از اساتید و دانشمندان درجه اول علم حقوق در ایران است. او در 1277 در تهران متولد شد. پس از فراگرفتن مقدمات زبان و ادبیات فارسى و علم حقوق، براى ادامهى تحصیل به روسیه رفت و از دانشگاه مسكو درجهى دكترا در حقوق جزا گرفت. سپس عازم فرانسه شد و از دانشگاه پاریس نیز درجهى دكترا در حقوق مدنى دریافت كرد. بعد ...
تولد: 1302.
درگذشت: 8 نوامبر 1991 م. (1370)؛ كانادا.
سالور سبكتین دورهى دبستان را در دبستان باغ فردوس تجریش و تحصیلات متوسطه را در دبیرستان فیروز بهرام طى نمود. زندگى فرهنگى و ادبى سبكتین سالور با نگارش مقالههایى در مجلهى «صبا» آغاز شد. علاقهمندى به نگارش مقالههاى تاریخى متناسب با ذوق عامه داشت ...
تولد: 1294.
درگذشت: 1368.
از آثار محمدابراهیم زمانى آشتیانى مىتوان به این رمانها اشاره كرد: آرزو (رمان تاریخى، سه جلد، تهران، 1372)؛ پنجه خونین (تهران، 1370)؛ پیك اجل (تهران، 1374)؛ خورشید تیسفون (سه جلد، تهران، 1370)؛ عشق و انتقام، رمان تاریخى (تهران، 1371 ،1370). ...
تولد: 1299.
درگذشت: 1367.
حسین جوشقانى متخلص به «رىزاد» بود. از او این كتاب بر جاى مانده است: عقیده شیعه و نهضت امام خمینى از میلاد تا قیام (منظوم، تهران، 1369). ...
تولد: 1328.
درگذشت: 1370.
از او این اثر به یادگار مانده است: بر شاخه زمان سیب رسیدهام (به كوشش شهرام محمدى- آذرخش، 1371). ...
تولد: 1292.
درگذشت: 3 مرداد 1366، آمریكا.
رضا بابامقدم نویسندهى داستانهاى شیرین و زیبا در آمریكا درگذشت. اكثر داستانهاى او در مجلهى «سخن» چاپ شده بود. دو نوشته هم از او در مجلهى «آینده» به چاپ رسید. از جمله آثار او كتاب گره عشق (با همكارى مسعود شفیق و محمدحسن تبرائیان) است كه مجموعهاى از آثار ...
تولد: 1304، محلهى دباغان شهر قزوین.
درگذشت: 11 آبان 1372.
هادى باباگیلك داستاننویس و مؤلف كتابهاى خاطرات چهل سال بیسوادى و تابستان تفرقه زدگان (1366)بود. ...
شاعر، مؤلف.
تولد: 1271، اسدآباد همدان.
درگذشت: 1361.
صفاتالله جمالى اسدآبادى، متخلص به «صفا»، فرزند لطفالله محزون و خواهرزادهى سید جمالالدین اسدآبادى، پس از فراگیرى خواندن و نوشتن در مكتب، علوم مقدماتى را در زادگاهش و كرمانشاه نزد سید هادى روحالقدس و محسن فقیه اسدآبادى فراگرفت.
صفاتالله جمالى ...
(667 -557 ق)، صوفى و نویسنده. وى نوهى شیخ احمد جام ژنده پیل و مؤلف كتاب «حدیقه الحقیقه» در تصوف است كه در 641 یا 642 آن را تألیف كرد. ...
(س هشتم ق)، نویسنده. از تألیفات وى: «اخلاق معزى» كه به نام معزالسلطنه میرانشاه تیمورى در آذربایجان تألیف كرد و در سال 778 ق به پایان رسانید. ...
(1366 -1303 ق)، شاعر، عارف و نویسنده، معروف به ناصرعلى شاه. در گلپایگان چشم به جهان گشود تا هجده سالگى در زادگاه خود به تحصیل علم ادبى و عربى پرداخت. از آن پس براى ادامه تحصیل به اصفهان رفت و حكمت و كلام را نزد استادان این شهر فراگرفت. در سال 1280 ش به نجف اشرف عزیمت كرد و چند سالى در عراق به تحصیل فقه ...
