(س دهم ق)، نویسنده و مترجم. وى قسمتى از كتاب «بابرنامه» را از زبان جغتایى، در 994 ق ترجمه كرده است. ...
(تو 1292 ش)، نویسنده و مترجم. از مردم شیراز است. پس از گذراندن تحصیلات مقدماتى در شیراز به انگلستان رفت و موفق به دریافت درجهى لیسانس در رشتهى تاریخ عمومى و فوق لیسانس در رشتهى تعلیم و تربیت شد. پس از دریافت درجهى فوق لیسانس رشتهى علوم سیاسى و اقتصادى از دانشگاه آكسفورد به آمریكا رفت و در رشتهى ...
(تو 1317 ق)، نویسنده، روزنامهنگار و شاعر. در شیراز متولد شد. پس از پایان تحصیلات ابتدایى و متوسطه، در مدرسهى نظامى به تحصیل فنون نظامى پرداخت و سپس به تدریس علوم طبیعى و ریاضى در دورهى متوسطه مشغول شد و مدیریت مدرسهى ابتدایى و متوسطهى فارس نیز به او محول گردید. وى مؤسسهى ورزش و باشگاه فوتبال و ...
(تو 1307 ق)، روزنامهنگار و نویسنده. از مردم تهران بود. پدرش از نوادگان ملا احمد نراقى و از طلاب بود. پارساى تحصیلات ابتدایى را در مدارس افتتاحیه و شرف و ادب تهران به پایان رساند و سپس براى تكمیل تحصیلات خود به كربلا و نجف رفت و در محضر آیت الله یزدى و آخوند خراسانى به تحصیل پرداخت. پس از بازگشت به تهران ...
(1322 -1270 ش)، نویسنده. تحصیلات ابتدایى خود را در كاشان گذراند و سپس در تهران در مدرسهى الیانس به ادامه تحصیل پرداخت. ولى به علت مشكلات زندگى، ترك تحصیل كرد و در ادارهى كل شهربانى مشغول به كار شد. به علت علاقه به تحصیل در حین خدمت دولتى، به مطالعه پرداخت و در رشتهى تاریخ، جغرافیا، فلسفه و زبانهاى ...
(وف ح 822 ق)، مفسر، فقیه، نویسنده و صوفى. وى اهل بخارا و از اصحاب درجهى اول خواجه بهاءالدین نقشبند و از اولاد عبدالله بن جعفر طیار بود. او نسبتش به حافظالدین كبیر، محمد بخارى مىرسد. از مشاهیر عرفاى سلسلهى نقشبندیه است. چون مردى پارسا و دانشمند بود، بهاءالدین وى را پارسا لقب داد. پارسا، كتب بسیارى ...
(470 -385 ق)، نویسنده و مورخ. وى در قریه حارثآباد بیهق ولادت یافت، بعد از كسب فضایل در نیشابور، به دیوان رسایل محمودى راه جست و در خدمت خواجه بونصر مشكان به كار پرداخت. همچنان در خدمت سلاطین غزنوى بود تا در زمان غزالدوله عبدالرشید كه در سال 440 ق سلطنت یافت چندى صاحب دیوان انشاء گردید، اما به تهمت حاسدان ...
(ز 1163 ق)، عارف و نویسنده. از آثار وى «جامع الكلیات»، در سیر و سلوك و عرفان است كه در شیراز چاپ شده است.[1]
ز شعبان 1163 ق. وى كتاب جامعالكلیات را در سیر و سلوك و عرفان به زبان فارسى در چهارده مقاله تالیف كرده است.[2] ...
(س نهم ق)، نویسنده. مشهور به بیغمى. از زندگانى و احوال او اطلاعى در دست نیست و از روى قراینى كه از اثرش به دست مىآید، مىتوان او را از داستانگزاران زمان خود دانست كه داستان كهنهیى را دربارهى فیروز شاه نامى از پهلوانان كه پسر ملك داراب معرفى شده، در حفظ داشت و آن را در حضور گروهى حكایت یا املاء كرد ...
(س سیزدهم و چهاردهم ق)، نویسنده. تحصیلات متوسطهى خود را در كالج تهران به پایان رساند، سپس در دانشگاه كلمبیاى آمریكا ادامه تحصیل داد و دكتراى فلسفه اخذ كرد. وى پس از آن، عهدهدار مشاغل مختلفى چون معلمى شعبهى زبان و تمدن ملل قدیم و شرق در دانشگاه كلمبیا، نمایندگى ایران در مجمع معارف بینالمللى كانادا، ...
