از علماء و وعاظ درجه اول قم بود كه در ترتیب مطالب منبرى و حسن ابتكار آن ربطى عظیم داشت و منبرش براى عموم خصوصاً طبقه عوام زیاد نافع بود. در سال 1266 در قم متولد شده و در اوائل جوانى تحصیل فقه و اصول نموده و چندى هم در قم امامت جماعت داشت داراى ذوقى سلیم و طبعى سرشار بود و در مراثى حضرت سیدالشهداء علیه‏السلام ...

در سامره خدمت حجةالاسلام حاج میرزا محمدحسن شیرازى قدس سره تحصیل و تلمذ نموده بود و به طورى كه شنیده‏ام از معظم له اجازه اجتهاد داشته پس از آن به قم اقامت و مشغول ترویج شرع و امامت جماعت و منبر شد. تا در قم مرحوم و مدفون گردید. آن مرحوم ابوالزوجه مرحوم آیةاللَّه آقاى حاج آقا حسین طباطبائى قمى بوده‏اند. ...

در مآثر و آثار گوید: شیخ محمدحسن قمى وزوائى مقیم دارالخلافه عالمى عادل است و فقیهى فاضل او را با خاندان مرحوم حاج ملا محمد كرمانشاهى كه عالمى ربانى بود و با خاقان مغفور، فتحعلى شاه قاجار معاصرت داشت ارتباطى من‏القدیم است «و اختصاص عن الصمیم» در سال 1310 وفات نموده و در شیخان بزرگ قم مدفون شد (وزواء) ...

از علماء متقى فرزند مرحوم حاج سید اسحاق و در مسجد امام اقامه نماز جماعت مى‏نمود. شرحى بر خطبه حضرت صدیقه سلام‏اللَّه‏علیها به عربى نگاشته كه در تهران به طبع رسیده و در سال 1334 ق فوت نمود و در شیخان مدفون شد. (1344 -1287 ق)، عالم دینى. از علماى متقى بود. در قم درگذشت و در قبرستان شیخان دفن شد. از اثر ...

از علماء باتقوا و در مسجد امام حسن به جماعت نماز مى‏گذارد در سال 1332 وفات نمود و در شیخان بزرگ مدفون گردید. ...

یكى از پنج پسر مرحوم حاج سید محمود است وى نیز از علماء متقى قم بود و در صحن نو اقامه جماعت مى‏نمود در سال 1334 در قم مرحوم و در شیخان مدفون گردید. یكى از برادران ایشان مرحوم سیدالعباد آقاى حاج سید ابراهیم طباطبائى بود كه نگارنده او را زیارت كرده بودم سیدى پارسا و متورع و از صلحاء و اخیار قم بود كراراً ...

(وف ح 1310 ق)، عالم دینى و خطیب. او از ائمه‏ى جماعت و اهل منبر در مشهد رضوى بود. كتاب «بحارالانوار» رابه خط خود نوشت و آن را وقف كتابخانه آستان رضوى نمود. از طرف آیت‏اللَّه سید محمود مرعشى تبریزى، پدر آیت‏اللَّه سید شهاب‏الدین مرعشى نجفى، هنگام تشرف به آستانه‏ى مقدسه‏ى حضرت رضا (ع)، به جهت صاحب عنوان، ...

(وف 1268 ق)، عالم دینى، واعظ و مدرس. وى در ابتدا از شاگردان شیخ احمد احسائى بود. فقه و اصول را در محضر شریف‏العلماء مازندرانى فراگرفت. سپس به یزد بازگشت و از آنجا به مشهد مقدس رفت. او از بزرگان علما و از مدرسین مشهور مشهد بود، در توحید خانه‏ى حرم رضوى تدریس مى‏كرد و علما و فضلاء در مجلس درسش شركت مى‏جستند. ...

(1383 -1291 ق)، عالم دینى، فقیه اصولى، محدث، مجتهد، متكلم و واعظ. اصل او از قزوین بود. پدرش مقیم اصفهان گردید و وى در آنجا به دنیا آمد. در حدود 1300 ق به همراه پدرش به كربلا مهاجرت نمود. او در كربلا مقدمات علوم را فراگرفت و در 1313 ق به همراه مادرش به همدان رفت و در آنجا به تكمیل دروس و وعظ و خطابه و ...

(ز 981 ق)، واعظ و شاعر. از وعاظ شیعه ساكن هرات بود. او صاحب مثنوى مشهور «مختارنامه»، در شرح وقایع قیام مختار ثقفى در خونخواهى شهداى كربلا مى‏باشد. وى در 981 ق در هرات این مثنوى را به صورت كتابى مستقل تحت عنوان «روضةالمجاهدین» به نثر درآورد. از دیگر آثارش: «دیوان» شعر. ...

