(تو 1292 ش)، پزشك و نویسنده. در كاشان به دنیا آمد. دوره‏ى ابتدایى و متوسطه را در دارالفنون گذراند پس از آنبه دانشكده‏ى پزشكى راه یافت و در 1317 ش فارغ‏التحصیل گردید. در 1320 ش در ورزارت بهدارى به سمت چشم‏پزشك استخدام شد و در 1331 ش براى گذراندن دوره‏ى تخصصى تراخم‏شناسى به فرانسه، مراكش و الجزایر مسافرت ...

(س ششم ق)، نویسنده. وى یكى از داستانسرایان چیره‏دست سده‏ى ششم قمرى بود. نسبت این نویسنده مربوط به شهر طرسوس در آسیاى صغیر است كه زادگاه اصلى خاندان وى بوده است و افراد این خاندان بعد از ضعف خلافت عباسى از محل خود به ایران كوچ كرده‏اند. محل اقامت وى در ایران مشخص نیست، ولى با توجه به انشاء و زبان او، ...

(س نهم ق)، نویسنده و طبیب. وى از پزشكان معاصر سلطان حسین بایقرا و امیر علیشیر نوایى (م 906 ق) بوده و كتاب «شفاءالاسقام» را در طب به نام امیر علیشیر نوایى تألیف كرد. ...

(س سیزدهم و چهاردهم ق)، نویسنده. از دانش‏آموختگان مدرسه‏ى دارالفنون بود. اثر وى «منتخب الهیئه» است كه در 1301 ق در تهران به چاپ رسید. ...

(وف ح 690 ق)، طبیب، نویسنده و شاعر. وى از خاندان معروفى از پزشكان شیراز بود كه مورد توجه خاص رشیدالدین فضل الله همدانى قرار داشت و در طب و فقه صاحب نظر بود. وى ریاست بیمارستان دروازه درب سلم شیراز را بر عهده داشت. در شیراز درگذشت و در محله‏ى باغ نو دفن شد. طبیب شعر فارسى را نیك مى‏سرود و آثار به دو زبان ...

(س چهاردهم ق)، نویسنده. اثر وى «آداب الانسان فى طریق الجنان» است كه در 1318 ش در تهران به چاپ رسیده است. ...

(س چهاردهم ق)، نویسنده و مترجم. از صاحب منصبان اداره‏ى كل گمركات بود. بعد به كتابخانه‏ى مجلس انتقال یافت. از آثارش: «جیر جیرك»، ترجمه؛ «گامى لرزان رو به جهان شناخته نشده‏ى قرآن»؛ «لومن»، ترجمه. ...

(تو 1298 ش)، نویسنده و مترجم. در قم به دنیا آمد. دوره‏ى ابتدایى را در قم و متوسطه را در دبیرستانهاى تهران و انزلى و كرمانشاه و قزوین به پایان رساند و در 1318 ش موفق به اخذ دیپلم شد. سپس دوره‏ى دانشكده‏ى كشاورزى كرج را گذراند و مهندس كشاورزى شد. بعد به دانشكده حقوق رفت. پس از آن به اروپا عزیمت نمود و ...

(1341 -1246 ق)، مصحح، ادیب و نویسنده. ملقب به وكیل‏الرعایا و اعتضادالممالك و معروف به حاجى وكیل. در تبریز به دنیا آمد. از خانواده‏هاى مشهور آن شهر بوده كه سالیان دراز و كالت رعیت و مالیات آذربایجان را به عهده داشته. وى به خواسته‏ى امیر نظام گروسى والى آذربایجان «كلیله و دمنه» را تصحیح كرد. نادر میرزاى ...

(1348 -1270 ش)، نویسنده و روزنامه‏نگار. در شیراز به دنیا آمد. در كودكى به همراه پدر به تبریز رفت و چندى در آنجا ماند و به تحصیلات ابتدایى پرداخت. سپس به همراه پدر به تهران آمد و پس از چندى به زادگاه خود بازگشت. در این زمان كه مصادف بود با زمزمه‏هاى نهضت مشروطیت ضیاءالدین نیز به نوشتن مقالاتى در روزنامه‏هاى ...

