\N

\N شاعر : سنايي غزنوي حاجت صد هزار ... قوي \N شد ز ... روا که مابوني \N گر چه از خواسته چو قاروني حاجب من روا نگشت از تو \N پس چو به بنگرم بر تو و من آدمي را دو بلا کرد رهي من کم از ... و تو کم از ... يا کند پر شکم خويش ز نان برد از هر دو بلا روسيهي به خداي ار گل بهار بوي يا کند پشت خود ز آب تهي راستان رسته‌اند روز شمار با کژي خوارتر ز خار بوي اندر اين رسته رستگاري کن جهد کن تا تو ز آن شمار بوي اي سنايي به گرد شرک...