نویسندگی
حسین پاینده غزنوی

(س دهم ق)، نویسنده و مترجم. وى قسمتى از كتاب «بابرنامه» را از زبان جغتایى، در 994 ق ترجمه كرده است. ...

علاءالدین پازارگادی

(تو 1292 ش)، نویسنده و مترجم. از مردم شیراز است. پس از گذراندن تحصیلات مقدماتى در شیراز به انگلستان رفت و موفق به دریافت درجه‏ى لیسانس در رشته‏ى تاریخ عمومى و فوق لیسانس در رشته‏ى تعلیم و تربیت شد. پس از دریافت درجه‏ى فوق لیسانس رشته‏ى علوم سیاسى و اقتصادى از دانشگاه آكسفورد به آمریكا رفت و در رشته‏ى ...

بهاءالدین پازارگاد

(تو 1317 ق)، نویسنده، روزنامه‏نگار و شاعر. در شیراز متولد شد. پس از پایان تحصیلات ابتدایى و متوسطه، در مدرسه‏ى نظامى به تحصیل فنون نظامى پرداخت و سپس به تدریس علوم طبیعى و ریاضى در دوره‏ى متوسطه مشغول شد و مدیریت مدرسه‏ى ابتدایى و متوسطه‏ى فارس نیز به او محول گردید. وى مؤسسه‏ى ورزش و باشگاه فوتبال و ...

فرخ دین پارسای

(تو 1307 ق)، روزنامه‏نگار و نویسنده. از مردم تهران بود. پدرش از نوادگان ملا احمد نراقى و از طلاب بود. پارساى تحصیلات ابتدایى را در مدارس افتتاحیه و شرف و ادب تهران به پایان رساند و سپس براى تكمیل تحصیلات خود به كربلا و نجف رفت و در محضر آیت الله یزدى و آخوند خراسانى به تحصیل پرداخت. پس از بازگشت به تهران ...

محمد علی پارسا

(1322 -1270 ش)، نویسنده. تحصیلات ابتدایى خود را در كاشان گذراند و سپس در تهران در مدرسه‏ى الیانس به ادامه تحصیل پرداخت. ولى به علت مشكلات زندگى، ترك تحصیل كرد و در اداره‏ى كل شهربانى مشغول به كار شد. به علت علاقه به تحصیل در حین خدمت دولتى، به مطالعه پرداخت و در رشته‏ى تاریخ، جغرافیا، فلسفه و زبانهاى ...

شمس الدین محمد پارسا

(وف ح 822 ق)، مفسر، فقیه، نویسنده و صوفى. وى اهل بخارا و از اصحاب درجه‏ى اول خواجه بهاءالدین نقشبند و از اولاد عبدالله بن جعفر طیار بود. او نسبتش به حافظالدین كبیر، محمد بخارى مى‏رسد. از مشاهیر عرفاى سلسله‏ى نقشبندیه است. چون مردى پارسا و دانشمند بود، بهاءالدین وى را پارسا لقب داد. پارسا، كتب بسیارى ...

ابوالفضل محمد بیهقی

(470 -385 ق)، نویسنده و مورخ. وى در قریه حارث‏آباد بیهق ولادت یافت، بعد از كسب فضایل در نیشابور، به دیوان رسایل محمودى راه جست و در خدمت خواجه بونصر مشكان به كار پرداخت. همچنان در خدمت سلاطین غزنوى بود تا در زمان غزالدوله عبدالرشید كه در سال 440 ق سلطنت یافت چندى صاحب دیوان انشاء گردید، اما به تهمت حاسدان ...

ام سلمه بیگم شیرازی

(ز 1163 ق)، عارف و نویسنده. از آثار وى «جامع الكلیات»، در سیر و سلوك و عرفان است كه در شیراز چاپ شده است.[1] ز شعبان 1163 ق. وى كتاب جامع‏الكلیات را در سیر و سلوك و عرفان به زبان فارسى در چهارده مقاله تالیف كرده است.[2] ...

محمد بیغمی

(س نهم ق)، نویسنده. مشهور به بیغمى. از زندگانى و احوال او اطلاعى در دست نیست و از روى قراینى كه از اثرش به دست مى‏آید، مى‏توان او را از داستانگزاران زمان خود دانست كه داستان كهنه‏یى را درباره‏ى فیروز شاه نامى از پهلوانان كه پسر ملك داراب معرفى شده، در حفظ داشت و آن را در حضور گروهى حكایت یا املاء كرد ...

اسدالله بیژن

(س سیزدهم و چهاردهم ق)، نویسنده. تحصیلات متوسطه‏ى خود را در كالج تهران به پایان رساند، سپس در دانشگاه كلمبیاى آمریكا ادامه تحصیل داد و دكتراى فلسفه اخذ كرد. وى پس از آن، عهده‏دار مشاغل مختلفى چون معلمى شعبه‏ى زبان و تمدن ملل قدیم و شرق در دانشگاه كلمبیا، نمایندگى ایران در مجمع معارف بین‏المللى كانادا، ...

