(س دوازدهم ق)، خطاط. از آثار وى: یك نسخه «تحفه المؤمنین»، به قلم نیم دو دانگ متوسط، با رقم: «مرقوم قلم شكسته رقم اقل... علىاكبر النائینى گردید. تحریرا فى شهر رمضان المبارك من شهور سنهى 1199». ...
(س سیزدهم ق)، خطاط. ملقب به كاتب السلطان. از خوشنویسان دربار فتحعلىشاه قاجار بود. وفات او را سپهر 1245 ق ضبط كرده است. از آثار وى: یك نسخه «كلیات» فتحعلىخان صبا، به قلم نیم دو دانگ خوش، با رقم: «كتبه كاتب الحضره السلطانى، على اكبر تفرشى... 1240»؛ یك صفحه به كتابت خوش، با رقم: «كتبه...على اكبر تفرشى ...
(س یازدهم و دوازدهم ق)، خطاط. از خوشنویسان عصر خود بود. از آثار وى: یك نسخه «فوائد الافضلیه» على افضل طبیب قزوینى، به خط نسخ كتابت خفى متوسط، با رقم: «قدفرغ من تسوید هذا الكتاب... على ید اقل الكتاب... ابن محمدعلى، علىاكبر الابهرى، فى تاریخ... اثنا و عشرین و مائه و الالف 1122». ...
(وف 1136 ق)، خطاط، موسیقىدان و شاعر. از مردم كوسار اصفهان بود و از كودكى با محمدعلى حزین معاشرت داشت. وى در موسیقى ماهر بود و خوش مىخواند و همهى خطوط را نیك مىنوشت. از علوم متداول نیز بهرهمند بود و شعر مىگفت و اشعار فراوان از حفظ داشت و به علم قرائت مسلط بود. ملاعلى هنگام غلبهى رومیه بر همدان ...
(س دوازدهم ق)، نقاش، مذهب، خطاط و شاعر. از ایل معروف افشار ارومیه بود و چنین برمىآید كه وى، برادر بزرگ اللهوردى نقاش باشد. على اشرف شاگرد ممتاز استاد محمد زمان الو بود و برخى نیز او را شاگرد استاد محمد على بیگ، نقاشباشى دربار نادرشاه، دانستهاند. وى با میرزا احمد نیریزى، خطاط معروف نسخ، دوست و همدم ...
(س دهم ق)، خطاط. به نقل از صاحب «گلستان هنر» وى از كرهرود بود و خط تعلیق را خوش مىنوشت. علاءالدین منصور در بدو حال در خدمت میرزا كافى منشى به تحریر در دارالانشاء اشتغال داشت و در ایام محمدىبیگ منشى نیز اعتبارش بیشتر شد و در آخر، در ولایت كرهرود منزوى شد و عزلت اختیار كرد. از آثار وى: یك نسخه «شهنشاهنامهى ...
(ز 909 ق)، خطاط. از مردم رزهى باخرز است و شاگرد بىواسطهى سلطانعلى مشهدى. وى در كتابخانهى امیر علیشیر نوایى پیوسته به مشق اشتغال داشت. از آثار او: نسخهاى از «خمسهى» امیرخسرو دهلوى كه اكنون چند صفحهاى از آن موجود است و به قلم كتابت خفى خوش نوشته شده و رقم «تمت على ید اضعف... علاءالدین محمد الهروى ...
(س دوازدهم ق)، خطاط. از آثار وى: یك نسخه «اعمال حج» وزیرى، با جلد روغنى عالى، به خط نسخ كتابت خوش، با رقم: «... من شهور سنه 1134 مرقوم قلم شكسته رقم كمترین غلام و غلامزادگان قدیمى، علاءالدین محمد الحسینى گردید...». ...
(س دهم و یازدهم ق)، خطاط. معروف به ملا علاءبیگ. ملقب به جمالالملك. وى از استادان معروف و همعصر دوست محمد كتابدار است، كه در خطوط نسخ و ثلث از نوادر روزگار به شمار مىرفت. او از شاگردان شمسالدین محمد تبریزى، نویسندهى فرمانشاه طهماسب است. صاحب «گلستان هنر» آورده كه وى به هند سفر كرده است. علاءالدین ...
(س دهم و یازدهم ق)، خطاط و شاعر. از اولاد عقیل بن ابىطالب بود و خاندان وى در رستمدار مازندران بودهاند. پدرش همراه ساممیرزا صفوى، به اردبیل رفت و محمدامین در آن شهر به دنیا آمد و همان جا كسب علم و هنر كرد. او در زمان حمزه میرزا صفوى، كتابدار اسمى خانشاملو (اسماعیل قلىبیگ) شد و حمزهمیرزا او را صاحب ...
