![دلالت کواکب بر وجود و ظهور حضرت مهدی علیه السلام (3) دلالت کواکب بر وجود و ظهور حضرت مهدی علیه السلام (3)](https://rasekhoon.net/_files/thumb_images700/article/4d349a73-07da-4053-9f87-e2ee7e15314e.jpg)
![دلالت کواکب بر وجود و ظهور حضرت مهدی علیه السلام (3) دلالت کواکب بر وجود و ظهور حضرت مهدی علیه السلام (3)](/_WebsiteData/Article/ArticleImages/1012/1015/1038/02.jpg)
دلالت کواکب بر وجود و ظهور حضرت مهدی علیه السلام (3)
نویسنده: على زمانى قمشهاى
نشانههاى ظهور حضرت مهدى(ع)
4 - طلوع خورشید از مغربآیا واقعا، خورشید از مغرب طلوع مىکند؟ یا این که طلوع آفتاب از مغرب، کنایه از طلوع جمال آن حضرت از مکه معظمه، است، مرحوم مجلسى مىگوید: آنگاه که امیر مؤمنان على(ع) علایم ظهور را براى اصحاب خویش چون: «اصبغبننباته» و «صعصعة بن صوحان» بیان مىفرمود چنین گفت: طلوع آفتاب از مغرب. «نزال بن سبره» از «صعصعة» پرسید مراد امیرالمؤمنین(ع) از این کلام چیست؟ «صعصعه» گفت: یابن سبره کسى که عیسى بن مریم(ع) پشتسر او نماز مىگزارد، امام دوازدهم از طبقه نهم از اولاد حسین بن على(ع) است و او است آن آفتابى که از مغرب طلوع و در میان رکن و مقام ظاهر مىشود و روى زمین را از کفر و فسق و اعتقادات باطل پاک مىگرداند. (1)
5 - طلوع ستارهاى از مشرق که مانند ماه مىدرخشد و روشنى مىبخشد، این ستاره به شکل ماه جدید و دوطرف آن به گونهاى کج مىباشد که نزدیک است از کجى به هم وصل شود و چنان درخشندگى داشته باشد که چشمها را خیره سازد «طلوع نجم بالمشرق یضئ کما یضئ القمر ثم ینعطف حتى یکاد تلتقى طرفاه». (2)
6 - ستارههاى دنبالهدار
در برخى از روایات طلوع ستارههاى دنبالهدار از علایم ظهور به حساب رفته است چنانکه امیرالمؤمنین(ع) مىفرماید: «و طلوع الکواکب المذنبة واقتران النجوم». (3) و همچنین فرمود: «و بدا لکم النجم ذوالذنب من قبل المشرق و لاح لکم القمر المنیر فاذا کان ذلک فراجعوا التوبة». (4)
«یعنى براى شما ستاره دنبالهدارى از جانب خاور آشکار و ماهتاب پرفروغى ظاهر مىشود در این هنگام به توبه باز گردید، و در برخى از علامات، ظهور ستاره دنبالهدار را در نزدیک جدى به نگارش آوردهاند».
علامه مجلسى(قدسسره) ذیل کلام امیرالمؤمنین(ع) مىنویسد:
گفته شده است این سخن اشاره استبه ستاره دنبالهدارى که در سال839 هجرى پدید آمد، درحالى که خورشید در اوایل میزان[مهرماه] بود، این ستاره ذوذنب نزدیک مجموعه ستارگان «اکلیل شمالى» بود، سپس به تدریج از نور آن کاسته و پس از هشت ماه بهطور کلى محو گردید.
در زمان ما[مجلسى دوم] در سال 1075 ستاره دنبالهدارى بین مشرق و قبله مشاهده گشت که داراى طلوع و غروب بود، حرکت آن سریع و از مغرب به مشرق(توالى) بود و پس از دو ماه ناپدید شد، لیکن نمىتوان گفت مراد آن حضرت حتما این زمانها بوده است. (5)
پژوهشى پیرامون ستارههاى دنبالهدار
ستارگان دنبالهدار اجرامى آسمانى مىباشند که داراى شکل منحصر به فرد و اندزاههایى بزرگ گهگاه ظاهر مىشوند. ستاره دنبالهدار که با چشم غیر مسلح چون ماه بىحرکتبه نظر مىآید، در واقع با سرعت صدها کیلومتر در ثانیه حرکت مىکند، سرعت دقیق آن را مىتوان از تغییر مکان آن نسبتبه ستارگان ثابت تعیین کرد.تعداد ستارههاى دنبالهدار تا 10 عدد احتمال مىرود. ولى تاکنون حدود هفتصد(700) ستاره دنبالهدار شناخته شده و هر ساله نیز چند عدد ستاره دنبالهدار جدید کشف و رصد مىگردد.
