سینه‌پهلو در کودکان، علائم، تشخیص و درمان آن

سینه‌ پهلو یک اصطلاح عمومی برای عفونت ریه‌هاست و می‌تواند توسط بسیاری از ارگانیسم‌ها مثل میکروب‌ها ایجاد شود.
 

از آنجا که سرفه و تب دو علامت اصلی سینه‌ پهلو هستند، اگر فرزند شما سرفه و تب بدی دارد، احتمال دارد سینه‌ پهلو داشته باشد. به‌ طورکلی علائم این بیماری می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
سرفه
تب
ضعف
استفراغ
اسهال
از دست دادن اشتها
سردرد
درد عضلانی
مشکل در تنفس
 

سینه‌ پهلو یک اصطلاح عمومی برای عفونت ریه‌هاست و می‌تواند توسط بسیاری از ارگانیسم‌ها مثل میکروب‌ها ایجاد شود. برای مثال، کودکان و خردسالان ممکن است سینه‌ پهلو را از ویروس سن‌سیشیال تنفسی؛ RSV، بگیرند و نوزادان ممکن است آن را هنگام تولد یعنی در طول زایمان از باکتری‌های استرپتوکوک گروه بی؛ GBS، بگیرند. یک کودک بزرگ‌تر یا خردسال هم ممکن است در نتیجهٔ‌ دیگر عفونت‌های باکتریایی یا ویروسی دچار سینه‌ پهلو شود.
اما به‌طورکلی، پزشکان سینه‌ پهلو را به دو گروه تقسیم‌بندی می‌کنند:
باکتریایی: کودکان مبتلا به سینه‌ پهلوی باکتریایی معمولاً علائم ناگهانی مثل تب بالا، تنفس سریع و سرفه دارند. آنها همچنین دوست ندارند غذا بخورند و بسیار بیمار به نظر می‌رسند. آنها ممکن است مشکل در تنفسشان، یعنی ببینید در هنگام نفس کشیدن پره‌های بینی کودک باز می‌شود یا پوست قفسهٔ‌ سینه‌اش فرو می‌رود، نبض سریع‌تر و لب‌ها یا ناخن‌های مایل به آبی داشته باشند. کودکان مبتلا ممکن است ضعیف به نظر برسند، استفراغ کنند یا اسهال داشته باشند. علائم کمتر شایع شامل درد شکم و سفتی گردن است. باکتری استرپتوکوک پنومونیه یا پنوموکوک، عامل معمول این عارضه است، اما دیگر باکتری‌ها از جمله استافیلوکوک اورئوس یا مایکوپلاسما پنومونیه نیز می‌توانند باعث ایجاد سینه‌ پهلو شوند.

ویروسی: سینه‌پهلوی ویروسی معمولاً شبیه سرماخوردگی شروع می‌شود اما علائم آن به آرامی و به طور پیوسته بدتر می‌شود. کودک مبتلا ممکن است تب ۳۸/۶ درجهٔ‌ سانتی‌گراد یا بیشتر به همراه سرفه‌های بدتر و تشدیدشونده، خس‌خس سینه و تنفس سریع داشته باشد. حالت ضعف، استفراغ یا اسهال نیز می‌تواند نشانهٔ‌ سینه‌ پهلوی ویروسی باشد. سینه‌ پهلوی ویروسی معمولاً کمتر از نوع باکتریایی شدید است و نمی‌تواند به نوع باکتریایی تبدیل شود، اما می‌تواند بچه‌ها را نسبت به نوع باکتریایی بیماری مستعد تر کند. ویروس‌هایی که می‌توانند سینه‌ پهلو را ایجاد کنند شامل ویروس سن‌سیشیال تنفسی، ویروس پاراآنفلوانزا، آدنوویروس و ویروس آنفلوانزا است.
 

