![حادثه ساز بزرگ تاريخ ايران حادثه ساز بزرگ تاريخ ايران](https://rasekhoon.net/_files/thumb_images700/article/1b057661-80d9-40e6-b54e-d5e2ae8ce767.jpg)
حادثه ساز بزرگ تاريخ ايران
نويسنده: اکبر رضي زاده
منبع اختصاصي: راسخون
منبع اختصاصي: راسخون
بيش از سي سال از عمر انقلاب اسلامي گذشت. زمان چه سريع مي گذرد! به سرعت باد. همين چند روز پيش بود انگار. زمان آموزگارِ بزرگ انسان هاست. در کلاس اين معلم بس حوادث و رخدادها که بر گوشِ جان مي نشيند و مجموعه اي از معرفت و آگاهي، عبرت و اندرز را عرضه مي دارد. هميشه يک نفر در مرکز تحولات عظيم تاريخ است. بدون شک نام امام روح ا... خميني(ره) بر بلنداي تاريخ ايران مي درخشد. نامي که حادثه ساز بزرگ تاريخ است. راستي امام را چقدر مي شناسيم؟
امام روح الله الموسوي الخميني رهبر کبير و بنيانگذار نظام مقدس جمهوري اسلامي در 20 جمادي الثاني 1320 هجري قمري، برابر با 1280 هجري شمسي که مصادف با سالروز ولادت با سعادت بزرگ بانوي اسلام حضرت فاطمه ي زهرا (س) بود، در شهر خمين ديده به جهان هستي گشود و بعد از عمري خدمت صادقانه به اسلام و مسلمين در تاريخ 14 خرداد 1368 دار فاني را وداع گفت و چشم از جهان هستي بربست.
دوران کودکي و نوجواني امام در حال و هواي دهه هاي آخر حکومتِ بي کفايت قاجار، و روي کار آمدن رضاخان ميرپنج به دست استعمار، و ايجاد اغتشاشِ داخلي در کشور و رواج مذهب ستيزي، گذشت.
ايشان ايام کودکي و نوجواني را در خمين سپري کرد و تحصيلات حوزوي خويش را در اين شهرستان آغاز نموده، در سن 19 سالگي بواسطه داشتن روح تشنه و جستجوگر، راهيِ حوزه ي علميه اراک شد (که در آن هنگام از حوزه هاي بزرگ ديني به شمار مي رفت و تحت زعامت و سرپرستي مؤسس حوزه ي علميه ي قم مرحوم آيت ا... العظمي حاج عبدالکريم حائري يزدي اداره مي شد، که از مجتهدين حوزه علميه ي نجف اشرف، و از شاگردان برجسته ي حوزه ي درس مرحوم ميرزاي شيرازي بود.
در سال 1300 شمسي آيت ا.. حائري از اراک مهاجرت کرد و تحت الطاف الهي موفق شد حوزه ي علميه قم را تأسيس کند.
امام (ره) در پي استاد، حوزه ي اراک را ترک کرد و در حوزه ي علميه قم پايه هاي علمي و فقهي را تکميل نمود و در محضر مرحوم آيت ا... شيخ علي اکبر يزدي (حکيم) در علم هيأت مهارت يافت و آنگاه از محضر استاد مرحوم آيت ا... شاه آبادي متون مختلف عرفان، حکمت و فلسفه را فرا گرفت و در درياي علوم اسلامي غوطه ور شد.
در سال 1305 خورشيدي سطوح را به پايان رساند و به درجه ي اجتهاد نايل شد. در سال 1308 با دخت مکرمه ي مرحوم آيت ا... حاج ميرزا محمد شقفي تهراني ازدواج کرد و ثمره ي اين ازدواج دو پسر و سه دختر بود.
حضرت امام خميني (ره) در سال 1307 در حالي که فقط 27 سال داشت تدريس فلسفه را آغاز کرد. در همين ايام کتاب «کشف الاسرار» را که در خصوص نقشه هاي استعمار و دين ستيزان بود، منتشر ساخت.
در اواخر اين دوره بود که با رحلت مرجع عاليقدر تشيع حضرت آيت ا... العظمي بروجردي، حضرت آيت ا... خميني از سوي فضلاي حوزه علميه قم و ديگر بلاد ايران به زعامت و مرجعيت برگزيده و معرفي شد و کمي بعد همزمان با اوج گيري رفتارهاي ضد اسلامي و ضد ملي رژيم پهلوي مبارزات حضرت امام (ره) وارد مرحله اي جديد گرديد.