(س یازدهم ق)، خطاط. از آثار وى: یك نسخه «دیوان» ملا محسن فیض كاشانى، به قطع وزیرى كوچك و خط نسخ كتابت خفى متوسط، با رقم: «تم بالخیر عم و الحمدلله، كتبه ابن سید ركنالدین مسعود، عقیلالدین الحسینى، فى اواخر شهر جمادىالاول سنه 1085، خمس و ثمانین بعد الالف من الهجره النبویه». ...
(س سیزدهم ق)، عارف، خطاط و شاعر، متخلص به عفت. ملقب به نواب متعالیه و معروف به خانم خانمان. وى از علوم نجوم و مقدمات عربى بهره داشته خط نستعلیق و شكسته را خوب مىنوشت. وى بیشتر به اشعار مولوى علاقه داشت و سبك او را در مثنوى پیروى مىكرد.[1]
قرن سیزدهم هجرى، همایون سلطان خانم مشهور به خانم خانمان از ...
(س سیزدهم ق)، شاعر و خوشنویس. وى همسر شاهزاده حیدر قلى میرزا (تو 1214 ق) فرزند فتحعلىشاه قاجار بود. خط شكسته را خوش مىنوشت، با علوم غریبه آشنا بود و طبع شعر نیز داشت. از اوست :
به كوى عشق اى دل باخبر باش
كه آنجا رهزنان اندر كمیناند ...
(س دهم و یازدهم ق)، خطاط. از آثار وى: قطعهاى از یك مرقع، به قلم دو دانگ و نیم دو دانگ خوش، با رق: «كتبه الفقیر المذنب محمد الشهیرى بعطرى الكاتب، غفر ذنوبه و ستر عیوبه». ...
(س یازدهم ق)، خطاط و شاعر. از مردم چهرود فارس بود. از ایران به هندوستان رفت و در آن جا به سپاهیگرى روزگار مىگذرانید. عطایى خط نستعلیق را خوش مىنوشت و مدت بیست سال به كتابت روزگار مىگذرانید. او در برهانپور ملازمتخان خانان عبدالرحیمخان (1036 -964 ق) را اختیار كرد و به مدح او پرداخت. عطایى در سرودن ...
(وف 1037 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به عشرتى. از سادات و بزرگان یزد و از شاعران عهد صفویه بود. در عهد محمد قلى قطبشاه به گلنكده رفت و مورد توجه میرمحمد مؤمن استرآبادى قرار گرفت. وى در حسن خط، بویژه نستعلیق، مشهور بود و شعر نیز مىسرود. او داراى «دیوان» شعر است و برخى از اشعارش در تذكرهها نقل شده است. ...
(وف ح 1280 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به عشرت. در ابتداى سلطنت محمدشاه قاجار،كه پدرش حكومت همدان را داشت، به دنیا آمد. در جوانى مقدمات علوم را فراگرفت و در ادبیات سرآمد شد. در نزد میرزا ابوالفضل ساوجى هم تحصیل علم كرد، هم تعلیم خط گرفت و در نستعلیق مهارت یافت. عبدالباقى علاوه بر خوشنویسى، شعر نیز مىسرود ...
(1270 / 1260 -1182 ق)، خطاط، شاعر، متخلص به عشرت. ملقب به ملك الكتاب. وى تصحیلات مقدماتى خود را در فراهان عراق و بروجرد فراگرفته و با مایهاى نسبتا كافى از ادبیت و عربیت به تهران آمده و بر اثر معاشرت با فضلا و دانشمندانى چون فتحعلىخان ملكالشعرا، میرزا صادق وقایعنگار مروزى و محمدتقى علىآبادى، متخلص ...
(1318 -1255 ش)، خطاط و شاعر، متخلص به عشرت. وى منسوب به یكى از بزرگترین خاندانهاى شعر و ادب شیراز (وصال شیرازى) است. در شیراز به دنیا آمد. در شش سالگى پدرش را از دست داد واز آن پس تحت سرپرستى عمویش، یزدانى، قرار گرفت. ادبیات فارسى و عربى و فنون شعر را به خوبى آموخت. خط نسخ را نزد برادرش همت فراگرفت و ...
(س سیزدهم ق)، خطاط. ساكن تبریز بود. از آثار وى: یك نسخه «درهى نادره»، كه در 1274 ق در تبریز به چاپ رسیده و به قلم كتابت خفى دو دانگ خوش نوشته است؛بعضى از مجلدات «ارشاد العوام»، كه در 1271 ق به قلم كتابت خفى دو دانگ خوش در بمبئى چاپ شده است؛ یك نسخ «كلیات» سعدى و «دیوان» ناصرخسرو و «شمس الحقایق» و غیره ...