حدود 260 عدد آنها در مدارهاى بسته و کشیده دور مىزنند و بسیارى از آنها چندین بار به جانب زمین باز گشته و مشاهده شدهاند، و تعداد 370 عدد از آنها داراى مدارى هذلولى یا سهمى هستند که پس از یک بار نزدیک شدن به زمین و مشاهده آنها دیگر دیده نخواهند شد. در حدود 45 ستاره دنبالهدار در جهتسیارهها حرکت مىکنند(از مغرب به مشرق) و نقطه حضیض مدارى آنها نزدیک به مدار سیاره مشترى و عضوى از خانواده مشترى هستند. مدار این ستارهها بیضى است و اغلب آنها به سمت صورت فلکى غول (هرکول) که همه منظومه شمسى با سرعتى معادل 20 کیلومتر در ثانیه به طرف آن درحرکت است، پیش مىروند.
ساختمان ستارههاى دنبالهدار
ستارههاى دنبالهدار از ذرات شهابى همراه با هسته جامد بزرگ تشکیل شدهاند، و همه آنها به وسیله جرمى از گاز کما ( Coma) احاطه شده که از مولکولها و اتمهاى آزاد شده از ناحیه هسته تشکیل یافته و از عناصرى همچون دو اتم سبک نظیر OH (هیدروکسیل)، ک. و ورم (K, Wurm) ، پى، سوینگز (P, Sings) و گروهى از مولکولهاى مادر نظیر متان (C H4) را بربر دارند.در زمین بعضى از این عناصر به شکل گاز آمونیاک یا مایع آب وجود دارند اما «سوینگز»و «ورم» خاطرنشان ساختهاند که این عناصر در ستارههاى دنبالهدار به شکل جامد وجود دارند، همچون یخ معمولى در مورد آب و یخ آمونیاک، و یخ متان و غیره که در درون آنها مادههاى شهابى تشکیل یافتهاند از آهن، کلسیم، منیزیم، نیکل، آلومینیم، سدیم و...
یخهاى سطحى ستارههاى دنبالهدار با بازگشت متوالى و عبور از نزدیک خورشید به تدریج ذوب مىشوند و در زیر آنها لایههاى یخ جامدى باقى خواهند بود که به خوبى از تاثیر اشعه خورشیدى محافظت مىشوند.
درجه حرارت این ستارهها بستگى به فاصله آنها از خورشید دارد.
ستارههاى دنبالهدار مشهور
1 - مهشورترین ستارههاى دنبالهدار متناوب ستاره «هالى» (HALLEY,S,CMET) است این ستاره به وسیله «ادموند هالى»(1656 - 1742) عضو رصدخانه سلطنتى انگلستان پیشبینى شد. دکتر هالى در واقع یکى از همکاران جوان اسحاق نیوتن بود، وى براى اولین مرتبه اظهار داشت که ستارههاى دنبالهدار دیده شده در سالهاى 1531م و1607 و 1682م بازگشت متفاوتى از یک ستاره دنبالهدار مىباشند که هر76 سال یک بار به دور خورشید گردش مىکند، محاسبات دکتر هالى نشان داد که دنبالهدار مزبور مجددا در سال 1758 در آسمان پدیدار خواهد شد، جرم مزبور که به افتخار وى دنبالهدار «هالى» نام گرفته بود، نخستین بار در شب کریسمس سال 1758 دیده شد، هالى تنها دنبالهدارى است که با چشم غیر مسلح دیده مىشود.تاریخچه ظهور این دنبالهدار به 240 سال پیش از میلاد و به گمانى467 سال قبل از میلاد حضرت مسیح(ع) بر مىگردد اما بازگشتهاى83 پیش از میلاد و همچنین 11 قبل از میلاد در تاریخ ثبت است و بازگشتهاى بعدى نیز مرتبا به ثبت رسیده است.
از آنجایى که دنبالهدار هالى تحت تاثیر نیروى گرانشى سیارات برجیس و کیوان(مشترى و زحل) قرار دارد لذا دوره گردش آن دقیقا ثابت نیست و بین 74 تا 78 سال به درازا مىکشد، از اینرو بازگشت مجدد آن به سال 2 - 2061م با درخشندگى خوبى خواهد بود.
پژوهشهاى فضا ناوها
بازگشتسال1986م فرصت مناسبى بود تا دنبالهدار هالى به کمک فضاناوهاى پژوهشى از نزدیک مورد بررسى قرار گیرد، هدف از این برنامه مطالعه ساختار جرم مزبور از نظر فیزیکى و شیمیایى و آزمایش هسته، و جو هالى و همچنین رابطه میان جرم آن با بادهاى خورشید بوده است.بر این اساس مؤسسه پژوهشهاى کیهانى اروپا فضاناو جیوتو (Giotto) و شوروىها دو فضاناو به نام «وگاى 1 و 2» ( Vega) و ژاپنیها نیز فضاناوهایى به سوى هالى روانه ساختند.