احمد بیرشک

احمد بيرشك، فرزند محمد در سال 1285 در تهران زاده شد. تحصيلات اوليه را نزد پدر خويش فراگرفت، سپس در سال 1296 به مشهد عزيمت كرد و در مدرسه احمديه مشغول تحصيل شد. در سال 1300 به تهران آمد و در مدرسه آليانس فرانسه به تحصيل ادامه داد و فرانسه را به نيكي فراگرفت و از همان ابتدا به ترجمه كتاب‌هاي فرانسوي مشغول ...

بیدلی همدانی

(س دهم و یازدهم ق)، نویسنده و شاعر. وى از معاصران صادقى كتابدار بود، در كارگاه صباغى كار مى‏كرد و گاهى شعر مى‏سرود. ...

محمد حسین جلیلی

(1358 -1298 ش)، نویسنده و شاعر، متخلص به بیدار. وى در كرمانشاه دیده به جهان گشود. پدرش از بزرگان علماى كرمانشاه بود و ریاست حوزه‏ى علمیه‏ى آن شهر را به عهده داشت. وى دوره‏ى ابتدایى و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رسانید، آنگاه به تحصیل علوم قدیمه پرداخت و از محضر استادان عصر مثل آزاد همدانى و سردار ...

احمد شریعتی

(س چهاردهم ق)، نویسنده و شاعر. متخلص به بیدار. از آثار وى: «بیوگرافى هنرپیشگان سینما»؛ «حضرت اجل»؛ «در آغوش زاینده‏رود»؛ «راه حكومت و طریق انتخابات»؛ «نخستین جام یا بلاى آدمیت»، شعر. ...

خانبابا بیانی

(تو 1288 ش)، نویسنده و استاد دانشگاه. در همدان متولد شد. تحصیلات متوسطه و عالى خود را در مدارس درالفنون و دارالمعلمین عالى به پایان رسانید. سپس براى تكمیل معلومات به اروپا رفت و موفق به اخذ گواهینامه دكتراى تاریخ از دانشگاه سوربن پاریس شد. بیانى از سال 1316 ش در دانشكده‏ى ادبیات و دانشسراى عالى، مدیریت ...

علینقی بهمنیار

(تو 1292 ش)، نویسنده. در كرمان متولد شد. پس از پایان تحصیلات دوره‏ى ابتدایى و متوسطه، به سال 1313 ق به تحصیل در رشته تاریخ و جغرافیاى دانشسراى عالى پرداخت و موفق به دریافت لیسانس شد. وى در رشته‏ى فلسفه‏ى جدید در دانشكده‏ى ادبیات نیز تحصیل كرد. بهمنیار در شهریور سال 1316 ش به دبیرى دبیرستان پهلوى و دانشسرا ...

احمد بهمنش

(تو 1290 ش)، نویسنده، محقق و مترجم. در تهران متولد شد. تحصیلات مقدماتى خود را در زادگاه خویش انجام داد و بعد به فرانسه رفت و به ایران بازگشت و در سال 1314 ش در دانشسراى عالى به تدریس پرداخت و تاریخ ملل قدیم را درس گفت. وى تألیفات و ترجمه‏هاى زیادى دارد از جمله: ترجمه‏ى «تاریخ مصر قدیم»؛ «تاریخ یونان ...

جواد بهشتی

(1317 -1257 ش)، نویسنده. معروف به صبح صادق. در شیراز متولد شد و همان جا مقدمات عربى و فارسى را آموخت. وى در سن هجده سالگى براى ادامه‏ى تحصیل به تهران آمد و مشغول تدریس شد. بهشتى براى تكمیل فقه و اصول به نجف اشرف و كربلا سفر كرد و بعد از آن به بندرعباس نزد سیدمحسن مجتهد، عموى خود، رفت. بعد از فوت وى به ...

محمد جواد بهروزی بوشهری

(تو 1300 ش)، نویسنده و شاعر. در بوشهر چشم به جهان گشود. علوم ابتدایى و متوسطه را در زادگاه خود فراگرفت و به دریافت گواهیناگمگه‏ى دیپلم توفیق یافت. از آن پس به خدمت فرهنگ درآمد و به عنوان دبیر دبیرستانهاى شیراز به تدریس پرداخت، سپس براى ادامه‏ى تحصیل به تهران آمد و در رشته‏ى زبان و ادبیات فارسى به دریافت ...

محمود بهروزی

(تو 1289 ش)، نویسنده، شاعر و روزنامه‏نگار. در سارى متولد شد. وى پس از اتمام تحصیلات وارد خدمت دولتى و عهده‏دار مشاغلى مختلف شد و قرائت‏خانه‏اى در سارى دایر كرد و با نشریات «قانون»، «حلاج»، «نسیم شمال»، «ارمغان» همكارى داشت. او امتیاز نشریه‏اى به نام «كنار دریا» را نیز گرفت. بهروزى در نظم و نثر دست داشت. ...