مترجم: محمد علی آصفی پور
منبع:راسخون
دشوار است بدانیم که نوزادان چه می خواهند. آنها نمی توانند صحبت کنند، راه بروند، یا حتی اشاره به آنچه که در مورد آن فکر می کنند بنمایند.
با این حال، نوزادان شروع به توسعه مهارت های زبان آموزی مدتها قبل از شروع به صحبت می کنند. و در مقایسه با بزرگسالان، این مهارت ها را به سرعت توسعه می دهند. مردم هر چه مسنتر میشوند زمانهای سختتری را صرف یادگیری زبان های جدید می کنند، اما نوزادان توانایی یادگیری هر زبانی را به راحتی دارند. درک مغز کودک همچنین ممکن است به دانشمندان کمک کند کامپیوترهایی را طراحی کنند که زبان را به راحتی مثل بچه ها یاد بگیرند. رایانهها هر چقدر مفید باشند هنوز نمیتوانند طیف وسیعی از صداها را درک کنند و مانند مردم ارتباط برقرار کنند. دانشمندان مدتهاست تلاش کرده اند توضیح دهند که چگونه چنین کودکانی می توانند قوانین گرامری پیچیده و صداهای زبان را بیاموزند. در حال حاضر، محققان در حال دریافت ایده بهتری از واقعیتِ آنچه در مغز کوچکترین زبان آموزان اتفاق می افتد هستند. این اطلاعات جدید ممکن است در نهایت به بچه های دارای مشکلات یادگیری و همچنین به بزرگسالانی که می خواهند زبان های جدید را یاد بگیرند کمک کند. این ممکن است حتی به دانشمندانی کمک کند که در حال تلاش برای طراحی رایانه هایی هستند که بتوانند مانند مردم ارتباط برقرار کنند.
اکثر نوزادان تا سن 6 ماهگی به ادای "گو گو" و "ما ما" مشغولند و اکثر کودکان تا سن 3 سالگی در جملات کامل صحبت میکنند. دانشمندان چندین دهه است که در شگفتند که چگونه مغز بچه های کوچک متوجه نحوه برقراری ارتباط با استفاده از زبان میشود. با کمک فناوری های جدید و استراتژی های تحقیقاتی، دانشمندان اکنون دارند این را متوجه میشوند که نوزادان با توانایی یادگیری هر زبانی شروع به زندگی می کنند.
آنها با دیگران ارتباط برقرار می کنند، به آنچه که دیگران می گویند گوش می دهند و حرکتهای آنها را کاملاً از نزدیک تماشا می کنند. به همین دلیل است که آنها به سرعت در زبانهایی که اغلب میشنوند، تسلط پیدا میکنند.
در حدود 6000 صدا وجود دارد که در زبانهای مختلف در سراسر جهان صحبت می شود، اما هر زبان از هر صدا استفاده نمی کند. به عنوان مثال، در حالی که زبان سوئدی دارای 16 صدای واکه است، انگلیسی از 8 صدای واکه استفاده می کند، و ژاپنی فقط 5 تا را استفاده می کند.
بزرگسالان می توانند فقط صدای مورد استفاده در زبان هایی که روان صحبت میکنند را بشنوند. به عنوان مثال، برای یک سخنران ژاپنی با زبان مادری ژاپنی، حروف R و L یکسان شنیده میشود. بنابراین یک سخنران ژاپنی نمی تواند "row" را از "low" یا "rake" از "lake" متمایز کند.
از 6 ماهگی مغز کودک شروع میکند که روی رایج ترین صداهائی که می شنود تمرکز کند. سپس، کودکان شروع به پاسخ دادن فقط به صداهای زبانیای می کنند که بیشتر آنها را می شنوند.
به طور مشابه، نوزادان بزرگتر شروع به شناخت الگوهایی می کنند که قواعد زبان مادری آنها را تشکیل می دهند. به عنوان مثال، در انگلیسی، کودکان تقریباً 18 ماهه شروع به تشخیص این می کنند که واژه هایی که به "ing" یا "ed" ختم می شوند معمولا فعل هستند و فعل ها کلمات عمل هستند.
دانشمندان به ویژه به مطالعه روی مغز افرادی که بیش از یک زبان را به صورت روان صحبت می کنند، علاقه مند هستند، زیرا این کار بعد از 7 سالگی سخت است.
