا» را می چسبند و «نسیه ی آخرت» را رها می کنند. این کار در محاسبه ی کلی خطاست؛ چرا که پس از «امروز» هم «فردا»یی وجود دارد و همه ی کارها در دنیا خلاصه نمی شود.
اگر به تعبیر امام دنیا و آخرت مثل دو «هَوُو» باشد که راضی ساختن یکی به نارضایی دیگری می انجامد، به قیمت رنجش کدام یک باید دیگری را راضی ساخت و رضا و خشنودی کدام یک ارزشمندتر است؟
کسی که به «سعادت اخروی» بیندیشد و «رضای خدا» را در نظر بگیرد، باید از آنچه به آن سعادت ابدی و خشنودی پروردگار ضرر می زند، بپرهیزد.
باختن آخرت به قیمت رسیدن به دنیا عاقلانه نیست.
منبع: حکمت های علوی و ترجمه و توضیح چهل حدیث از امام علی (علیه السلام)، جواد محدثی، انتشارات آستانه قدس رضوی، چاپ سوم (1391).
