(1361 -1294 ق)، نویسنده، ادیب، مترجم و دانشمند. فروغى تحصیلات خود را از پنج سالگى نزد پدر آغاز كرد و ظرف مدت هفت سال كلیات زبانهاى فارسى، عربى و فرانسه را آموخت و از علوم جدید نیز بهره گرفت. بعد از آن وارد مدرسه‏ى دارالفنون شد و به تحصیل در رشته‏ى طب پرداخت. اما پس از چندى به علت علاقه به فلسفه و ادبیات ...

(تو 1286 ش)، استاد دانشگاه، مترجم و نویسنده. پس از اتمام تحصیلات ابتدایى و متوسطه به دانشسراى عالى وارد شد و در 1310 ش به دریافت درجه‏ى لیسانس در علوم طبیعى نایل گردید.براى ادامه تصحیل به فرانسه عزیمت نمود و از دانشگاه پاریس به دریافت دكترى در علوم طبیعى موفق شد. در 1316 ش به ایران بازگشت و به سمت دانشیارى ...

(1267- مقتول 1318 ش)، شاعر. در یزد به دنیا آمد. از یك خانواده فقیر برخاست و تحصیلات مقدماتى را در مدرسه مرسلین انگلیسى یزد به پایان برد. استعداد شاعرى فرخى از همان پشت نیمكت مدرسه آغاز گردید. پانزده ساله بود كه به علت سرودن اشعارى از مدرسه اخراج و چندى به كارگرى مشغول شد تا دوران مشروطیت به گروه آزادى‏خواهان ...

(تو 1304 ق)، مورخ و نویسنده. ملقب به متین السلطنه و معتصم السلطنه. سیزده ساله بود كه لقب متین السلطنه و فرمان مستوفى‏گرى از مظفرالدین شاه گرفت. پس از پایان تحصیلات خود در مدرسه‏ى علوم سیاسى، در وزارت خارجه مشغول خدمت شد. وى پس از آن عهده‏دار مشاغل مختلفى گردید و به استاندارى و وزارت و سفارت رسید و مدتى ...

(1352 -1275 ش)، شاعر، ادیب، نویسنده، مترجم، روزنامه‏نویس. وى در قریه كچویه فرامرزان لار به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم مقدماتى در زادگاهش به اتفاق خانواده به بحرین رهسپار گردید و براى تكمیل تحصیلات به چند كشور عربى مسافرت كرد و پس از چندى به بحرین بازگشت و به تدریس در مدرسه‏ى ایرانیان پرداخت. سپس به ایران ...

(تو 1268 ش)، مورخ، مترجم، نویسنده و روزنامه‏نگار. وى در روستاى كچویه فرامرزان از توابع لارستان فارس به دنیا آمد. در ده سالگى همراه پدر به بحرین عزیمت نمود و در آنجا مقدمات فقه شافعى و نحو را در خدمت پدر آموخت. بعد از مراجعت به ایران به دلیل پیوستگى پدرش با مشروطه‏خواهان مجددا مجبور به ترك وطن و عزیمت ...

(ز 475 ق)، نویسنده و شاعر. یكى از امیران و شاهزادگان آل‏زیار بود كه در ادبیات مقامى رفیع داشت. وى به ظاهر، مدتى بر بخشى از كوهستانهاى مازندران حكومت داشت و مدتى نیز در دربار سلطان مودود غزنوى سمت ندیمى داشت. سفرى به حج كرد. آن چه سبب شهرت و ماندگارى وى شده است، كتاب «قابوس‏نامه» است كه آن را در چهل و ...

(تو 1282 ش)، نویسنده و روزنامه‏نگار. در تهران به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایى را در مدرسه‏ى سپهر و دوره‏ى متوسطه را در شته‏ى ادبى در دارالفنون تمام كرد. در 1307 ش از دانشكده‏ى حقوق فارغ‏التحصیل شد. وى مقالاتى در روزنامه‏هاى «ستاره‏ى ایران» و «طوفان»، مى‏نوشت. مدتى دادیار دادستان تهران و وكیل دادگسترى بود. ...

(تو 1288 ش)، مدرس، شاعر و نویسنده. وى در تهران به دنیا آمد. دوره‏ى متوسطه را در دبیرستان دارالفنون به پایان رسانید و در رشته‏ى حقوق و علوم سیاسى به تحصیل پرداخت و موفق به اخذ لیسانس شد و دوره‏ى دكتراى همین رشته را در پاریس به اتمام رسانید و به ایران بازگشت. چندى به سمت مستشار استیناف در اصفهان به خدمت ...

(683 / 681 -623 ق)، مورخ و ادیب. ملقب به صاحب دیوان. وى از خاندان بزرگ صاحب دیوانان جوینى است كه در قرن پنجم و ششم و هفتم همواره متصدى مشاغل بزرگ دولتى بودند. از جوانى وارد كارهاى دیوانى شد و به خدمت امیر ارغوان آقا، حكمران خراسان، پیوست، و دوبار به همراه وى به مغولستان سفر كرد و دراى سفرها به احوال ...

