خواص سيب زميني
سيب زميني نوعي سبزي ريشه اي است که بيشتر به دليل داشتن ويتامين ها و مواد معدني اهميت دارد، ولي به خاطراين که سيب زميني، کربوهيدرات (قند) بالايي دارد، معمولاً آن را به عنوان يک سبزي نشاسته اي مي شناسند.
البته کربوهيدرات (قند) موجود در سيب زميني جزو کربوهيدرات هاي پيچيده به حساب مي آيد که از نظر تغذيه اي درمقايسه با قندهاي ساده بسيار مفيدند. به همين دليل دربسياري از کشورهاي دنيا به عنوان يک غذا محسوب مي شود ومواد غذايي ديگر درکنار آن سرو مي شوند. وتقريباً جاي نان يا برنج را در رژيم غذايي مي گيرد. درکشور ما سيب زميني درگروه غلات نيست وبه اشتباه به عنوان سبزي درکنار غذاها قرار مي گيرد.
يک سهم سيب زميني معادل يک سيب زميني متوسط با وزن 175 گرم است که حدود 160 کيلو کالري انرژي دارد. علاوه بر کربوهيدرات که بيشتر کالري سيب زميني مربوط به آن است، هر واحد سيب زميني 4 گرم پروتئين دارد که 2 برابر ساير سبزي هاست.
اين ماده غذايي فسفر، منيزيم، منگنز وبه خصوص پتاسيم بالايي دارد وبنابراين افرادي که دچار پرفشاري خون هستند، با محاسبه کالري مي توانند از سيب زميني به عنوان يک منبع پتاسيم درغذاها استفاده کنند. البته سيب زميني ممکن است تا حدي ترکيبات سمي نيز داشته باشد. اين مواد هم در پوست وجود دارد وهم درمراحل نگهداري ممکن است تشکيل شوند.
مصرف زياد اين ترکيبات مي تواند بر سيستم ايمني و عصبي تاثيربگذارد. بنابراين سيب زميني را نبايد اصلاً در برابر نور نگه داشت. لازم است حرارت محيط، بالاي 10 درجه باشد زيرا کمتر از اين دما، ترکيبات سمي درسيب زميني ايجاد مي شود که به ويژه در ناحيه جوانه ها تجمع پيدا مي کنند. علاوه برمواد مغذي اي که اشاره شد، سيب زميني داراي ترکيباتي به نام فيتوکميکال است که از بروز بيماري هاي مزمني نظير بيماري هاي قلبي - عروقي وانواع سرطان ها جلوگيري مي کنند. به علاوه سيب زميني داراي ماده اي به نام کوکامين است که آثارش در پيشگيري از پرفشاري خون به اثبات رسيده است يادتان باشد که سيب زميني حتماً بايد به شکل پخته مصرف شود زيرا سيب رميني خام داراي ترکيباتي است که فعاليت آنزيم هاي گوارشي را مختل مي کنند. اما اين عامل دراثر حرارت غير فعال مي شود و نمي تواند اثر سوء بگذارد. ضمن اين که پختن سيب زميني، نفخ آن را هم از بين مي برد وبهترين روش پخت توصيه شده براي آن، تنوري کردن است که مي تواند افت ارزش تغذيه اي سيب زميني را به حداقل برساند.
منبع:نشريه راه موفقيت، شماره 24
البته کربوهيدرات (قند) موجود در سيب زميني جزو کربوهيدرات هاي پيچيده به حساب مي آيد که از نظر تغذيه اي درمقايسه با قندهاي ساده بسيار مفيدند. به همين دليل دربسياري از کشورهاي دنيا به عنوان يک غذا محسوب مي شود ومواد غذايي ديگر درکنار آن سرو مي شوند. وتقريباً جاي نان يا برنج را در رژيم غذايي مي گيرد. درکشور ما سيب زميني درگروه غلات نيست وبه اشتباه به عنوان سبزي درکنار غذاها قرار مي گيرد.
يک سهم سيب زميني معادل يک سيب زميني متوسط با وزن 175 گرم است که حدود 160 کيلو کالري انرژي دارد. علاوه بر کربوهيدرات که بيشتر کالري سيب زميني مربوط به آن است، هر واحد سيب زميني 4 گرم پروتئين دارد که 2 برابر ساير سبزي هاست.
اين ماده غذايي فسفر، منيزيم، منگنز وبه خصوص پتاسيم بالايي دارد وبنابراين افرادي که دچار پرفشاري خون هستند، با محاسبه کالري مي توانند از سيب زميني به عنوان يک منبع پتاسيم درغذاها استفاده کنند. البته سيب زميني ممکن است تا حدي ترکيبات سمي نيز داشته باشد. اين مواد هم در پوست وجود دارد وهم درمراحل نگهداري ممکن است تشکيل شوند.
مصرف زياد اين ترکيبات مي تواند بر سيستم ايمني و عصبي تاثيربگذارد. بنابراين سيب زميني را نبايد اصلاً در برابر نور نگه داشت. لازم است حرارت محيط، بالاي 10 درجه باشد زيرا کمتر از اين دما، ترکيبات سمي درسيب زميني ايجاد مي شود که به ويژه در ناحيه جوانه ها تجمع پيدا مي کنند. علاوه برمواد مغذي اي که اشاره شد، سيب زميني داراي ترکيباتي به نام فيتوکميکال است که از بروز بيماري هاي مزمني نظير بيماري هاي قلبي - عروقي وانواع سرطان ها جلوگيري مي کنند. به علاوه سيب زميني داراي ماده اي به نام کوکامين است که آثارش در پيشگيري از پرفشاري خون به اثبات رسيده است يادتان باشد که سيب زميني حتماً بايد به شکل پخته مصرف شود زيرا سيب رميني خام داراي ترکيباتي است که فعاليت آنزيم هاي گوارشي را مختل مي کنند. اما اين عامل دراثر حرارت غير فعال مي شود و نمي تواند اثر سوء بگذارد. ضمن اين که پختن سيب زميني، نفخ آن را هم از بين مي برد وبهترين روش پخت توصيه شده براي آن، تنوري کردن است که مي تواند افت ارزش تغذيه اي سيب زميني را به حداقل برساند.
منبع:نشريه راه موفقيت، شماره 24
