نشانگان خستگي مزمن
توضيح كلي
هم اكنون معيارهاي اصلي مورد استفاده در تشخيص بيماري عبارتند از: تداوم بروز دوره هاي خستگي كه با استراحت در رختخواب بر طرف نمي شوند و شدت آنها به حدي است كه متوسط فعاليت روزانه را دست كم 50% تا حداقل 6 ماه كاهش مي دهند؛ رد كردن ساير بيماري هاي مزمن ، از جمله سابقه وجود بيماري رواني . علايم ديگر نيز به تشخيص كمك مي كنند.
علايم شايع
تب خفيف
فارنژيت (التهاب گلو)
دردناك شدن گره هاي لنفاوي
گلودرد
ضعف عمومي عضلات
دردهاي عضلاني
سردرد
اختلالات خواب (پرخوابي يا بي خوابي)
درد مفاصل
شكايات عصبي ـ رواني (ترس از نور، فراموشي ، تحريك پذيري ، منگي ، مشكل در تمركز، افسردگي ، تغييرات بينايي )
علل
عوامل افزايش دهنده خطر
پيشگيري
عواقب مورد انتظار
عوارض احتمالي
درمان
اصول كليچهار نكته مهم است : 1 ـ تأييد تشخيص و آموزش درباره بيماري 2 ـ انجام اقدامات درماني عمومي 3 ـ درمان علايم اختصاصي 4 ـ درمان هاي تجربي
سعي كنيد مشغوليات زندگي خود را حفظ كنيد و گوشه گيري نكنيد.
با اعضاي خانواده و دوستان خود صبور باشيد تا آنها نيز مشكل شما را متوجه شوند و قبول كنند.
داروها
داروهاي برحسب وضعيت هر فرد تجويز مي شوند. از جمله داروهاي مورد استفاده عبارتند از: داروهاي ضد درد، تزريقات موضعي ، داروهاي ضد افسردگي ، و غيره .
فعاليت
ورزش مهم است . يك برنامه تدريجي را آغاز كنيد كه در ابتدا امكان دارد تنها 5-3 دقيقه ورزش روزانه باشد. فعاليت ورزشي را هر 3-2 هفته به ميزان 20% افزايش دهيد. انتظار نداشته باشيد كه همه چيز خوب پيش رود، بنابراين دلسرد نشويد و كار را ادامه دهيد.
رژيم غذايي
در اين شرايط به پزشك خود مراجعه نماييد
اگر شما يا يكي از اعضاي خانواده تان علايم نشانگان خستگي مزمن را داريد.
اگر علايم پس از شروع درمان بدتر شوند.
اگر دچار علايم جديد وغيرقابل كترل شده ايد . داروهاي مورد استفاده در درمان ممكن است عوارض جاني به همراه داشته باشند.