(تو 1283 ش)، استاد دانشگاه و نویسنده. در تهران به دنیا آمد. از مدرسه كشاروزى كرج فارغ‏التحصیل شد و به فرانسه رفت و در رشته كشاورزى به تحصیل پرداخت و پس از بازگشت به ایران، به تدریس در دانشكده كشاورزى مشغول شد. لازم به ذكر است كه وى مدتى ریاست موسسه‏ى اصلاح نباتات و دانشكده‏ى كشاورزى كرج را نیز عهده‏دار ...

(1319 -1234 ق)، مورخ. معروف به موچول‏میرزا و ملقب به عضدالدوله. پس از طى تحصیلات اولیه، در عهد پادشاهى پدر، حكومت كاشان به پیشكارى على محمدخان نظام‏الدوله به وى تفویض شد. از 1270 ق در زمان پادشاهى پدر به حكومت شهرهاى مختلفى رسید. مدتى نیز تولیت آستان مقدس قدس روضى با او بود. اثر وى «تاریخ عضدى» است، ...

(1342 -1281 ق)، صوفى، شاعر، متخلص به صفا. مشهور به ظهیرالدوله و ملقب به صفا علیشاه. در جمال‏آباد شمیران به دنیا آمد. وى داماد ناصرالدین شاه و شوهر فروغ‏الدوله بود و در دوره‏ى ناصرالدین شاه سمت وزیر دربار داشت. در جوانى به سلسله‏ى نعمت‏اللهى پیوست و در سلك مریدان صفى علیشاه درآمد و لقب صفا علیشاه گرفت ...

(500 -564 ق)، شاعر. وى آخرین پادشاه سلاجقه‏ى عراق است كه بعد از وفات پدر به سعى اتابك جهان پهلوان، در 571 ق، به سلنطت رسید و تا او زنده بود منطقه قزوین در امن و رفاه بود. وى سرانجام در جنگ با سلطان تكش كشته شد. در تذكره‏ها آورده‏اند كه طغرل طبع شعر داشته و اشعار فراوانى سروده كه ابیاتى از آن در تذكره‏ها ...

(453- شهادت 518 / 515 / 513 ق)، شاعر، ادیب و نویسنده. ملقب به مؤیدالدین، عمید فخر الكتاب. معروف به طغرایى. وى از استادان بزرگ شعر و ادبیات عرب است كه در خانواده‏اى كه نسب خود را به ابوالاسود دؤلى مى‏رسانید، در اصفهان تولد یافت. نسبت طغرایى به جهت اشتغال او به منصب طغرانویسى یا نگارش فرمان‏هاى رسمى حكومتى ...

(س ششم ق)، شاعر. ملقب به عضدالدین. وى از حاكمان خراسان بود كه پس از سلطان سنجر سلجوقى بر خراسان مستولى شد و از سال 569 تا 581 ق در نیشابور حكمرانى كرد. كافرك و ظهیر فاریابى از معاصران وى بودند و ظهیر وى را مدح گفت.[1] ابن مؤید آى‏آبه (آى‏آبه). وى بعد از سلطان سنجر بر خراسان استیلا یافت (851 -569 ه.ق) ...

(ح 1358 -1289 ش)، عالم دینى، مفسر، فقیه، محقق و نویسنده. در قصبه گلیرد طالقان به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتى را در تهران گذراند و در 1305 ق به قم مهاجرت كرد و چندین سال از محضر اساتیدى جون آیت‏الله حایرى و آیت‏الله حجت و آیت‏الله خوانسارى بهره برد. او آن‏گاه در مدرسه‏ى سپهسالار (شهید مطهرى فعلى) به تدریس ...

(تو 1291 ش)، مترجم و نویسنده. وى پس از تحصیل دروه‏هاى مقدماتى به اخذ دكتراى حقوق موفق شد. پس از آن به استخدام وزارت امور خارجه درآمد و مشاغل متعددى را عهده‏دار شد كه از آن جمله: وزارت كشور در كابینه‏ى منصور و هویدا و وزارت دادگسترى در كابینه‏ى هویدا. دكتر صدر در امر ترجمه دست داشت و با همكارى كاظم صدر، ...

(تو 1283 ش)، پزشگ، استاد دانشگاه و نویسنده. تحصیلات ابتدایى و زبان فرانسه و انگلیسى ردر زادگاه خود كاشان و تحصیلات متوسطه را در كالج آمریكایى تهران به پایان رساند. او تحصیلات عالى را در آمریكا دنبال كرد و موفق به اخذ درجه‏ى دكترى در پزشكى شد و پس از آن به ایران آمد و عهده‏دار مشاغل مختلفى از جمله. تدریس ...

(1338/1336 -1264 ق)، خطیب، عالم و شاعر، متخلص به حیرت. ملقب به شیخ‏الرئیس. در تبریز متولد شد. مقدمات علوم را در تهران و مشهد تحصیل كرد و حكمت قدیم را در تهران در محضر آقا على مدرس فراگرفت سپس به عتبات سفر كرد و در مجلس درس میرزاى شیرازى در سامرا حضور یافت به تهران بازگشت و پس از چندى ناصرالدین‏شاه لقب ...