(وف 1342 ش)، نویسنده. تحصیلات خود را در برلن انجام داد و بعد به ایران آمد و به كارهاى فرهنگى پرداخت و تا 1313 ش رئیس دبیرستان فردوسى مشهد بود. پس از آن در سمت‏هاى مختلفى از جمله: ریاست دارالفنون، ریاست فرهنگ آذربایجان و بازرس عالى وزارت فرهنگ به خدمت اشتغال داشت و در 1328 ش بازشنسته شد. وى برادر مزین ...

(س هشتم و نهم ق)، نویسنده. از مشایخ بنام كرمان بود و كتابى در مقامات پدرش كه از اولیاى كرمان بوده تألیف كرده است. طاهر كتابى نیز در تاریخ بم به نام «بم‏نامه» نوشته است. ...

(ز 1314 ق)، عالم دینى و نویسنده. از آثار وى: «كشف الشكوك عن الشاك و المشكوك»، به عربى، كه در زمان حیات مؤلف، در 1314 ق، به چاپ رسید؛ «الرساله فى قاعده الضمان»، به عربى. ...

(ح 1358 -1289 ش)، عالم دینى، مفسر، فقیه، محقق و نویسنده. در قصبه گلیرد طالقان به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتى را در تهران گذراند و در 1305 ق به قم مهاجرت كرد و چندین سال از محضر اساتیدى جون آیت‏الله حایرى و آیت‏الله حجت و آیت‏الله خوانسارى بهره برد. او آن‏گاه در مدرسه‏ى سپهسالار (شهید مطهرى فعلى) به تدریس ...

(وف 1329 / 1328 ق)، نویسنده، مترجم. وى در تبریز به دنیا آمد. شانزده یا هفده ساله بود كه تبریز را ترك كرد و به تفلیس رفت و به كسب و كار و تحصیل پرداخت. در اواسط پادشاهى ناصرالدین شاه، طالبوف نیز كه از مجراى زبان روسى اطلاعاتى به دست آورده بود. از راه نوشتن به بیدارى مردم و انتقاد از استبداد پرداخت. چنان ...

(1357 -1297 ش)، نویسنده، شاعر و روزنامه‏نگار. وى در رشت به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در آن شهر به پایان رسانید و سپس به تهران آمد و در رشته‏ى زبان و ادبیات فارسى وارد دانشسراى عالى گردید و به دریافت لیسانس نائل شد و از آن پس به خدمت وزارت فرهنگ درآمد و به عنوان دبیر ادبیات به رشت عزیمت كرد ...

(1322 -1267 ش)، نویسنده و روزنامه‏نگار. اصلش از یزد بود و در شیراز به دنیا آمد و تا بیست و پنج سالگى در همان جا به تحصیل اشتغال داشت. پس از آن به هندوستان رفت و مدتى با مدیر روزنامه‏ى «حبل المتین» در كلكته همكارى كرد.پس از بازگشت به وطن در 1295 ش در شیاز به زندان انگلیسى‏ها افتاد. پس از آزادى به تهران ...

(وف 751 / 750 ق)، نویسنده و شاعر، متخلص به نخشبى یا ضیاء نخشبى. از مردم نخشب (نسف) سمرقند بود. به روزگار جوانى از ایران به هندوستان رفت و در آن سامان به یادگیرى زبان سانسكریت پرداخت و آثارى چند از آن زبان به فارسى ترجمه كرد. او شاگرد نظام‏الدین اولیاء بود و با پادشاهان خلجى هندوستان رابطه‏ى نزدیكى داشت. ...

(تو 1292 ش)، چشم‏پزشك و نویسنده. تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در تهران به پایان رساند و بعد از موفقیت در آزمون دانشجویان اعزامى به اروپا در 1311 ش رهسپار فرانسه شد و در شهر بردو و پس از آن در پاریس در دانشكده‏ى طب به تحصیل پرداخت و در 1317 ش در رشته‏ى چشم پزشكى موفق به اخذ درجه‏ى دكترى شد. پس از آن به ...

(تو 1288 ش)، نویسنده در سمنان به دنیا آمد. پس از پایان تحصیل به استخدام وزارت دادگسترى درآمد و سى سال در مقامهاى مختلف قضایى خدمت كرد. از آثار وى «راه اصلاح دادگسترى» است كه در 1331 ش در مشهد به چاپ رسید و دیگرى «دریچه‏ى خداشناسى» است كه در 1349 ش چاپ شد. ...