![با بی اشتهایی کودکم چه کنم؟ با بی اشتهایی کودکم چه کنم؟](https://rasekhoon.net/_files/thumb_images700/article/67a78348-562b-428d-9408-d79bb8c489c3.jpg)
![با بی اشتهایی کودکم چه کنم؟ با بی اشتهایی کودکم چه کنم؟](/_WebsiteData/Article/ArticleImages/1062/1064/1081/PTK02.jpg)
با بی اشتهایی کودکم چه کنم؟
بيشتر پدر و مادرها نگران تغذيهى كودكان خود هستند. اين والدين از بىميلى و كم غذا خوردن كودكان خود رنج مىبرند و شكايتهاى مختلفى در اين مورد دارند. بىاشتهايى يا بد غذايى كودك در هر شكلش مسألهى مهمى است كه بايد آن را جدى گرفت، زيرا در نهايت به سوی تغذيه منجر مىشود، بايد بدانيم فقط گرسنگى نيست كه كودك را به سوى غذا مىكشاند و يا فقط سير بودن موجب دور و پرهيز از غذا نمىشود، بلكه عوامل گوناگونى، جدا از نيازهاى بدنى، موجب مىشود تا كودك غذا بخورد يا نخورد].
رفتار بزرگترها در اين مورد بسيار تعيين كننده است؛ براى مثال اگر كودكى صبحانه خوردن خانواده خود را با يك برنامهى منظم، دوست داشتنى و با اهميت نبيند، هيچ ميلى به يك صبحانهى خوب پيدا نمىكند. در بسيارى از خانوادههايى كه زنان شاغل هستند، ديده شده كه مادر، كودك را با عجله بيدار مىكند، با عجله لباس مىپوشاند و به زور، يك لقمهى خشك در دستش مىگذارد تا آن را به عنوان صبحانه بخورد. آيا به نظر شما، كسى مىتواند در يك محيط عصبى، شلوغ و با عجله غذا بخورد؟
غذا خوردن آن هم در ابتداى صبح، بايد همراه با آرامش باشد. ايستاده غذا خوردن با عجله لقمهاى را درست كردن در حالى كه كارهاى مختلفى را انجام مىدهيد، فضاى ناامنى براى يك تغذيه مناسب به وجود مىآورد. در چنين حالتى، هيچ كودکى ميل به خوردن صبحانه ندارد.
خانوادههاى كه مجبورند صبح زود از خانه خارج شوند ووقت كافى براى صبحانه خوردن در كنار كودك خود را ندارند، بهتر است برنامهاى تنظيم كنند كه بتوانند همه با هم و در حضور كودك صبحانه بخورند و از اين وعدهى غذايى لذت ببرند. براى نمونه مىتوان: شبها زودتر خوابيد؛ يك سرى كارها را قبل انجام داد؛ زودتر بيدار شد تا كودك فرصت كارهاى اوليه را داشته باشد. در بعضى از خانوادههايى كه مادران شاغل نيستند، مشكل به شيوهى ديگرى خودنمايى مىكند: بعضى از مادران آن قدر دير بيدار مىشوندكه مىتوانند صبحانه و ناهار را هم زمان بخوردند. دير بيدار شدن، كوفتگى، خستگى و بىحوصلگى، بىاشتهايى را به همراه دارد. از آن جا كه مادر بىميل است، براى و تهيه صبحانه مناسب تلاشى نمىكند، در نتيجه با همان بىحوصلگى چيزى را براى كودك خود آماده مىكند تا او بخورد. كودكى كه همراه مادر خود دير بيدار شده است، طبيعى است كه صبحانه و ناهار او يكى مىشود. به كودك فرصت بدهيد تا صبحانهاش را كامل بخورد. در چنين فضايى نه تنها كودكان، بلكه هر انسانى از خوردن صبحانه لذت مىبرد و طبيعى است كه اين رفتار به عنوان يك عادت غذايى مناسب در كودك باقى مىماند.