در سال 1340 ه.ش با تشکيل انجمنهاي ايالتي و ولايتي و طرح لوايح شش گانه ي شاه- که خود وسيله اي براي تثبيت حکومت امريکا در ايران بود- امام به مخالفت جدي و قاطع پرداخت.
سخنراني ها و مواضع تند انتقادي امام عليه امريکا و اسرائيل و دست نشانده ي آن ها- محمدرضا پهلوي- ادامه داشت تا اينکه حادثه ي اسفناک نيمه ي خرداد 42 بوقوع پيوست. در اين روز هزاران نفر از مسلمانان انقلابي آماج گلوله هاي سفاکان پهلوي شدند، و خودِ امام در سحرگاه آن روز دستگير شده و از قم به زندان عشرت آباد تهران منتقل شد. بعد از آزادي از زندان، سخنراني هاي افشاگرانه ي ايشان به مخالفت با «کاپيتولاسيون» و حمايت اقشار مختلف مردم انقلابي ايران از امام، پشت حکومت سفاک شاه را لرزاند و مجبور شد وي را به ترکيه تبعيد نمايد.
پس از مدتي حکومت ترکيه به دستور شاهِ ايران، امام را به نجف منتقل کرد و قريب پانزده سال اجباراً در حوزه ي نجف اقامت گزيد و از همانجا عهده دار رهبري فکري و ارشادي مردم بود. مهمترين حوادث اين دوران با مهمترين حوادث نهضت اسلامي تا پيروزي انقلاب منطبق است.
حضرت امام طي اين دوران مجموعه اي از مبارزات سياسي، مذهبي را آغاز کرد و پس از 15 سال دوري از وطن زمينه ساز نهضتي شد که با ترکيدن بُغض ملت در سال 1356 بر اثر انتشار يک مقاله ي موهن در روزنامه ي اطلاعات به ساحَت مقدس حضرت روح الله، به سرعت سر بر آورد. مضافاً با شهادت فرزند برومند ايشان آيت الله سيد مصطفي خميني، مجالس ترحيم با شکوهي در سال 56 برپا شد که شخصيت امام را بيش از پيش مطرح ساخت و موجب انتقال ايشان از نجف به فرانسه گرديد و اين در حالي بود که احساسات مذهبي مردم به اوج خود رسيده و کنترل از دست رژيم خارج گشته بود.
هر چقدر تاريخ به اواخر سال 57 نزديک مي شد، تظاهرات و راهپيمايي هاي کوبنده ي مردم انقلابي ايران شدت مي يافت و همين طور جنايات و آدم کشي هاي مزدوران رژيم پهلوي اوج مي گرفت تا سرانجام شاه تصميم به فرار از وطن گرفت. و در تاريخ 26 دي ماه 57 فرار را بر قرار ترجيح داد.
حضرت امام در دوازدهم بهمن 57 به ايران وارد شد و بزرگترين استقبال تاريخ از ايشان انجام شد.
روز 12 بهمن هواپيماي ايرفرانس حامل امام (ره) در فرودگاه مهرآباد تهران بر زمين نشست و ايشان از فرودگاه مستقيماً به بهشت زهرا رفت. ساعت ها طول کشيد تا اين فاصله طي شد. جمعيتِ استقبال کننده در طول 33 کيلومتر از فرودگاه تا بهشت زهرا را بين 4 تا 8 ميليون نفر تخمين زده اند.
سخنراني تاريخي امام در بهشت زهرا پشتِ حکومت بختيار- آخرين نخست وزير شاه- را لرزاند و او را مجبور به فرار از کشور نمود.
تاريخ ايران، دهه ي فجر پيروزي انقلاب ( از 12 تا 22 بهمن 57) را با خطي زرين نگاشته است، که امام در رأس اين حرکت عظيم جهاني بود.
دفترِ عمر رژيم سراسر ظلم و جور 2500 ساله ي شاهنشاهي در روز 22 بهمن در هم پيچيده شد.
از بهمن 57 تا خرداد 1368 حضرت امام نظام جمهوري اسلامي را تثبيت نمود و نهادهاي قانوني آن را متشکل و مجرب ساخت.
