(1261 -1224 ق)، خطاط و شاعر. پدر وى از زردتشتیان یزد بود كه مسلمان شده بود. طراز در یزد به دنیا آمد و از كودكى به تصحیل پرداخت و در جوانى به خط و شعر و سواد معروف شد. وى در خوشنویسى به چندین قلم سمت استادى داشت. میرزا عبدالوهاب پس از گندى به شاعرى روى آورد و سپس به تهران آمد و به دربار محمد شاه قاجار ...
(س یازدهم ق)، خطاط.از آثار وى: قرآن وزیر، جلد میشن مذهب اندرون سوخته تحریر، دو صفحهى افتتاح متن و حاشیه مذهب مرصع و صفحههاى تماما یك حاشیه تشعیرسازى مذهب دارد، به خط نسخ كتابت خفى متوسط، با رقم: «محمد باقر متطبب یزدى» 1070 ق.[1]
اثر اوست: قرآن وزیرى. جلد میشن مذهب اندرون سوخت تحریر. دو صفحهى افتتاح ...
(س سیزدهم ق)، خطاط. وى شكستهى نستعلیق و شكستهى تعلیق را خوش مىنوشت. از آثار او، مرقعى است مشتمل بر هفت رقعه، به قلمهاى نیم دو دانگ و كتابت كه سه رقعهى آن به خط شكسته و چهار رقعه به تلعیق خوش است، با رقم: «... سنهى 1283... العبد الاقل المذنب الحقیر العاصى محمد حسن الطباطبائى نائینى». ...
(س یازدهم ق)، خطاط. در «شاه جهان نامه» آمده كه صاحب فهم و دانش است و خط شكسته و غیره را به روش خاندان خود خوش مىنویسد. میراز احمد در فیضآباد با مؤلف «شاه جهان نامه» ملاقات داشته است. ...
(وف ح 1244 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به طایر. وى جزو خاندان حاج ابراهیمخان اعتمادالدوله بود و به فرمان فتحعلىشاه نابینا شد. در جوانى، چندى به اصفهان تبعید شد و در آن شهر به تحصیل كمالات پرداخت. بعد از مدتى به خدمت شاهزاده محمد على میرزا دولتشاه درآمد و سمت ندیمى یافت.
طایر شعر مىگفت و خط نستعلیق را ...
(س یازدهم و دوازدهم ق)، خطاط. وى به غیر از اقلام ششگانه، نستعلیق و شكسته را نیز خوش مىنوشت. از آثار وى: یك نسخه «صحیفهى سجادیه» كه متن آن به قلم نسخ و ترجمهى آن نستعلیق و حواشى آن شكستهى خوش است، با رقم: «كتبه هذه الصحیفه و متنا وهامشا، محمد هاشم الشهیر بالطایر، فى 1102»؛ ترجمهى ادعیهى نیم ربعى ...
(س سیزدهم ق)، خطاط و شاعر، متخلص به طاهر. وى خط شكتسه را خوش مىنوشت و در فن انشاء هم تسلط داشت. شعر نیز مىسرود و به غزلسرایى متمایل بود. وى تا 1260 ق در قید حیات بود. ...
(س دهم ق)، خطاط. از آثار وى: یك نسخه «شرح گلشن راز»، به قلم كتابت متوسط، با رقم: «تمت... بطخ عبدالضعیف النحیف طاهر محمد هلالى، غفر ذنوبه و ستر عیوبه، سنهى 959». ...
(تو 1267 ش)، خطاط. معروف به میراز طاهر خوشنوس. در تبریز، در یك خانوادهى روحانى، به دنیا آمد. تحصیلاتش را از هفت سالگى نزد پدر آغاز كرد و در محضر وى به قرائت قرآن پرداخت. سپس صرف و نحو و فقه را نیز فراگرفت و چون علاقه وافرى به هنر خوشنویسى داشت، در اثر پشتكار و تمرین بسیار توانست به اصول و قواد هنر خط ...
(س یازدهم ق)، خطاط. از كتیبهنویسان زبردست و توانا بود. از آثار وى، كتیبههاى سردر رباط شیخعلىخان، در اصفهان، بنا شده در 1098 ق، است كه به خط نستعلیق خوش نوشته شده است، با رقم: «عمل استاد طاهر ولد استاد رضا الاصفهانى». ...