خوردن قسمتهاى خاصى از يك مادهى غذايى. زير و رو كردن غذا، جست و جو در ظرف غذا، همه مادر و مراقبان خود مىآموزد. اين رفتارها در نهايت كودك نيز با بى ميلى به غذا خوردن خود ادامه دهد. مادر، پدر و مراقبان كودك بايد با رفتارهاى خود نشان بدهند كه همهى غذاها لذيذ، مهم و ارزشمند هستند.
منبع: نشريه جانباز
رفتار بزرگترها در اين مورد بسيار تعيين كننده است؛ براى مثال اگر كودكى صبحانه خوردن خانواده خود را با يك برنامهى منظم، دوست داشتنى و با اهميت نبيند، هيچ ميلى به يك صبحانهى خوب پيدا نمىكند. در بسيارى از خانوادههايى كه زنان شاغل هستند، ديده شده كه مادر، كودك را با عجله بيدار مىكند، با عجله لباس مىپوشاند و به زور، يك لقمهى خشك در دستش مىگذارد تا آن را به عنوان صبحانه بخورد. آيا به نظر شما، كسى مىتواند در يك محيط عصبى، شلوغ و با عجله غذا بخورد؟
غذا خوردن آن هم در ابتداى صبح، بايد همراه با آرامش باشد. ايستاده غذا خوردن با عجله لقمهاى را درست كردن در حالى كه كارهاى مختلفى را انجام مىدهيد، فضاى ناامنى براى يك تغذيه مناسب به وجود مىآورد. در چنين حالتى، هيچ كودکى ميل به خوردن صبحانه ندارد.
خانوادههاى كه مجبورند صبح زود از خانه خارج شوند ووقت كافى براى صبحانه خوردن در كنار كودك خود را ندارند، بهتر است برنامهاى تنظيم كنند كه بتوانند همه با هم و در حضور كودك صبحانه بخورند و از اين وعدهى غذايى لذت ببرند. براى نمونه مىتوان: شبها زودتر خوابيد؛ يك سرى كارها را قبل انجام داد؛ زودتر بيدار شد تا كودك فرصت كارهاى اوليه را داشته باشد. در بعضى از خانوادههايى كه مادران شاغل نيستند، مشكل به شيوهى ديگرى خودنمايى مىكند: بعضى از مادران آن قدر دير بيدار مىشوندكه مىتوانند صبحانه و ناهار را هم زمان بخوردند. دير بيدار شدن، كوفتگى، خستگى و بىحوصلگى، بىاشتهايى را به همراه دارد. از آن جا كه مادر بىميل است، براى و تهيه صبحانه مناسب تلاشى نمىكند، در نتيجه با همان بىحوصلگى چيزى را براى كودك خود آماده مىكند تا او بخورد. كودكى كه همراه مادر خود دير بيدار شده است، طبيعى است كه صبحانه و ناهار او يكى مىشود. به كودك فرصت بدهيد تا صبحانهاش را كامل بخورد. در چنين فضايى نه تنها كودكان، بلكه هر انسانى از خوردن صبحانه لذت مىبرد و طبيعى است كه اين رفتار به عنوان يك عادت غذايى مناسب در كودك باقى مىماند.
غذاى نيم روز
همراهى مادر با كودك در خوردن غذا
ناهار كودك
تجربهى يك مادر
شور و شوق در غذا خوردن
خوردن قسمتهاى خاصى از يك مادهى غذايى. زير و رو كردن غذا، جست و جو در ظرف غذا، همه مادر و مراقبان خود مىآموزد. اين رفتارها در نهايت كودك نيز با بى ميلى به غذا خوردن خود ادامه دهد. مادر، پدر و مراقبان كودك بايد با رفتارهاى خود نشان بدهند كه همهى غذاها لذيذ، مهم و ارزشمند هستند.
نظم
تنوع غذايى
بىاشتهايى روانى
تجربهى يك مربى
كلام آخر
منبع: نشريه جانباز