نویسندگی
فضل الله بدیع پاک بین شیرازی

(1333 -1272 ش)، شاعر و نویسنده. پدرش از فقهاى عصر خود و امام جماعت مسجد مشیر شیراز بود. فضل الله هنوز كودك بود كه پدرش فوت كرد، اما به تحصیل پرداخت و پس از اتمام مقدمات فارسى و عربى، حكمت الهى، فلسفه قدیم و جدید را فراگرفت. فنون شعر و شاعرى و سبك‏شناسى را نیز آموخت. وى چهل سال شغل معلمى داشت و از این ...

عزیز بدیع پاک بین شیرازی

(تو 1294 ش)، نویسنده و شاعر. وى در شیراز متولد شد و تحصیلات ابتدایى و متوسطه را به انجام رسانید و مدتى در رشته ادبیات دوره‏ى اول دبیرستانهاى مختلف شیراز تدریس كرد و در ضمن به تكمیل معلومات ادبى در محضر استادان وقت پرداخت، و در هفده سالگى شروع به نوشتن مقالات اجتماعى و تربیتى در روزنامه‏هاى «عصر آزادى» ...

شرف بدلیسی

(949- ح 1011 ق)، نویسنده. وى از خاندان حكام بدلیس، منطقه‏اى در مغرب دریاچه وان میان ارمنستان واران و از رؤساى عشیره‏ى روجكى بود كه در قصبه‏ى كرهرود از اعمال قم كه تیول پدرش در عهد شاه طهماسب بود، متولد شد. تا دوازده سالگى در حرم خاص شاهى در سلك شاهزادگان تربیت شد. پس از فراگرفتن قرآن و مقدمات فارسى و ...

بدرالدین بدر نخشبی

(ز 684 ق)، نویسنده. اصل وى از نخشب (نسف) مارواءالنهر نزدیك به سمرقند بود. بدر مؤلف كتابى است در انشاء به نام «الترسل الى التوسل» كه در سال 684 ق آنرا تدوین كرده است. ...

بدرالدین طبری

(ز 824)، نویسنده. از جمله آثار وى شرحى بر «سى فصل در تقویم» خواجه نصیرالدین طوسى است كه بدرالدین طبرى آن را در سال 824 ق تألیف كرده است. نسخه‏اى از آن به خط عماد بن منجم اصفهانى به تاریخ كتابت 844 در كتابخانه‏ى سید باقر بن محمد یزدى در نجف دیده شده است. دیگر كتاب وى شرحى است بر «كتاب اقلیدس». ...

محمد ابراهیم بدایع نگار تهرانی

(وف 1299 ق)، شاعر و نویسنده. از مشاهیر منشیان و مورخان دوره‏ى ناصرى، پدرش نیز از فضلاى دوره‏ى فتحعلى شاه بود. وى در دستگاه دولتى كار مى‏كرد، مدتى منشى دفتر وزارت خارجه بوده است. در شاعرى نیز دست داشت و به لقب خود تخلص مى‏كرد. وى در تهران درگذشت و در نجف به خاك سپرده شد. مهمترین آثار بدایع‏نگار عباتند ...

مهدی بدایع نگار

(1320 -1241 ش)، نویسنده و شاعر، متخلص به لاهوتى. ملقب به بدایع‏نگار. وى مردى فاضل بوده و سمت نیابت وزارت خارجه را داشته است. در «احوال و آثار خوشنویسان» ذیلى به نام مهدى بدایع‏نگار آمده كه احتمال مى‏رود با بدایع‏نگار مذكور یكى باشد و چنین رقم نهاده: «حرره العبد مهدى الحسینى، الملقب به بدایع‏نگار و المتخلص ...

حسن بجنوردی

(1395 -1316 ق)، فقیه، ادیب و نویسنده. در شهرستان بجنورد به دنیا آمد و همان جا تحصیلات مقدماتى كرد و سپس به مشهد رفت و در آنجا علوم عقلى و نقلى را نزد حاج فاضل خراسانى و آقا بزرگ حكیم و آقازاده‏ى خراسانى و آیت الله قمى، و ادبیات را نزد ادیب نیشابورى اول فراگرفت. سپس به نجف رفت و در محضر آیت الله اصفهانى ...

محمد علی بامداد خراسانی

(1330 -1263 ش) نویسنده و روزنامه‏نگار. وى تحصیلات مقدمات و سطوح را نزد حاج میرزا حبیب خراسانى، سید على حایرى یزدى، شیخ محمد على (فاضل ملاعباسعلى) و میرزا محمد آقازاده در خراسان به اتمام رسانید، سپس براى تكمیل تحصیلات به تهران آمد و دروس خارج را نزد آخوند ملا محمد كاظم خراسانى فراگرفت. او با زبانهاى فرانسه ...