احمد بيرشك، فرزند محمد در سال 1285 در تهران زاده شد. تحصيلات اوليه را نزد پدر خويش فراگرفت، سپس در سال 1296 به مشهد عزيمت كرد و در مدرسه احمديه مشغول تحصيل شد. در سال 1300 به تهران آمد و در مدرسه آليانس فرانسه به تحصيل ادامه داد و فرانسه را به نيكي فراگرفت و از همان ابتدا به ترجمه كتابهاي فرانسوي مشغول ...
(س دهم و یازدهم ق)، نویسنده و شاعر. وى از معاصران صادقى كتابدار بود، در كارگاه صباغى كار مىكرد و گاهى شعر مىسرود. ...
(1358 -1298 ش)، نویسنده و شاعر، متخلص به بیدار. وى در كرمانشاه دیده به جهان گشود. پدرش از بزرگان علماى كرمانشاه بود و ریاست حوزهى علمیهى آن شهر را به عهده داشت. وى دورهى ابتدایى و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رسانید، آنگاه به تحصیل علوم قدیمه پرداخت و از محضر استادان عصر مثل آزاد همدانى و سردار ...
(س چهاردهم ق)، نویسنده و شاعر. متخلص به بیدار. از آثار وى: «بیوگرافى هنرپیشگان سینما»؛ «حضرت اجل»؛ «در آغوش زایندهرود»؛ «راه حكومت و طریق انتخابات»؛ «نخستین جام یا بلاى آدمیت»، شعر. ...
(تو 1288 ش)، نویسنده و استاد دانشگاه. در همدان متولد شد. تحصیلات متوسطه و عالى خود را در مدارس درالفنون و دارالمعلمین عالى به پایان رسانید. سپس براى تكمیل معلومات به اروپا رفت و موفق به اخذ گواهینامه دكتراى تاریخ از دانشگاه سوربن پاریس شد. بیانى از سال 1316 ش در دانشكدهى ادبیات و دانشسراى عالى، مدیریت ...
(تو 1292 ش)، نویسنده. در كرمان متولد شد. پس از پایان تحصیلات دورهى ابتدایى و متوسطه، به سال 1313 ق به تحصیل در رشته تاریخ و جغرافیاى دانشسراى عالى پرداخت و موفق به دریافت لیسانس شد. وى در رشتهى فلسفهى جدید در دانشكدهى ادبیات نیز تحصیل كرد. بهمنیار در شهریور سال 1316 ش به دبیرى دبیرستان پهلوى و دانشسرا ...
(تو 1290 ش)، نویسنده، محقق و مترجم. در تهران متولد شد. تحصیلات مقدماتى خود را در زادگاه خویش انجام داد و بعد به فرانسه رفت و به ایران بازگشت و در سال 1314 ش در دانشسراى عالى به تدریس پرداخت و تاریخ ملل قدیم را درس گفت. وى تألیفات و ترجمههاى زیادى دارد از جمله: ترجمهى «تاریخ مصر قدیم»؛ «تاریخ یونان ...
(1317 -1257 ش)، نویسنده. معروف به صبح صادق. در شیراز متولد شد و همان جا مقدمات عربى و فارسى را آموخت. وى در سن هجده سالگى براى ادامهى تحصیل به تهران آمد و مشغول تدریس شد. بهشتى براى تكمیل فقه و اصول به نجف اشرف و كربلا سفر كرد و بعد از آن به بندرعباس نزد سیدمحسن مجتهد، عموى خود، رفت. بعد از فوت وى به ...
(تو 1300 ش)، نویسنده و شاعر. در بوشهر چشم به جهان گشود. علوم ابتدایى و متوسطه را در زادگاه خود فراگرفت و به دریافت گواهیناگمگهى دیپلم توفیق یافت. از آن پس به خدمت فرهنگ درآمد و به عنوان دبیر دبیرستانهاى شیراز به تدریس پرداخت، سپس براى ادامهى تحصیل به تهران آمد و در رشتهى زبان و ادبیات فارسى به دریافت ...
(تو 1289 ش)، نویسنده، شاعر و روزنامهنگار. در سارى متولد شد. وى پس از اتمام تحصیلات وارد خدمت دولتى و عهدهدار مشاغلى مختلف شد و قرائتخانهاى در سارى دایر كرد و با نشریات «قانون»، «حلاج»، «نسیم شمال»، «ارمغان» همكارى داشت. او امتیاز نشریهاى به نام «كنار دریا» را نیز گرفت. بهروزى در نظم و نثر دست داشت. ...