![شهيده مريم فرهانيان در قامت يك خواهر(3) شهيده مريم فرهانيان در قامت يك خواهر(3)](https://rasekhoon.net/_files/thumb_images700/article/efb34dfa-8b8e-4eb3-a01a-8b2b9dcef77a.jpg)
شهيده مريم فرهانيان در قامت يك خواهر(3)
گفتگو با فرهاد فرهانيان
به عنوان بزرگ ترين برادر شهیده مريم فرهانیان، از رفتار و اخلاق او نكاتي را بيان كنيد.
خداوند در قرآن كريم ميفرمايد گمان مبريد كه شهدا مردهاند، بلكه آنها زندهاند و نزد خدا روزي دارند. در دوران كودكي بسيار مؤدب و خوب بود. بسيار پايبند عقايدش بود. خيلي هم خدمت كرد. زمان جنگ هم كه از آبادان رفتيم ميانكوه، ذوق داشت كه برگردد آبادان و اصلاً نميتوانست بايستد. بالاخره هم رفت آبادان و خيلي هم زحمت كشيد و خدمت كرد. مثل يك دكتر كامل شده بود. حتي ميخواستند او را استخدام كنند، ولي از آنجا بيرون آمد و به بنياد شهيد رفت و بيشتر وقتش را با خانوادههاي شهدا و خانوادههاي فقير ميگذراند. بسيار مؤمن و پايبند دين بود و با برادر شهيدمان، مهدي، خيلي انس داشت. كاملاً معلوم بود كه مال اين دنيا نيستند. ما نبايد مقطعي به شهدا نگاه كنيم. نبايد منتظر سالگردشان باشيم. مريم به نظر من پاك و منزه بود؛ يعني داراي صفات و عاداتي كه مورد رضايت خداوند است. ما يك خانواده مذهبي بوديم و زندگي سادهاي داشتيم. الان بعد از نزديك به ربع قرن وقتي بخواهيم خاطرات و زندگي خانوادگي و كودكي آنها را رقم بزنيم، كار دشوار ميشود. به قول امام جمعه محترم آبادان، آقاي سيد علي دهدشتي، نبايد به اين نحو با شهدا برخورد و فقط در زمانهاي خاصي از آنها ياد كرد. شهيد نور است. هر قطره خون پاك شهيد كه روي زمين ميريزد، خداوند همه گناهان او را محو ميكند. شهيد ميتواند براي هر كه خدا بخواهد، شفاعت كند. شهيد ميتواند پدر و مادرش را زودتر از خودش وارد بهشت كند. اين قدر پيش خدا مقام و منزلت دارد. راه شهيد را بايد حفظ كرد و ارزشهاي معنوي شهيد را بايد دائماً به صورت كتاب، فيلم يا هر رسانه مؤثر ديگري به جامعه گوشزد كرد.
منبع: ماهنامه شاهد یاران، شماره 27
درآمد
به عنوان بزرگ ترين برادر شهیده مريم فرهانیان، از رفتار و اخلاق او نكاتي را بيان كنيد.
خداوند در قرآن كريم ميفرمايد گمان مبريد كه شهدا مردهاند، بلكه آنها زندهاند و نزد خدا روزي دارند. در دوران كودكي بسيار مؤدب و خوب بود. بسيار پايبند عقايدش بود. خيلي هم خدمت كرد. زمان جنگ هم كه از آبادان رفتيم ميانكوه، ذوق داشت كه برگردد آبادان و اصلاً نميتوانست بايستد. بالاخره هم رفت آبادان و خيلي هم زحمت كشيد و خدمت كرد. مثل يك دكتر كامل شده بود. حتي ميخواستند او را استخدام كنند، ولي از آنجا بيرون آمد و به بنياد شهيد رفت و بيشتر وقتش را با خانوادههاي شهدا و خانوادههاي فقير ميگذراند. بسيار مؤمن و پايبند دين بود و با برادر شهيدمان، مهدي، خيلي انس داشت. كاملاً معلوم بود كه مال اين دنيا نيستند. ما نبايد مقطعي به شهدا نگاه كنيم. نبايد منتظر سالگردشان باشيم. مريم به نظر من پاك و منزه بود؛ يعني داراي صفات و عاداتي كه مورد رضايت خداوند است. ما يك خانواده مذهبي بوديم و زندگي سادهاي داشتيم. الان بعد از نزديك به ربع قرن وقتي بخواهيم خاطرات و زندگي خانوادگي و كودكي آنها را رقم بزنيم، كار دشوار ميشود. به قول امام جمعه محترم آبادان، آقاي سيد علي دهدشتي، نبايد به اين نحو با شهدا برخورد و فقط در زمانهاي خاصي از آنها ياد كرد. شهيد نور است. هر قطره خون پاك شهيد كه روي زمين ميريزد، خداوند همه گناهان او را محو ميكند. شهيد ميتواند براي هر كه خدا بخواهد، شفاعت كند. شهيد ميتواند پدر و مادرش را زودتر از خودش وارد بهشت كند. اين قدر پيش خدا مقام و منزلت دارد. راه شهيد را بايد حفظ كرد و ارزشهاي معنوي شهيد را بايد دائماً به صورت كتاب، فيلم يا هر رسانه مؤثر ديگري به جامعه گوشزد كرد.
اين ارزشهاي معنوي كدامند؟
از ويژگيهاي مريم ميگفتيد؟
موقعي كه خواهرتان شهيد شد، شما چند سال داشتيد و كجا بوديد؟
از رابطه صميمي مريم و مهدي چه به ياد داريد؟
از شهادت خواهرتان چه چيزهايي براي شما نقل ميكنند؟
از شجاعت خواهرتان بسيار تعريف ميكنند. شما چه خاطرهاي داريد.
از دوره پس از شهادت خواهرتان چه خاطرهاي داريد؟
منبع: ماهنامه شاهد یاران، شماره 27
/ج