فضاناو وگا 1، در تاریخ6 مارس1986 از فاصله8889 کیلومترى آن گذشت، طراحان سفینه مزبور امیدوار بودند که فضاناو وگا1، از گیسوى دنبالهدار نمونه بردارى کند و هسته آن را به دقت مورد کاوش قرار دهد. با وجودى که به دلیل پارهاى نواقص فنى، عکسبردارى واضح و روشن از هسته امکانپذیر نگردید، اما عکسها و اطلاعاتى که به زمین مخابره شد، کاملا شگفتانگیز و غیر منتظره بود.
وگا2، نیز در هشتم مارس همان سال از فاصله 8030 کیلومترى هسته هالى گذشت و با وجودى که به وسیله غبارهاى گیسوى هالى به شدت بمباران گردید، توانست اطلاعات و عکسهاى جالب و گرانقیمتى به زمین ارسال دارد.
فضاناو جیوتو از فاصله 605 کیلومترى هسته عبور کرد و عکسهاى دقیقتر و روشنترى به زمین مخابره نمود و نارسایىهاى وگاى 1 و 2 را جبران ساخت.
نتایجى که کلا از این دیدارها به دست آمده، نشان مىدهد که هسته هالى شکلى شبیه سیبزمینى دارد که ابعاد آن بهطور متوسط حدود 15×10×5/7 کیلومتر است و سطح آن همانند ذغال، سیاه بوده و نسبتبازتاب آن از 4درصد تجاوز نمىکند، عکسها و اطلاعات مخابره شده نشان مىدهد که هسته هالى در میان ابرى از غبار جاى دارد و عوارضى به صورت شکافها و گودالها و فرورفتگىها، در سطح آن به چشم مىخورد که اندازه آنها بین 100متر مکعب تا یک کیلومتر است.
علاوه بر عوارض مزبور، پدیدههاى فورانى کاملا غیر منتظرهاى در سطح هسته به چشم مىخورد که گاز از آن بیرون مىجهد.
گیسو و دنباله هالى از گازهایى که از هسته تبخیر مىشوند، تشکیل مىیابند و غبار نیز از سطح هسته پراکنده مىگردد، در سطح رو به خورشید هسته هالى چند دهانه فورانى یافت مىگردد که جمعا منبع اصلى گسیل گاز و غبار را تشکیل مىدهند، هسته هالى جسم سیاهى است که نور خورشید را جذب مىکند و دمایى را معادل 300 تا 400 گلوین(27 تا127 درجه سانتیگراد) نشان مىدهد.
فضاناو جیوتو که تا اعماق گیسوى هالى پیش رفته بود، مقدار گاز و ترکیبات آن را اندازهگیرى کرده و چنین نشان مىدهد که 80درصد گیسو از مولکولهاى آب و بقیه اکثرا از مولکولهاى دىاکسید کربن تشکیل یافته است. تجزیه و تحلیل ذرات غبار دنبالهدار هالى که به وسیله ابزارهاى نصب شده در جیوتو و وگا به عمل آمده، نشان مىدهد که تقریبا 80درصد آنها حاوى ئیدروژن، کربن، نیتروژن، اکسیژن، و مقدارى گوگرد است و علاوه بر آن، مقدارى سدیم، منیزیوم، سیلیسیم، کلسیم و آهن نیز در آن یافت مىگردد.
2 - یکى دیگر از ستارههاى دنبالهدار متناوبى که در تمام قسمتهاى مدارش قابل مشاهده بوده است، ستاره دنبالهدار «شواسمن» است، این ستاره در حقیقت قابل توجه است و مدارش بین مشترى و زحل قرار دارد و درخشندگى آن تغییر مىپذیرد.
3 - از دیگر ستارههاى دنبالهدار قابل توجه ستارهاى است که سال 1882م در روشنایى روز کاملا قابل رؤیتبود و از خرمن خورشید در فاصله 50000 کیلومترى سطح آن عبور نمود. (6)
پىنوشت:
1) کفایةالموحدین، اسماعیل عقیلى، مقاله 4، بیان برخى از علائم ظهور، منتهى الآمال محدث قمى، فصل7 - در بعضى از علامات ظهوره، بحار، ج52، ص 195.
2) مدرک قبل.
3) مدرک قبل.
4) بحار، ج51، ص123 - روضه کافى، ج8، ص63.
5) بحار، ج51، ص129.
6) مایردگانى، نجوم به زبان ساده 2 /6 ترجمه محمد رضا خواجهپور، نشر گیتاشناسى1363ش، اطلس منظومه خورشیدى، ص 190، پاتریک مور، گرى هانت، برگردان عباس جعفرى، نشر گیتاشناسى 1374ش.