قضا زنده‌اي رگ جان بريد

قضا زنده‌اي رگ جان بريد شاعر : سعدي دگر کس به مرگش گريبان دريد قضا زنده‌اي رگ جان بريد چو فرياد و زاري رسيدش به گوش چنين گفت بيننده‌اي تيز هوش گرش دست بودي دريدي کفن ز دست شما مرده بر خويشتن که روزي دو پيش از تو کردم بسيچ که چندين ز تيمار و دردم مپيچ که مرگ منت ناتوان کرد و ريش فراموش کردي مگر مرگ خويش نه بروي که برخود بسوزد دلش محقق چو بر مرده ريزد گلش چه نالي؟ که پاک آمد و پاک رفت ز هجران طفلي که در خاک رفت که ننگ است ناپاک...