بازآي ساقيا که هواخواه خدمتم
بازآي ساقيا که هواخواه خدمتم
شاعر : حافظ
| مشتاق بندگي و دعاگوي دولتم |
|
بازآي ساقيا که هواخواه خدمتم |
| بيرون شدي نماي ز ظلمات حيرتم |
|
زان جا که فيض جام سعادت فروغ توست |
| تا آشناي عشق شدم ز اهل رحمتم |
|
هر چند غرق بحر گناهم ز صد جهت |
| کاين بود سرنوشت ز ديوان قسمتم |
|
عيبم مکن به رندي و بدنامي اي حکيم |
| اين موهبت رسيد ز ميراث فطرتم |
|
مي خور که عاشقي نه به کسب است و اختيار |
| در عشق ديدن تو هواخواه غربتم |
|
من کز وطن سفر نگزيدم به عمر خويش |
| اي خضر پي خجسته مدد کن به همتم |
|
دريا و کوه در ره و من خسته و ضعيف |
| ليکن به جان و دل ز مقيمان حضرتم |
|
دورم به صورت از در دولتسراي تو |
| در اين خيالم ار بدهد عمر مهلتم |
|
حافظ به پيش چشم تو خواهد سپرد جان |
|