پزشک چگونگی تنفس کودک را در طی معاینه در مطب تماشا می‌کند و با یک استتوسکوپ یا گوشی پزشکی به ریه‌هایش گوش می‌دهد. او به دنبال صدای تنفس خفیف‌ تر از معمول یا دیگر سروصداهای غیرطبیعی است. از آنجا که در کودک مبتلا به سینه‌ پهلو برخی از کیسه‌های هوای موجود در ریه‌ها پر از مایع می‌شوند، کودک سریع‌تر نفس می‌کشد تا اکسیژن بیشتری جذب کند.
اگر پزشک کودک فکر می‌کند فرزند شما سینه‌ پهلو دارد، ممکن است یک عکس‌برداری با اشعهٔ ایکس از قفسهٔ‌ سینه، آزمایش خون یا آزمایش مایع بینی کودک را تجویز کند. همچنین برای اطمینان از اینکه کودک تان اکسیژن کافی دریافت می‌کند، ممکن است از پالس اکسی‌متر یا همان اکسیژن‌سنج خون استفاده کند. پالس اکسی‌متر دستگاه ساده‌ای است که برای اندازه‌ گیری درصد اشباع اکسیژن روی یک انگشت نصب می‌شود.
 

پزشکان برای سینه‌ پهلوی باکتریایی آنتی‌بیوتیک تجویز می‌کنند. سینه‌ پهلوی ویروسی به آنتی‌بیوتیک پاسخ نمی‌دهد، بنابراین درمان آن ممکن است محدود به استراحت و نوشیدن مایعات باشد. در واقع، دریافت مایعات کافی برای مبارزه با کم‌آبی بدن که ناشی از تنفس سریع و تبی است که اغلب یکی از عوارض جانبی سینه‌ پهلوست، بسیار حیاتی است.
اگر کودک تان برای درمان سینه‌ پهلوی باکتریایی در بیمارستان بستری شود، ممکن است مایعات و آنتی‌بیوتیک‌ها از طریق تزریق داخل ‌وریدی به او داده شود. پرستاران ممکن است به طور منظم بینی او را با مکش تخلیه کنند و با اکسی‌متر سطح اکسیژن خون او را تحت نظر بگیرند. همچنین ممکن است برای تنفس راحت‌تر یک لولهٔ‌ اکسیژن نازال یا ماسک اکسیژن به او وصل شود. بیشتر موارد سادهٔ‌ سینه‌ پهلو در عرض یک هفته بهتر می‌شود، هرچند سرفهٔ‌ ناشی از آن می‌تواند هفته‌ها ادامه یابد.
 

برای افزایش شانس فرزندتان برای دور ماندن از سینه‌پهلو می‌توانید برخی کارها را مثل موارد زیر رعایت کنید یا انجام دهید:
واکسیناسیون کودک را به‌موقع انجام دهید: واکسن‌ هیب، پنج‌گانه، ام‌ام‌آر؛ MMR و واکسن آنفلوانزا برای کودکان حداقل شش ماهه، آبله‌ مرغان و پنوموکوکی می‌تواند به جلوگیری از ابتلا به سینه‌ پهلو کمک کنند. اگر کودک تان هر کدام از این واکسن‌هایش را نزده است، حتماً از پزشک کودک تان مشاوره بخواهید.

بهداشت را رعایت کنید: دست‌های خود و فرزندتان را مرتب بشویید تا از انتشار میکروب‌ها جلوگیری کنید. اجازه ندهید کودک تان از لیوان یا ظروف مشترک با اشخاص دیگر استفاده کند. به طور منظم، تمام مکان‌هایی را که بخش‌های میکروبی بدن لمس می‌کند مانند تلفن، اسباب‌بازی‌ها، دستگیره‌ها و دستگیرهٔ در یخچال و فریزر را تمیز کنید.

سیگار کشیدن را در خانه ممنوع کنید: اگر شما یا همسرتان سیگار می‌کشید، آن را خارج از خانه انجام دهید و از مهمانان هم بخواهید که همین کار را بکنند. از این هم بهتر این است که به فکر ترک جدی سیگار باشید. مطالعات نشان داده‌اند کودکانی که در اطراف شان دود سیگار وجود دارد، حتی برای دوره‌های کوتاه‌مدت، بیشتر بیمار می‌شوند و بیشتر مستعد ابتلا به سینه‌ پهلو، عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی، مشکل آسم و عفونت گوش هستند.

منبع : سایت مادرشو