(س دهم و یازدهم ق)، خطاط و شاعر، متخلص به طالعى. وى در دورهى جلالالدین محمد اكبرشاه (1014 -963 ق) از یزد به هندوستان رفت و در اكبرآباد (آگره) ساكن و به صحافى مشغول شد. طالعى نستعلیق را خوش مىنوشت و شعر نیز مىسرود. ...
(وف 1303 ق)، طبیب، خطاط و شاعر، متخلص به طالع. پدرش در كارزون ساكن بود و پس از چندى در شیراز منزل گزید و مشغول طبابت شد. میرزا محمد به قدر امكان علم صرف و نحو و معانى و بیان و منطق و كلام تحصیل كرد. خط نستعلیق و شكسته را خوب مىنوشت و به شیوهى شعراى قدیم شعر مىسرود و همانند پدر در شیراز طبابت مىكرد. ...
(وف 1308 ق)، شاعر، ادیب و خطاط. در علوم ادبى مهارت و در علوم عربى دست داشته است. خط شكسته را پاكیزه و شیرین مىنوشت. در چند سال آخر عمر به صدارت دیوان خانهى عدلیهى فارس منصوب شد. ...
(وف 1036 / 1035 ق). خطاط و شاعر. تخلص به طالب. معروف به طالبا. در آمل ولادت یافت و در همان جا تحصیل دانش و ادب كرد و از جوانى به شاعرى روى آورد. در حدود بیست و شش سالگى مدح حكمران آمل گفت. در سال 1010 ق از مازندران بیرون رفت و چندى در اصفهان اقامت كرد و با تقىالدین اوحدى ملاقات داشت. از آنجا به كاشان ...
(ز 1265 ق)، شاعر و خطاط. ملقب به ضیاءالسلطنه. وى خواهر محمود میرزا، مؤلف تذكرهى «نقل مجلس» و «سفینه المحمود» و دیگر كتب است. مادرش مریمخانم، زنى یهودى بود كه پس از ازدواج با شاه مسلمان شد. ضیاء تحتنظر مهدعلیا، مادر شاه، پرورش یافت و بسیار مورد توجه شاه بود. فنون شعر و ادب را مدتى نزد برادر خود فراگرفت. ...
(وف 1265 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به ضیاء اجدادش از فضلا و علما بودند كه در زمان نادرشاه مىزیستند و صاحب رسالات و تصانیف بودند، از طرف مادر نیز نسبش به میرزا مهدىخان منشى، صاحب «جهانگشاى نادرى» مىرسید. ضیاد از معاصران دورهى فتحعلىشاه و محمدشاه قاجار بود و در علوم ظاهرى و هیئت و نجوم و هندسه و حساب ...
(س یازدهم ق)، خطاط و شاعر، متخلص به صهبایى. وى از احفاد قطبالدین مودود چشتى و از شاعران و ملازمان شاه جهان و عالمگیر (118 -1069 ق)، پادشاهان هند، بود و در مدح عالمگیر قصاید بسیار دارد. صهبایى خوشنویس ماهرى بود و غالب خطوط را خوش مىنوشت. در مرقعى از كتابخانهى آستان قدس رضوى مشهد، قطعهاى است به قلم ...
(وف 976 ق)، خطاط، نقاش و شاعر. از سادات نیشابور بود. صادقى كتابدار از شاگردان صنعى در فن شعر است و در محضر وى رسائل شعر را آموخت. او در فن علاقهبندى استاد بود و از زنگ و افشان كاغذ و همچنین از سرنج و سفیداب و لاجوردشویى نیز اطلاع داشت و همه خطوط، بویژه نستعلیق را خوب مىنوشت. مؤلف «فرهنگ سخنوران» صنعى ...
(693 -613 ق)، موسیقىدان، خطاط و ادیب. اصلش از بلخ بود، اما خاندانش در ارومیه به سر مىبردند و او رد همان جا به دنیا آمد. در كودكى به بغداد رفت و در آنجا نشوونما یافت. وى در مدرسهى مستنصریه به تصحیل عربى و علوم دینى و ادب و ریاضى پرداخت و در نظم اشعار و علم انشا و تاریخ و حسن خط شهرت یافت و در علم و ...
(ز 1034 ق)، خطاط. از آثار وى: شش دفتر «مثنوى»، جلد ساغرى مشكى ضربى و مذهب مرصع، به خط نسخ كتابت نزدیك به غبار عالى، با رقم: «... صفى بن كریم بن ابراهیم... تم الجلد الخامس من كتاب المثنوى... سنه اربع و ثلثین و الف من الهجره...» (1034). ...