(1336/ 1335 -1266/ 1264 س)، نویسنده، روزنامهنگار، مترجم و شاعر، متخلص به لاهوتى. در كرمانشاه به دنیا آمد. پس از فراگرفتن علوم مقدماتى در زادگاهش، جهت ادامهى تحصیل به تهران آمد. در جریان انقلاب مشروطه شبنامه و اوراق سیاسى منتشر مىكرد و در صف فداییان قرار داشت. او در جوانى به تحصیل علوم مذهبى پرداخت ...
(1346 -1269 ش)، جغرافیدان و نویسنده. در تهران به دنیا آمد. پدرش از نقاشان بزرگ و زبردست بود. كیهان تحصیلات مقدماتى را در خانهى پدر به پایان رساند و سپس به مدرسهى علمیهى تهران رفت و نزد استادانى چون عبدالعظیم خان قریب، میرزا على خان ناظم العلوم و آقا شیخ حمزه تحصیلات ابتدایى را تكمیل نمود. در 1284 ...
(تو 1285 ش)، نویسنده و استاد دانشگاه. در شهرضا به دنیا آمد. وى پس از اتمام تحصیلات ابتدایى و متوسطه، از مدرسه عالى علوم سیاسى دیپلم گرفت. سپس به پاریس رفت و از دانشكدهى حقوق آنجا موفق به دریافت لیسانس و دكتراى دولتى در رشتهى حقوق و اقتصاد گردید. وى به زبانهاى فرانسه، انگلیسى و عربى تسلط داشت. از آثارش: ...
(1353 -1281 ش)، حقوقدان، ادیب و نویسنده. در محلات به دنیا آمد پس از اتمام تحصلات وارد دادگسترى و شغل قضاوت شد. وى در دورههاى پانزدهم و شانزدهم نمایندهى خرمآباد در مجلس شوراى ملى بود و از اواخر 1329 ش به همكارى با دكتر مصدق پرداخت و از زمرهى یازده نمایندهاى بود كه طرح مادهى واحدهى ملى كردن نفت ...
(تو 1286 ش)، پزشك، استاد دانشگاه، روزنامه نگار و نویسنده. در انزلى به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایى را در رشت و دورهى متوسطه را در دارالفنون به پایان برد. سپس براى تكمیل تحصیلات خود به فرانسه عزیمت نمود و از دانشكدهى پزشكى پاریس موفق به اخذ درجهى دكترا، در طب كودكان شد و پس از چندى معاونت بیمارستان اطفال ...
(1308 -1244 ش)، دانشمند و نویسنده. ملقب به چایكار. در تربت حیدریه به دنیا آمد. در كودكى پدر را از دست داد و تحت تكفل دایى خود حسام السلطنه قرار گرفت. وى پس از اتمام دروس مقدماتى وارد دارالفنون شد و به فراگرفتن زبان فرانسه و سایر علوم مشغول گردید. سپس به استخدام وزارت امور خارجه درآمد و به منشىگرى در ...
(1323 -1279 ش)، نویسنده، فرهنگنویس و مترجم. تحصیلات عالیه خود را در روسیه به پایان رساند سپس وارد خدمات ارتشى شد. سرانجام در یك سانحهى هوایى درگذشت. از وى بیش از سى و هفت اثر به جاى مانده است. از آثار وى: «آموزش هوایى تاكتیك هوایى»؛ «استتار توپ»؛ «پیشآهنگ خلبان»؛ «خداى مىرساند»؛ «شاهسون و دیوانه»؛ ...
(وف 879 ق)، عالم، منجم، مفسر، محقق، متكلم، مدرس و ریاضیدان. معروف به ملا على قوشچى و فاضل قوشچى. چون در نوجوانى مرغبان سلطان الغبیگ و موظف به حفظ مرغان شكارى او بود به قوشچى مشهور شد. اصل و زادگاهش سمرقند بود. در آنجا اغلب علوم متداول از جمله هئیت و ریاضیات را از قاضىزادهى رومى و الغبیگ بن شاهرخ ...
(وف 1336 ش)، پزشك و نویسنده. تحصیلات پزشكى خود را در فرانسه به پایان رساند. چند دوره از طرف مردم سمنان و دامغان و جندق وكالت مجلس را به عهده داشت. از رجال علم و ادب و از پزشكان بنام بود و در مجله «یغما» مقالات از او به چاپ رسیده است. در اواخر عمر كتابهاى خود را به كتابخانهى دانشكدهى پزشكى و كتابخانهى ...
(س چهاردهم ق)، مترجم. تحصیلات متوسطه را در مدرسهى علوم سیاسى به پایان برد و از دانشكدهى حقوق فارغالتحصیل شد. پس از فراغت از تحصیل عهدهدار مشاغل مختلفى از جمله: رایزنى سفارت ایران در پاریس، معاون ادارهى حقوقى در وزارت دارایى، رایزنى سفارت ایران در قاهره، ریاست ادارهى اول و پنجم سیاسى در مركز بود. ...
