بازدید : 1377 بار

يکشنبه، 21 فروردين 1390

عبدالحسین معزالسلطان

ملیت :  ایرانی   -   قرن : 14 منبع : شرح حال رجال سیاسی و نظامی معاصر ایران (جلد سوم)
فرزند حاج كاظم وكیل‏الرعایا، در سال 1248 ش متولد شد. پس از انجام تحصیلات مقدماتى و ابتدائى در زمره طلاب مدرسه جامع رشت درآمد. چند سالى در آنجا به تحصیل معارف اسلامى پرداخت. از جوانى سرى پرشور و انقلابى داشت. در همان مدرسه با میرزا كوچك خان آشنا و دوست نزدیك شدند. به هنگام مشروطیت عبدالحسین خان جزء پیشروان بود و با برادران خود حسن خان عمیدالسلطان و میرزا كریم خان همكارى جدى داشت. در استبداد صغیر فعالیت مستمرى علیه محمد علیشاه داشت و سرانجام به اتفاق پنج نفر از بمب‏اندازان گرجى در 16 محرم 1327 قمرى آقا بالاخان سردار حكمران رشت را به قتل رسانید و خود امور مربوطه را در دست گرفت. پس از مدت كوتاهى، پیرم‏خان و عده‏اى از مجاهدینش وارد رشت شدند و با معزالسلطان و برادرانش عهد و پیمان همكارى بستند. پس از این اتحاد، فتح‏الله خان سردار منصور و محمدولى خان تنكابنى نیز به آنها پیوستند و متفقا براى تصرف قزوین و سپس تهران مسلح شده، براه افتادند. سه ستون براى فتح تهران مسلح شدند. یكى به ریاست معزالسلطان، دومى به ریاست پیرم‏خان و سومى به ریاست منتصرالدوله بود. به محض ورود به قزوین، میرپنج قاسم‏خان و ریئس قزاق قزوین به قتل رسیدى و چند نفر هم به دار آویخته شدند. هر سه ستون با سرعت به طرف تهران آمدند و دو قواى گیلان و بختیارى در بادامك بهم رسیده حمله به تهران را آغاز نمودند كه حاصل كار تصرف تهران و خلع محمد علیشاه شد و معزالسلطان از طرف هیئت مدیره به فرمان عضدالملك نایب‏السلطنه به لقب «سردار محیى» مفتخر شد و به حكمرانى كردستان منصوب گردید. سردار محیى در حكومت كردستان سختگیریهایى معمول داشت كه تدریجا مورد تنفر مردم قرار گرفت. در جنگ بین‏الملل اول به دولت موقت كه در كرمانشاه تشكیل شده بود پیوست ولى پس از مدتى از آنها جدا شد. او طالب ریاست و صدارت بود. در واقعه‏ى پارك اتابك كه منجر به جنگ دولتیان با ستارخان و مجاهدینش شد سردار محیى عامل اصلى بود و هم او بود كه ستار خان را وادار به ایستادگى در مقابل قواى دولتى كرد و در نتیجه دولت ناچار با توسل به قوه‏ى قهریه، ستارخان و مجاهدینش را خلع سلاح نمود. سردار محیى پس از آنكه از همه جا مأیوس شد، باب مذاكره و همكارى را با میرزا كوچك خان آغاز كرد ولى دیرى نپائید كه از او هم دست كشید و بسراغ انقلاب سرخ رفت و با زعمیان سرخ كه زمام قدرت را در رشت در دست گرفته بودند، دمساز و همكار شد. در سال 1300 ش با سران انقلاب سرخ به روسیه رفت و یك سال بعد در شهر بادكوبه به بیمارى نفریت درگذشت و در همانجا با تشریفات نظامى به خاك سپرده شد.
فعالیت ها : مشاهیر / سیاست
ارسال نظر شما

• با عنایت به اینکه نظرات و پیشنهادات شما کاربران گرامی در بهبود پایگاه تاثیر کاملا موثری ایفا می کند لذا خواهشمند است ما را از نظرات ارزنده ی خود محروم نفرمایید.
• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.
• نظرات کوتاه مثل "خوب بود" و "عالی بود" و... و نظرات تکراری تائید نمی شوند و امتیازی هم به آنها تعلق نخواهد گرفت.
• متن نظر شما میبایست حداکثر 1024 کاراکتر باشد.
توجه داشته باشید که به سوالاتی که در قسمت نظرات پرسیده میشود، جواب داده نخواهد شد، لطفا پیشنهادات و انتقادات را از طریق ارتباط با ما و سوالات خود را از طریق ارسال سوال و مشاوره ارسال نمایید.