(1333 -1272 ش)، شاعر و نویسنده. پدرش از فقهاى عصر خود و امام جماعت مسجد مشیر شیراز بود. فضل الله هنوز كودك بود كه پدرش فوت كرد، اما به تحصیل پرداخت و پس از اتمام مقدمات فارسى و عربى، حكمت الهى، فلسفه قدیم و جدید را فراگرفت. فنون شعر و شاعرى و سبكشناسى را نیز آموخت. وى چهل سال شغل معلمى داشت و از این ...
(تو 1294 ش)، نویسنده و شاعر. وى در شیراز متولد شد و تحصیلات ابتدایى و متوسطه را به انجام رسانید و مدتى در رشته ادبیات دورهى اول دبیرستانهاى مختلف شیراز تدریس كرد و در ضمن به تكمیل معلومات ادبى در محضر استادان وقت پرداخت، و در هفده سالگى شروع به نوشتن مقالات اجتماعى و تربیتى در روزنامههاى «عصر آزادى» ...
(949- ح 1011 ق)، نویسنده. وى از خاندان حكام بدلیس، منطقهاى در مغرب دریاچه وان میان ارمنستان واران و از رؤساى عشیرهى روجكى بود كه در قصبهى كرهرود از اعمال قم كه تیول پدرش در عهد شاه طهماسب بود، متولد شد. تا دوازده سالگى در حرم خاص شاهى در سلك شاهزادگان تربیت شد. پس از فراگرفتن قرآن و مقدمات فارسى و ...
(ز 684 ق)، نویسنده. اصل وى از نخشب (نسف) مارواءالنهر نزدیك به سمرقند بود. بدر مؤلف كتابى است در انشاء به نام «الترسل الى التوسل» كه در سال 684 ق آنرا تدوین كرده است. ...
(ز 824)، نویسنده. از جمله آثار وى شرحى بر «سى فصل در تقویم» خواجه نصیرالدین طوسى است كه بدرالدین طبرى آن را در سال 824 ق تألیف كرده است. نسخهاى از آن به خط عماد بن منجم اصفهانى به تاریخ كتابت 844 در كتابخانهى سید باقر بن محمد یزدى در نجف دیده شده است. دیگر كتاب وى شرحى است بر «كتاب اقلیدس». ...
(وف 1299 ق)، شاعر و نویسنده. از مشاهیر منشیان و مورخان دورهى ناصرى، پدرش نیز از فضلاى دورهى فتحعلى شاه بود. وى در دستگاه دولتى كار مىكرد، مدتى منشى دفتر وزارت خارجه بوده است. در شاعرى نیز دست داشت و به لقب خود تخلص مىكرد. وى در تهران درگذشت و در نجف به خاك سپرده شد. مهمترین آثار بدایعنگار عباتند ...
(1320 -1241 ش)، نویسنده و شاعر، متخلص به لاهوتى. ملقب به بدایعنگار. وى مردى فاضل بوده و سمت نیابت وزارت خارجه را داشته است. در «احوال و آثار خوشنویسان» ذیلى به نام مهدى بدایعنگار آمده كه احتمال مىرود با بدایعنگار مذكور یكى باشد و چنین رقم نهاده: «حرره العبد مهدى الحسینى، الملقب به بدایعنگار و المتخلص ...
(1395 -1316 ق)، فقیه، ادیب و نویسنده. در شهرستان بجنورد به دنیا آمد و همان جا تحصیلات مقدماتى كرد و سپس به مشهد رفت و در آنجا علوم عقلى و نقلى را نزد حاج فاضل خراسانى و آقا بزرگ حكیم و آقازادهى خراسانى و آیت الله قمى، و ادبیات را نزد ادیب نیشابورى اول فراگرفت. سپس به نجف رفت و در محضر آیت الله اصفهانى ...
(1330 -1263 ش) نویسنده و روزنامهنگار. وى تحصیلات مقدمات و سطوح را نزد حاج میرزا حبیب خراسانى، سید على حایرى یزدى، شیخ محمد على (فاضل ملاعباسعلى) و میرزا محمد آقازاده در خراسان به اتمام رسانید، سپس براى تكمیل تحصیلات به تهران آمد و دروس خارج را نزد آخوند ملا محمد كاظم خراسانى فراگرفت. او با زبانهاى فرانسه ...