(403 -366 ق)، ادیب، دانشمند، خطاط و شاعر. از سلسلهى آل زیار و از پادشاهان ادبپرور زمان خود بود كه بسیارى از شاعران فارسى و عربى زبان، حكما و دانشمدان تحت حمایت او به سر مىبردند. پایتخت او از مراكز علم و ادب آن روزگار به حساب مىآمد و شعرایى چون: خسروى سرخسى و قمرى گرگانى و دانشمندانى چون: ابوریحان ...
(1360 -1297 ش)، نویسنده، روزنامهنگار و مترجم. تحصیلاتش را در رشتهى فنون نظامى به پایان رسانید و موفق به گذراندن دورهى دكتریاى تاریخ در فرانسه شد.وى مجلهى «بررسىهاى تاریخى» را در 1345 ش تأسیس نمود كه این مجله تا 1357 ش منتشر مىشد. قائممقامى نویسندگى و تحقیق را با انتشار مقالاتى در مجلهى «یادگار» ...
(تو 1305 ق)، روزنامهنگار و نویسنده. در تبریز به دنیا آمد. پس از تحصیل علوم قدیمه، در مدارس تبریز به معلمى پرداخت. در 1326 ق مدرسهى فیوضات را تأسیس كرد و مدتى نیز مدیر مدرسه بود. فیوضات در انتشار روزنامهى «تجدد» با شیخ محمد خیابانى همكارى داشت و به نویسندگى در آن مىپرداخت. در دورهى چهارم به نمایندگى ...
(ح 1344 -1251 ش)، عالم امامى و نیكوكار. در فیروزآباد از روستاهاى رى در خانوادهاى فلاحت پیشه به دنیا آمد. مقدمات علوم را در تهران فراگرفت و در فقه و اصول از محضر سید علىاكبر تفریشى و سید ریحانالله كشفى بروجردى و دیگران استفاده برد. سپس به عراق مهاجرت نمود. در نجف از محضر آیتالله میرزاحسین خلیلى تهرانى ...
(1350 -1277 ش)، محقق، مصحح و استاد دانشگاه. قرآن و مقدمات زبان عربى را نزد پدر فراگرفت. سپس علوم قدیمه را در مدارس مشهد نزد بزرگانى چون سید ابوالقاسم ازغندى، میرزا عبدالجواد ادیب نیشابورى، حاج محمدعلى فاضل، آقا بزرگ شیهدى و میرزا محمدباقر مدرس رضوى فراگرفت و در علوم معقول و منقول و ادبیات فارسى و عربى ...
(777- بعد از 845 ق)، مورخ و شاعر. ملقب و مشهور به فصیح. خاندانش اهل روى خواف بودند و خود در هرات به دنیا آمد و همان جا نشوونما یافت. وى در خدمت شاهرخ و پسرش بایسنقر عهدهدار مشاغل دولتى بود. در 836 ق مورد غصب واقع و چندى هم مقید و محبوس شد. فصیح بعد از معزولى و بیكارى، به تألیف كتاب خود «مجمل» پرداخت. ...
(تو 1289 ش)، مترجم و نویسنده. وى قبل از مسافرت به آمریكا مدت ده سال در وزارت فرهنگ به معلمى و خدمات فرهنگى مشغول بود. در آمریكا به تكمیل تحصیلات خود در رشتهى آموزش و پرورش پرداخت و از دانشگاه كلمبیا فارغالتحصیل شد و در ضمن در دبیرخانهى سازمان ملل متحد به كار مشغول گشت. وى سپس به دانشگاه تهران منتقل ...
(تو 1285 ش)، مورخ، مترجم و نویسنده. در تهران به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات عالى در مدرسهى علوم سیاسى و دانشكدهى حقوق در 1314 ش وارد خدمت وزارت فرهنگ شد و چند سال بعد ریاست فرهنگ مازندران را به عهده گرفت. بعد از آن مشاغل مختلفى را عهدهدار شد، از جمله: ریاست دبیرستان، كفالت ادارهى اوقاف، ریاست دفتر ...
(1339 -1257 ش)، نویسنده و حقوقدان. پس از اتمام تحصیلات در مدرسهى سیاسى تهران به اروپا عزیمت نمود و از دانشكدهى حقوق ژنو فارغالتحصیل شد. سپس به ایران بازگشت. در 1288 ش وارد خدمات دولتى شد و تا 1333 ش عهدهدار مشاغل مختلف سیاسى بود. اثر وى: «قانون مجازات عمومى».[1]
فرزند میرزا محمودخان قوامالدوله، ...
(1338 -1263 ش)، نویسنده، استاد دانشگاه، شاعر، مترجم و روزنامهنگار. در تهران به دنیا آمد. پدر ش از رجال دانشمند دورهى ناصرى بود. وى علوم مقدماتى را نز پدر آموخت و تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در مدرسهى دارالفنون و آلیانس به پایان برد و زبان فرانسه را به خوبى آموخت، آنگاه به فرانسه عزیمت نود. بعد از ...