راهکارهایی برای تربیت کودکان و نتیجه آن

کودکان آینه تمام نمای والدین هستند بنابراین خانواده تاثیر مهمی در شکل گیری شخصیت کودکان دارد .
 

چکیده : تربیت کودکان باید قاعده مند باشد و با اصول تربیتی کودک سازگار باشد . گاهی اوقات هر کدام از والدین روش های خود را برای تربیت کودکان شان دارند که ممکن است این راه های تربیتی باعث عواقب خطرناکی شود و به فرزندان آسیب برساند.

تعداد کلمات 885 / تخمین زمان مطالعه 4 دقیقه

تربیت کودک ، آموزش رفتارهای خوب و نشان دادن رفتارهای بد برای جلوگیری از انجام آن به کودک است . تربیت کودک نقش مهمی در شخصیت و آینده کودک دارد و سبب رشد فکری او می شود. والدین شیوه های متفاوتی برای تربیت کودکان خود دارند که به کارگیری هر شیوه بر روی شخصیت کودک در آینده بیشترین تاثیر را اعمال می کند . 
 

همه والدین دوست دارند که فرزندی با تربیت داشته باشند که با دیگران به راحتی تعامل برقرار کند و خوش رفتار و قابل احترام از سوی همه باشد . برای تربیت یک کودک مهم ترین نکته ای که وجود دارد این است که کودکان آینه تمام نمای والدین هستند بنابراین خانواده تاثیر مهمی در شکل گیری شخصیت کودکان دارد .
شیوه تربیتی والدین در هر خانواده به عواملی مانند فرهنگ، تعداد اعضای خانواده ، سطح سواد و... بستگی دارد ، این نحوه تربیت بر شکل گیری شخصیت کودک و موفقیت او در آینده بسیار تاثیر گذار است.
شیوه تربیتی کودکان در خانواده ها انواع مختلفی دارد . در تحقیقاتی که توسط روانشناس آمریکایی انجام شد ، شیوه تربیتی کودکان به 4 گروه تقسیم بندی گردید .
شیوه تربیت کودک در این تقسیم بندی بر اساس دو مقیاس که مقیاس اول درجه پاسخگویی والدین از «نقطه پاسخگو بودن کامل تا بی اهمیتی کامل» و مقیاس دوم از «نقطه متوقع بودن تا نقطه خونسردی و بی توقعی کامل» درجه بندی می شود.
در این بخش بهترین شیوه های تربیتی کودک ارائه شده و نتایج بکارگیری هر شیوه روی رفتارکودک بررسی گردیده است که در ادامه با آن آشنا می شوید.
 

در ابتدا باید شما را با واژه های خانواده پاسخ گو و متوقع آشنا کنیم تا بهتر بتوانید 4 شیوه تربیتی کودک را بشناسید . به نقل از روزنامه هرالد تایمز ، والدین پاسخگو کسانی هستند که پاسخ های حمایتی به فرزندان شان می دهند و با توجه به نیازهای فرزندانشان عکس العمل هایی نشان می دهند که موجب تشویق و خود انضباطی آنها می گردد.
والدین متوقع والدینی هستند که از فرزندشان انتظار دارند طبق انتظارات آنها و خانواده شان رفتار کنند و همچنین از خانواده نیز انتظار دارند تا انضباط و نظارتی را فراهم کنند که فرزندان را به انجام این انتظارات تشویق کند.
 

فرزندان این خانواده ها باید خواسته ها و توقعات آنها را برآورده سازند و با آن ها مطابقت داشته باشند . این والدین از تنبیه و تهدید برای برآورده شدن انتظارات شان استفاده می کنند و اگر از آن ها بپرسید چرا باید کودک تان انتظاراتتان را برآورده سازد آن ها در جواب می گویند چون من می خواهم !

نتیجه:
این والدین اغلب کودکانی تربیت می کنند که اعتماد به نفس پایینی دارند و به راحتی در اجتماع حضور نمی یابند ، این کودکان مطیع و اغلب غمگین هستند.
 

این خانواده ها اغلب توقعات کمی از فرزندان شان دارند و رابطه دوستانه ای با آن ها برقرار می کنند که همین رابطه دوستانه و آرامش محیط خانواده سبب می شود فرزندانی تربیت کنند که رفتار صحیح دارند و از قوانین خانه اطاعت می کنند.

نتیجه :
این والدین اغلب کودکانی تربیت می کنند که اعتماد به نفس بالایی دارند و دررابطه خوبی بادیگران برقرار می کنند اما این کودکان در آینده ممکن است درگیر خطرات مواد مخدر شوند و در مدرسه و دانشگاه نمرات پایینی بیاورند.
 

این والدین انتظارات کمی از کودکان شان دارند و در کارهای روزانه آن ها مداخله ای نمی کنند . این والدین با فرزندان شان صمیمی نیستند و این موضوع نشات گرفته از استرس های شان می باشد.
نتیجه:
این شیوه بدترین نوع تربیت است و والدینی که این شیوه را بکار می برند اغلب کودکانی با اعتماد به نفس و خود کنترلی پایین تربیت می کنند. این کودکان نمرات ضعیفی در مدرسه و دانشگاه دارند و بیشتر در معرض مصرف مواد مخدر هستند.
 

این والدین از فرزندشان توقعات زیادی دارند اما تکنیک های انضباطی آنها با اقدامات حمایتی همراه است چرا که این خانواده ها ارتباط صمیمی و گرمی با فرزندشان برقرار می کنند.
فرزندان آن ها می توانند اظهار نظر کنند اما تصمیم گیری نهایی برعهده خودشان است . والدین این کودکان آن ها را مستقل و مطیع تربیت می کنند.

نتیجه:
این شیوه بهترین نوع تربیت در بین این 4 گروه است . این کودکان اعتماد به نفس بالایی دارند و در اجتماع رفتار مناسبی از خود نشان می دهند . اغلب آن ها شاد و صمیمی هستند و در شرایط متفاوت بهترین تصمیم گیری ها را می کنند .

منبع : سایت نمناک