به عنوان مثال، در یک آزمایش، سخنرانان زبان مادری چینی برای 12 جلسه در طول 4 هفته، با نوزادان 9 ماهه امریکایی، چینی صحبت کردند. هر جلسه حدود 25 دقیقه طول کشید. در نهایت، بچه های آمریکایی، به همان خوبیِ نوزادان چینی که در تمام عمرشان چینی شنیده بودند، به صداهای ماندارین واکنش نشان دادند.
در حدود هفت سالگی این مهارت ها کم می شود. حفظ صداهای جدید سخت تر می شود. بنابراین، اگر شروع به مطالعه اسپپانیایی یا روسی نکنید، باید با سالها توسعه مغز برای یادگیری آنها مبارزه کنید و پیشرفت می تواند ناامید کننده باشد.
یک مغز 12 ساله برای ایجاد ارتباطات زبانی نسبت به یک مغز نوزاد بسیار سخت تر باید کار کند. با این حال در ایالات متحده، یادگیری زبان های خارجی معمولا به دیری دوران دبیرستان آغاز می شود.
درک مغز کودک همچنین ممکن است به دانشمندان کمک کند کامپیوترهایی را طراحی کنند که زبان را به راحتی مثل بچه ها یاد بگیرند. رایانهها هر چقدر مفید باشند هنوز نمیتوانند طیف وسیعی از صداها را درک کنند و مانند مردم ارتباط برقرار کنند.
برای نوجوانان و بزرگسالان که می خواهند زبان های جدید را یاد بگیرند، مطالعات روی نوزادان میتواند برخی نکات مفید را نیز ارائه دهد. به عنوان یک نمونه، محققان متوجه شده اند که یادگیرنده زبان به مراتب بهتر است با افرادی که زبان را صحبت می کنند صحبت کند تا از CD و DVD های آموزشی با مکالمات ضبط شده استفاده کند.
هنگامی که نوزادان فردی که در تلویزیون به یک زبان خارجی صحبت میکند را تماشا میکنند تجربه کاملاً متفاوتی خواهند داشت از وقتی که همان سخنران را در زندگی واقعی تماشا کنند. با سخنرانان واقعی، مغز نوزادان هنگامی که صداهایی که یاد گرفتهاند را میشنوند فعالتر میشود.
منبع:راسخون
دشوار است بدانیم که نوزادان چه می خواهند. آنها نمی توانند صحبت کنند، راه بروند، یا حتی اشاره به آنچه که در مورد آن فکر می کنند بنمایند.
با این حال، نوزادان شروع به توسعه مهارت های زبان آموزی مدتها قبل از شروع به صحبت می کنند. و در مقایسه با بزرگسالان، این مهارت ها را به سرعت توسعه می دهند. مردم هر چه مسنتر میشوند زمانهای سختتری را صرف یادگیری زبان های جدید می کنند، اما نوزادان توانایی یادگیری هر زبانی را به راحتی دارند. درک مغز کودک همچنین ممکن است به دانشمندان کمک کند کامپیوترهایی را طراحی کنند که زبان را به راحتی مثل بچه ها یاد بگیرند. رایانهها هر چقدر مفید باشند هنوز نمیتوانند طیف وسیعی از صداها را درک کنند و مانند مردم ارتباط برقرار کنند. دانشمندان مدتهاست تلاش کرده اند توضیح دهند که چگونه چنین کودکانی می توانند قوانین گرامری پیچیده و صداهای زبان را بیاموزند. در حال حاضر، محققان در حال دریافت ایده بهتری از واقعیتِ آنچه در مغز کوچکترین زبان آموزان اتفاق می افتد هستند. این اطلاعات جدید ممکن است در نهایت به بچه های دارای مشکلات یادگیری و همچنین به بزرگسالانی که می خواهند زبان های جدید را یاد بگیرند کمک کند. این ممکن است حتی به دانشمندانی کمک کند که در حال تلاش برای طراحی رایانه هایی هستند که بتوانند مانند مردم ارتباط برقرار کنند.
اکثر نوزادان تا سن 6 ماهگی به ادای "گو گو" و "ما ما" مشغولند و اکثر کودکان تا سن 3 سالگی در جملات کامل صحبت میکنند. دانشمندان چندین دهه است که در شگفتند که چگونه مغز بچه های کوچک متوجه نحوه برقراری ارتباط با استفاده از زبان میشود. با کمک فناوری های جدید و استراتژی های تحقیقاتی، دانشمندان اکنون دارند این را متوجه میشوند که نوزادان با توانایی یادگیری هر زبانی شروع به زندگی می کنند.
