شعر هادیبراسی

Hudibrastic Varse

نوعی شعر حماسی مضحک که ام. اچ. ابرامز آن را نوعی بورلسک نازل معرفی کرده است. نام این نوع شعر برگرفته از منظومه‌ی هادیبراس اثر ساموئل باتلر است. پادشاه چارلز دوم این شعر را بسیار پسندید، بارها از آن نقل قول کرد و به نویسنده‌ی آن سیصد پوند جایزه داد. ساموئل باتلر نام این منظومه را از اسم عاشق الیزا در کتاب دوم، سرود دوم، مصرع هفدهم کتاب ملکه‌ی پریان اثر ادموند اسپنسر گرفت. در کتاب اسپنسر سرهادیبراس عاشق و ماجراجویی تندخواست. در همین کتاب یکی از پادشاهان افسانه‌ای بریتانا هم هادیبراس نامیده می‌شود.
هادیبراس اثری هجوآمیز در قالب ادبیات هشت هجایی است که به تأثیر ازدن کیشوت سروانتس و آثار طنز رابله و اسکارون نگارش یافت. این کتاب در سه بخش، هر بخش حاوی سه سرود است. بخش اول در سال 1663، بخش دوم در سال 1664 و بخش سوم در سال 1678 میلادی منتشر شد.
هادیبراس عضو کلیسا است و به شکل مسخره‌آمیزی قیافه‌ی نظامیان را به خود می‌گیرد، سوار بر اسبی نحیف می‌شود و با سلاح‌هایی زنگ‌زده، همراه رالفو عازم سفر می‌شود. در این منظومه با بیان حوادث ناگوار شوالیه‌ای پیوریتن به نام سرهادیبراس، به جای توصیف کردارهای دلیرانه در سبکی باوقار، ریاکاری یا خودخواهی و افراطی‌گری پیوریتن‌ها در کلیساهای انگلیس، با شعرهایی بی‌مایه و اصطلاحاتی چرند به تمسخر گرفته می‌شوند.
منبع مقاله :
مهدوی زادگان، داود؛ (1394)، فقه سیاسی در اسلام رهیافت فقهی در تأسیس دولت اسلامی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، چاپ اول