سرانجام در چهاردهم خرداد 68 شمع وجود مقدس امام به خاموشي گراييد. با غروب جسمانيِ خورشيد وجود امام (ره) بي نظيرترين وداع يک ملت با رهبرش در طول تاريخ بشر در مصلاي بزرگ تهران طي سه روز صورت گرفت و اُمتي عاشق، پاسخي عاشقانه به رهبري عاشق و با اخلاص را به نمايش گذاشت.
ترديدي نيست که نام امام خميني (ره) در تاريخ بشريت و تاريخ ايران چون ستاره اي درخشان باقي خواهد ماند. ستاره اي که باعث حرکتِ جهاني اسلام شد.
امام روح الله الموسوي الخميني رهبر کبير و بنيانگذار نظام مقدس جمهوري اسلامي در 20 جمادي الثاني 1320 هجري قمري، برابر با 1280 هجري شمسي که مصادف با سالروز ولادت با سعادت بزرگ بانوي اسلام حضرت فاطمه ي زهرا (س) بود، در شهر خمين ديده به جهان هستي گشود و بعد از عمري خدمت صادقانه به اسلام و مسلمين در تاريخ 14 خرداد 1368 دار فاني را وداع گفت و چشم از جهان هستي بربست.
دوران کودکي و نوجواني امام در حال و هواي دهه هاي آخر حکومتِ بي کفايت قاجار، و روي کار آمدن رضاخان ميرپنج به دست استعمار، و ايجاد اغتشاشِ داخلي در کشور و رواج مذهب ستيزي، گذشت.
ايشان ايام کودکي و نوجواني را در خمين سپري کرد و تحصيلات حوزوي خويش را در اين شهرستان آغاز نموده، در سن 19 سالگي بواسطه داشتن روح تشنه و جستجوگر، راهيِ حوزه ي علميه اراک شد (که در آن هنگام از حوزه هاي بزرگ ديني به شمار مي رفت و تحت زعامت و سرپرستي مؤسس حوزه ي علميه ي قم مرحوم آيت ا... العظمي حاج عبدالکريم حائري يزدي اداره مي شد، که از مجتهدين حوزه علميه ي نجف اشرف، و از شاگردان برجسته ي حوزه ي درس مرحوم ميرزاي شيرازي بود.
در سال 1300 شمسي آيت ا.. حائري از اراک مهاجرت کرد و تحت الطاف الهي موفق شد حوزه ي علميه قم را تأسيس کند.
امام (ره) در پي استاد، حوزه ي اراک را ترک کرد و در حوزه ي علميه قم پايه هاي علمي و فقهي را تکميل نمود و در محضر مرحوم آيت ا... شيخ علي اکبر يزدي (حکيم) در علم هيأت مهارت يافت و آنگاه از محضر استاد مرحوم آيت ا... شاه آبادي متون مختلف عرفان، حکمت و فلسفه را فرا گرفت و در درياي علوم اسلامي غوطه ور شد.
در سال 1305 خورشيدي سطوح را به پايان رساند و به درجه ي اجتهاد نايل شد. در سال 1308 با دخت مکرمه ي مرحوم آيت ا... حاج ميرزا محمد شقفي تهراني ازدواج کرد و ثمره ي اين ازدواج دو پسر و سه دختر بود.
حضرت امام خميني (ره) در سال 1307 در حالي که فقط 27 سال داشت تدريس فلسفه را آغاز کرد. در همين ايام کتاب «کشف الاسرار» را که در خصوص نقشه هاي استعمار و دين ستيزان بود، منتشر ساخت.
در اواخر اين دوره بود که با رحلت مرجع عاليقدر تشيع حضرت آيت ا... العظمي بروجردي، حضرت آيت ا... خميني از سوي فضلاي حوزه علميه قم و ديگر بلاد ايران به زعامت و مرجعيت برگزيده و معرفي شد و کمي بعد همزمان با اوج گيري رفتارهاي ضد اسلامي و ضد ملي رژيم پهلوي مبارزات حضرت امام (ره) وارد مرحله اي جديد گرديد.
در سال 1340 ه.ش با تشکيل انجمنهاي ايالتي و ولايتي و طرح لوايح شش گانه ي شاه- که خود وسيله اي براي تثبيت حکومت امريکا در ايران بود- امام به مخالفت جدي و قاطع پرداخت.