(وف 1042 ق)، نویسنده، خطاط و شاعر، متخلص به باقى. پدرش وزارت همدان داشت، بعد از مرگش عبدالباقى وزارت یافت ولى، آن شغل را ترك گفت و به كاشان نزد برادر خود رفت. بعد از كشته شدن برادرش به دستور شاه عباس، كاشان را ترك گفت و مدتى در عراق و فارس به سر برد و بعد از سفر به مكه از راه بندر دایول به هندوستان رفت، ...
(تو 1317 ق)، نویسنده و روزنامهنگار مدیر روزنامهى «خسروى» و عضو ادارهى پست و تلگراف كرمانشاهان بود. وى در سال 1337 ش بازنشسته شد. از آثار او: «تذكرهى مختصر شعراى كرمانشاه»؛ «تاریخچهى مطبوعات كرمانشاه». ...
(ز 1297 ش)، نویسنده، مدرس، شاعر، متخلص به عاجز. در ایروان از ایالات قفقاز به دنیا آمد. پدر وى اهل تبریر بود و پیشهى معمارى و مجسمهسازى داشت و در نقل داستانهاى كهن شاهنامه تبحر. باغچهبان به شیوهى سنتى تحصیل كرد و در جوانى مجبور به ترك تحصیل شد. مدتى به مشاغل پدر روى آورد و پس از چندى خبرنگار روزنامههاى ...
(س دهم ق)، نویسنده و لغوى. وى مؤلف كتاب «خلاصة اللغات و تفسیر المشكلات»، در لغت عربى به فارسى است. ...
(وف 667 ق)، حكیم، نویسنده، عارف، ادیب، شاعر، متخلص به افضل. معروف به بابا افضل. ولادت او در مرق بین اصفهان و كاشان اتفاق افتاد. بابا افضل بیشتر در زادگاه خود به اعتكاف، تدریس، تألیف، تحقیق و مباحثه روزگار مىگذرانید. نسبت تعلیم خواجه نصیر طوسى با یك واسطه به او مىرسد. وى مدتى از عمر خود را به علت رشك ...
(1256 ش)، نویسنده و شاعر، متخلّص به نیّر. وى در تهران متولد شد. علوم ادبى و عربى را فراگرفت. در آغاز جوانى به سبب حسن خط و مایهى دانش، در زمرهى منشیان فتحعلى خان صاحب دیوان و حسینقلى خان نظامالسلطنه درآمد و به اغلب ایالات ایران سفر كرد. در سال 1286 ش وارد وزارت جنگ شد. در اوایل سلطنت رضاخان، در دفتر ...
(تو 1287 ش)، نویسنده. در تهران متولد شد. از كودكى در اصفهان بود و تا سال چهارم متوسطه در آن شهر گذراند. سپس به تهران آمد و دورهى متوسطه را در دارالمعلمین به پایان رسانید. پس از آن به اروپا رفت و موفق ب اخذ دیپلم از مدرسهى عالى پاریس گردید و مدت دو سال در كارخانههاى مختلف فرانسه در قسمتهاى ذوب آهن ...
(1354 -1250 ق)، شاعر، نویسنده، مورخ و روزنامهنگار. ملقب به مؤدب السلطان. در اصفهان متولد شد. در هفت سالگى پدرش را از دست داد و در حجرهى تجارتى برادران خود به كار مشغول شد و همزمان در مدارس قدیم اصفهان نیز به تحصیل پرداخت. در هفده سالگى به شیراز و بوشهر سفر كرد و پس از یك سال اقامت به عتبات رفت. پس ...
(س هفتم ق)، نویسنده. در خراسان مىزیست و مؤلف كتابى در احكام قرانات است. ...
(س نهم ق)، نویسنده. وى صاحب كتابى در سیرهى رسول (ص) و خلفا است. ...
(س نهم ق)، نویسنده. اثر وى: «گنجینه راز». ...