(س هتشم ق)، شاعر و نویسنده. معروف به شمس فخرى. وى در سال 713 ق به لرستان سفر كرد و در آنجا با فضلا دربارهى عروض و قوافى بحث نمود و سپس به خواهش آنان رسالهى مختصرى در فن عروض و قوافى تالیف كرد ولى توقف او در آن دیار چندان طولانى نبود و از آنجا در دوران وزارت خواجه غیاثالدین محمد به عراق بازگشت چنانكه ...
(تو 1317 ق)، نویسنده. وى مقدمات را در كرمان آموخت و بعد از آن به همراه پدرش از كرمان به تهران آمد و در مدرسهى دارالفنون به تحصیل پرداخت و معانى و بیان، مقدمهى فلسفه و تاریخ و جغرافیا را نیز در خارج از كشور آموخت. وى برادرزادهى شیخ احمد روحى كرمانى است. از دوره ششم تا چهاردهم نماینده مجلس شوراى ملى ...
(1314 -1272/1263 ق)، مترجم، نویسنده و شاعر، متخلص به روحى. در كرمان متولد شد، تحصیلات اولیه و علوم عربى و فقه و اصول و حدیث را در همان شهر نزد پدر خود فراگرفت. در سال 1302 ق با میرزا آقا خان كرمانى كه از مشاهیر زمان خود بود، به اصفهان و تهران و رشت و استانبول سفر كرد و در این شهر به تدریس زبانهاى شرقى ...
(ز 1307 ش)، روزنامهنگار، نویسنده و شاعر، متخلص به روحى. ملقب به اعتماد التولیه روحى. وى روزنامه «دارالمعلم» را در سال 1327 ق تاسیس كرد و مدتى نشر داد و بعد مجله ادبى «آرین» را به همراه حسین پرتو منتشر كرد و چندى هم روزنامه «وطن» را مىنوشت. روحى گاهى شعر نیز مىسرود. وى زبان انگلیسى را خوب مىدانست ...
(ز 994 ق)، شاعر و نویسنده. وى از مردم قریه انارجان اسكوى بود كه در تبریز اقامت داشت و معصار با سلطان محمد خدابنده و شاه عباس اول بود. وى مولف رسالهاى است در عقاید و رسوم مردم تبریز كه به «رساله روحى انارجانى» معروف است. روحى در آن كتاب نمونههایى از زبان پهلوى مردم تبریز را در آن دوره ضبط كرد و برخى ...
(س دهم و یازدهم ق)، نویسنده و شاعر. از خانوادهى شمسالدین محمد ثانى و ساكن عباسآباد اصفهان بود. حشرى از مصاحبان نواب بود و بعد از مدتى به تبریز رفت و در آنجا درگذشت. از آثار او: «مثنوى» غزوات شاه عباس؛ منظومه «روضه ابرار»، كه در تاریخ 1011 ق در بحر «مخزنالاسرار» موزون شده است و در همان سال، «روضه ...
(1372 -1286 ق)، جغرافیدان و نویسنده. در سبزوار متولد شد، نخست به همراه خانوادهاش به اصفهان رفت و پس از آن به تهران آمد. تحصیلات اولیه را نزد پدر آموخت و آنگاه وارد دارالفنون شد و پس از شش سال در رشتهى مهندسى فارغالتحصیل گردید. پس از اتمام تحصیل، به تدریس ریاضیات و جغرافیا اشتغال ورزید. در سال 1316 ...
(ز 346 ق)، نویسنده. وى از اعقاب یكى از سرداران عهد ساسانى و از اصیل زادگان طوس و وزیر ابومنصور محمد بن عبدالرزاق سپهسالار خراسان بود، هنگامى كه ابومنصور محمد گروهى از دانندگان تاریخ ایران كهن را براى تألیف شاهنامهاى گرد آورد. ابومنصور معمرى را به سرپرستى آنان برگزید، و او چون كار توین آن كتاب در سال ...
(وف 350 ق)، نویسنده. بانى «شاهنامهى منثور»، معروف به «شاهنامه ابومنصورى» و از بزرگان شهر طوس بود. چندبار از طرف سامانیان سپهسالار خراسان و والى طوس گردید. بنا به روایات متعدد او به وسیله زهر هلاك گردید. ...