سخنراني ها و مواضع تند انتقادي امام عليه امريکا و اسرائيل و دست نشانده ي آن ها- محمدرضا پهلوي- ادامه داشت تا اينکه حادثه ي اسفناک نيمه ي خرداد 42 بوقوع پيوست. در اين روز هزاران نفر از مسلمانان انقلابي آماج گلوله هاي سفاکان پهلوي شدند، و خودِ امام در سحرگاه آن روز دستگير شده و از قم به زندان عشرت آباد تهران منتقل شد. بعد از آزادي از زندان، سخنراني هاي افشاگرانه ي ايشان به مخالفت با «کاپيتولاسيون» و حمايت اقشار مختلف مردم انقلابي ايران از امام، پشت حکومت سفاک شاه را لرزاند و مجبور شد وي را به ترکيه تبعيد نمايد.
پس از مدتي حکومت ترکيه به دستور شاهِ ايران، امام را به نجف منتقل کرد و قريب پانزده سال اجباراً در حوزه ي نجف اقامت گزيد و از همانجا عهده دار رهبري فکري و ارشادي مردم بود. مهمترين حوادث اين دوران با مهمترين حوادث نهضت اسلامي تا پيروزي انقلاب منطبق است.
حضرت امام طي اين دوران مجموعه اي از مبارزات سياسي، مذهبي را آغاز کرد و پس از 15 سال دوري از وطن زمينه ساز نهضتي شد که با ترکيدن بُغض ملت در سال 1356 بر اثر انتشار يک مقاله ي موهن در روزنامه ي اطلاعات به ساحَت مقدس حضرت روح الله، به سرعت سر بر آورد. مضافاً با شهادت فرزند برومند ايشان آيت الله سيد مصطفي خميني، مجالس ترحيم با شکوهي در سال 56 برپا شد که شخصيت امام را بيش از پيش مطرح ساخت و موجب انتقال ايشان از نجف به فرانسه گرديد و اين در حالي بود که احساسات مذهبي مردم به اوج خود رسيده و کنترل از دست رژيم خارج گشته بود.
هر چقدر تاريخ به اواخر سال 57 نزديک مي شد، تظاهرات و راهپيمايي هاي کوبنده ي مردم انقلابي ايران شدت مي يافت و همين طور جنايات و آدم کشي هاي مزدوران رژيم پهلوي اوج مي گرفت تا سرانجام شاه تصميم به فرار از وطن گرفت. و در تاريخ 26 دي ماه 57 فرار را بر قرار ترجيح داد.
حضرت امام در دوازدهم بهمن 57 به ايران وارد شد و بزرگترين استقبال تاريخ از ايشان انجام شد.
روز 12 بهمن هواپيماي ايرفرانس حامل امام (ره) در فرودگاه مهرآباد تهران بر زمين نشست و ايشان از فرودگاه مستقيماً به بهشت زهرا رفت. ساعت ها طول کشيد تا اين فاصله طي شد. جمعيتِ استقبال کننده در طول 33 کيلومتر از فرودگاه تا بهشت زهرا را بين 4 تا 8 ميليون نفر تخمين زده اند.
سخنراني تاريخي امام در بهشت زهرا پشتِ حکومت بختيار- آخرين نخست وزير شاه- را لرزاند و او را مجبور به فرار از کشور نمود.
تاريخ ايران، دهه ي فجر پيروزي انقلاب ( از 12 تا 22 بهمن 57) را با خطي زرين نگاشته است، که امام در رأس اين حرکت عظيم جهاني بود.
دفترِ عمر رژيم سراسر ظلم و جور 2500 ساله ي شاهنشاهي در روز 22 بهمن در هم پيچيده شد.
از بهمن 57 تا خرداد 1368 حضرت امام نظام جمهوري اسلامي را تثبيت نمود و نهادهاي قانوني آن را متشکل و مجرب ساخت.
سرانجام در چهاردهم خرداد 68 شمع وجود مقدس امام به خاموشي گراييد. با غروب جسمانيِ خورشيد وجود امام (ره) بي نظيرترين وداع يک ملت با رهبرش در طول تاريخ بشر در مصلاي بزرگ تهران طي سه روز صورت گرفت و اُمتي عاشق، پاسخي عاشقانه به رهبري عاشق و با اخلاص را به نمايش گذاشت.
ترديدي نيست که نام امام خميني (ره) در تاريخ بشريت و تاريخ ايران چون ستاره اي درخشان باقي خواهد ماند. ستاره اي که باعث حرکتِ جهاني اسلام شد.
/ج