عبدالباقی باقی نهاوندی

(وف 1042 ق)، نویسنده، خطاط و شاعر، متخلص به باقى. پدرش وزارت همدان داشت، بعد از مرگش عبدالباقى وزارت یافت ولى، آن شغل را ترك گفت و به كاشان نزد برادر خود رفت. بعد از كشته شدن برادرش به دستور شاه عباس، كاشان را ترك گفت و مدتى در عراق و فارس به سر برد و بعد از سفر به مكه از راه بندر دایول به هندوستان رفت، ...

باقر شاکری

(تو 1317 ق)، نویسنده و روزنامه‏نگار مدیر روزنامه‏ى «خسروى» و عضو اداره‏ى پست و تلگراف كرمانشاهان بود. وى در سال 1337 ش بازنشسته شد. از آثار او: «تذكره‏ى مختصر شعراى كرمانشاه»؛ «تاریخچه‏ى مطبوعات كرمانشاه». ...

باغچه بان

(ز 1297 ش)، نویسنده، مدرس، شاعر، متخلص به عاجز. در ایروان از ایالات قفقاز به دنیا آمد. پدر وى اهل تبریر بود و پیشه‏ى معمارى و مجسمه‏سازى داشت و در نقل داستانهاى كهن شاهنامه تبحر. باغچه‏بان به شیوه‏ى سنتى تحصیل كرد و در جوانى مجبور به ترك تحصیل شد. مدتى به مشاغل پدر روى آورد و پس از چندى خبرنگار روزنامه‏هاى ...

اسماعیل باخرزی

(س دهم ق)، نویسنده و لغوى. وى مؤلف كتاب «خلاصة اللغات و تفسیر المشكلات»، در لغت عربى به فارسى است. ...

بابا افضل کاشانی

(وف 667 ق)، حكیم، نویسنده، عارف، ادیب، شاعر، متخلص به افضل. معروف به بابا افضل. ولادت او در مرق بین اصفهان و كاشان اتفاق افتاد. بابا افضل بیشتر در زادگاه خود به اعتكاف، تدریس، تألیف، تحقیق و مباحثه روزگار مى‏گذرانید. نسبت تعلیم خواجه نصیر طوسى با یك واسطه به او مى‏رسد. وى مدتى از عمر خود را به علت رشك ...

مهدی ایزدی

(1256 ش)، نویسنده و شاعر، متخلّص به نیّر. وى در تهران متولد شد. علوم ادبى و عربى را فراگرفت. در آغاز جوانى به سبب حسن خط و مایه‏ى دانش، در زمره‏ى منشیان فتحعلى خان صاحب دیوان و حسینقلى خان نظام‏السلطنه درآمد و به اغلب ایالات ایران سفر كرد. در سال 1286 ش وارد وزارت جنگ شد. در اوایل سلطنت رضاخان، در دفتر ...

خانبابا ایروانی

(تو 1287 ش)، نویسنده. در تهران متولد شد. از كودكى در اصفهان بود و تا سال چهارم متوسطه در آن شهر گذراند. سپس به تهران آمد و دوره‏ى متوسطه را در دارالمعلمین به پایان رسانید. پس از آن به اروپا رفت و موفق ب اخذ دیپلم از مدرسه‏ى عالى پاریس گردید و مدت دو سال در كارخانه‏هاى مختلف فرانسه در قسمت‏هاى ذوب آهن ...

عبدالمحمد ایرانی

(1354 -1250 ق)، شاعر، نویسنده، مورخ و روزنامه‏نگار. ملقب به مؤدب السلطان. در اصفهان متولد شد. در هفت سالگى پدرش را از دست داد و در حجره‏ى تجارتى برادران خود به كار مشغول شد و همزمان در مدارس قدیم اصفهان نیز به تحصیل پرداخت. در هفده سالگى به شیراز و بوشهر سفر كرد و پس از یك سال اقامت به عتبات رفت. پس ...

ایرانشاه نیشابوری

(س هفتم ق)، نویسنده. در خراسان مى‏زیست و مؤلف كتابى در احكام قرانات است. ...

نجیب الدین محمد ایجی

(س نهم ق)، نویسنده. وى صاحب كتابى در سیره‏ى رسول (ص) و خلفا است. ...

اویس رستمداری

(س نهم ق)، نویسنده. اثر وى: «گنجینه راز». ...