آنها با دیگران ارتباط برقرار می کنند، به آنچه که دیگران می گویند گوش می دهند و حرکتهای آنها را کاملاً از نزدیک تماشا می کنند. به همین دلیل است که آنها به سرعت در زبانهایی که اغلب میشنوند، تسلط پیدا میکنند.
بیشتر بخوانید: یادگیری زبان نوشتاری در کودکان
جهان زبان
مطالعات نشان می دهد که تا حدود 6 ماهگی، نوزادان می توانند تمام صداهایی که تمام زبان های جهان از آنها تشکیل شدهاند را تشخیص دهند.در حدود 6000 صدا وجود دارد که در زبانهای مختلف در سراسر جهان صحبت می شود، اما هر زبان از هر صدا استفاده نمی کند. به عنوان مثال، در حالی که زبان سوئدی دارای 16 صدای واکه است، انگلیسی از 8 صدای واکه استفاده می کند، و ژاپنی فقط 5 تا را استفاده می کند.
بزرگسالان می توانند فقط صدای مورد استفاده در زبان هایی که روان صحبت میکنند را بشنوند. به عنوان مثال، برای یک سخنران ژاپنی با زبان مادری ژاپنی، حروف R و L یکسان شنیده میشود. بنابراین یک سخنران ژاپنی نمی تواند "row" را از "low" یا "rake" از "lake" متمایز کند.
از 6 ماهگی مغز کودک شروع میکند که روی رایج ترین صداهائی که می شنود تمرکز کند. سپس، کودکان شروع به پاسخ دادن فقط به صداهای زبانیای می کنند که بیشتر آنها را می شنوند.
به طور مشابه، نوزادان بزرگتر شروع به شناخت الگوهایی می کنند که قواعد زبان مادری آنها را تشکیل می دهند. به عنوان مثال، در انگلیسی، کودکان تقریباً 18 ماهه شروع به تشخیص این می کنند که واژه هایی که به "ing" یا "ed" ختم می شوند معمولا فعل هستند و فعل ها کلمات عمل هستند.
دانشمندان به ویژه به مطالعه روی مغز افرادی که بیش از یک زبان را به صورت روان صحبت می کنند، علاقه مند هستند، زیرا این کار بعد از 7 سالگی سخت است.
به عنوان مثال، در یک آزمایش، سخنرانان زبان مادری چینی برای 12 جلسه در طول 4 هفته، با نوزادان 9 ماهه امریکایی، چینی صحبت کردند. هر جلسه حدود 25 دقیقه طول کشید. در نهایت، بچه های آمریکایی، به همان خوبیِ نوزادان چینی که در تمام عمرشان چینی شنیده بودند، به صداهای ماندارین واکنش نشان دادند.
در حدود هفت سالگی این مهارت ها کم می شود. حفظ صداهای جدید سخت تر می شود. بنابراین، اگر شروع به مطالعه اسپپانیایی یا روسی نکنید، باید با سالها توسعه مغز برای یادگیری آنها مبارزه کنید و پیشرفت می تواند ناامید کننده باشد.
یک مغز 12 ساله برای ایجاد ارتباطات زبانی نسبت به یک مغز نوزاد بسیار سخت تر باید کار کند. با این حال در ایالات متحده، یادگیری زبان های خارجی معمولا به دیری دوران دبیرستان آغاز می شود.
درک مغز کودک همچنین ممکن است به دانشمندان کمک کند کامپیوترهایی را طراحی کنند که زبان را به راحتی مثل بچه ها یاد بگیرند. رایانهها هر چقدر مفید باشند هنوز نمیتوانند طیف وسیعی از صداها را درک کنند و مانند مردم ارتباط برقرار کنند.
برای نوجوانان و بزرگسالان که می خواهند زبان های جدید را یاد بگیرند، مطالعات روی نوزادان میتواند برخی نکات مفید را نیز ارائه دهد. به عنوان یک نمونه، محققان متوجه شده اند که یادگیرنده زبان به مراتب بهتر است با افرادی که زبان را صحبت می کنند صحبت کند تا از CD و DVD های آموزشی با مکالمات ضبط شده استفاده کند.
هنگامی که نوزادان فردی که در تلویزیون به یک زبان خارجی صحبت میکند را تماشا میکنند تجربه کاملاً متفاوتی خواهند داشت از وقتی که همان سخنران را در زندگی واقعی تماشا کنند. با سخنرانان واقعی، مغز نوزادان هنگامی که صداهایی که یاد گرفتهاند را میشنوند فعالتر میشود.