(وف 1089 ق)، عالم امامى، واعظ، ادیب و شاعر، متخلص به واعظ. معروف به میرزا رفیعا. موصوف به ملا رفیع‏الدین یا ملا رفیع. از علماى امامیه و از ادبا و شعرا و فضلاى قرن یازدهم قمرى است. در وعظ و خطابه سرآمد بود و مدتها در مسجد جامع قزوین وعظ مى‏گفت. او از شاگردان ملا خلیل قزوینى بود. از علم معقول حظى وافر ...

(س نهم و دهم ق)، عالم دینى، واعظ، ادیب و شاعر. از فضلا و فصحاى بزرگ امامیه در خراسان در سده‏ى نهم قمرى مى‏باشد. در وعظ و خطابه او را از اقران و امثال ممتاز دانسته‏اند. او معاصر با سلطان حسین میرزاى بایقرا است و مشهور است كه چون سلطان، در 873 ق، در ابتداى دولت خود خواست در خطبه اسامى ائمه معصومین (ع) ...

(س دوازدهم/ سیزدهم ق)، واعظ و عالم دینى. او فاضلى مشهور و سخنورى مسلط به شیوه تبلیغ و ارشاد و همچنین نویسنده و اهل قلم بود. از آثارش كتاب «نجاة الخافقین» درباره‏ى وعظ و ارشاد است كه این اثر با تكیه بر منابعى چون «بحارالانوار» و «عوالم‏العلوم» نگارش یافته و در احوالات ائمه هدى (ع) مى‏باشد. ...

(1313 -1255 ق)، عالم دینى و واعظ. در تهران به دنیا آمد و در این شهر نشو و نما یافت. وى از وعاظ مشهور دوران ناصرالدین شاه قاجار است كه منبر او به جهت بیان مطالب تازه و اجتناب از مبالغه و اغراق‏گویى در بیان مصائب، مورد توجه عامه‏ى مردم بود. او در مشهد در حین زیارت درگذشت و در مقبره‏ى شیخ‏بهائى دفن شد. ...

(1279- مقتول 1326 ق)، عالم و واعظ. ملقب به صدرالواعظین و صدرالمحققین. در همدان به دنیا آمد. در «تاریخ انقلاب مشروطیت ایران»، تولد وى 1289 ق در اصفهان ذكر شده است. او برادرزاده‏ى آیت‏اللَّه سید اسماعیل صدرعاملى اصفهانى است. در كودكى پدرش را از دست داد و به همراه مادر به تهران آمد. پس از تحصیلات ابتدایى ...

(وف 579 ق)، ادیب، واعظ و محدث. او واعظ و ادیبى فاضل، از دانشمندان و بزرگان حنابله در عصر خود بود. از ابوسعد احمد بن محمد بغدادى و ابوالقاسم اسماعیل بن على حمامى و ابورشید احمد بن محمد بن احمد خرقى و ابوالقاسم ابراهیم بن محمد دواتى و جمع كثیرى حدیث شنید. به بغداد رفت و در آنجا نقل حدیث كرد. محمد بن حامد ...

(وف 784 ق)، محدث، فقیه شافعى و خطیب. اصل وى از نیشابور است. در 721 ق وارد مصر شد و از حجار حدیث شنید. او در نزد قطب سنباطى و ابن القماح و ابن‏عدلان و دیگران فقه آموخت. وى در مصر منصب تدریس و فتوا داشت. صاحب «شذرات‏الذهب» او را به سلامت نفس و رعایت جانب حق مى‏ستاید. در سنین كهولت شنوایى خود را از دست ...

(وف 473 ق)، مسند، محدث و واعظ. از ابوحسین خفاف و ابوحسین علوى و عبداللَّه بن یوسف اصفهانى و ابن‏محمش و جماعتى دیگر حدیث شنید. ابن‏طاهر و زاهر شحامى و محمد بن اسماعیل شاماتى و ابوطالب محمد بن عبدالرحمان كنجرودى و سعید بن حسین جوهرى و حسین بن على شحامى و محمد بن اسماعیل بن احمد مقرى و ابواسعد بن قشیرى ...

(وف 407/ 406 ق)، فقیه شافعى، محدث، مفسر، وعظ و زاهد. معروف به ابوسعد یا ابوسعید خرگوشى. نزد ابوالحسن ماسرجسى فقه آموخت. در طلب حدیث به عراق سفر كرد. پس از آن به سوى حجاز رهسپار گشت. و در مكه مجاور شد. سپس به خراسان مراجعت نمود و طریق زهد و خدمت به خلق پیشه كرد. وى از حامد بن محمد رفاء و یحیى بن منصور ...

(1370 -1300 ق)، عالم دینى، فقیه، متكلم، واعظ و شاعر، متخلص به فقیر. در محله‏ى نوقان مشهد به دنیا آمد و پس از گذراندن تحصیلات مقدماتى، ادبیات را در محضر میرزا عبدالجواد ادیب نیشابورى و فقه و اصول را در محضر شیخ حسنعلى تهرانى و آیت‏اللَّه سید عباس شاهرودى فراگرفت. در 1327 ق عازم نجف شد و از محضر اساتید ...