نُه منهاي دو مساوي با عددي بهشتي

خشاب
اواخر سال ۵۸ يا اوايل سال ۵۹ مسألة کردستان به‌طور جدي پيش آمد. آن‌موقع «علي‌اکبر محمدحسيني» و سي‌چهل نفر، رسماً عضو سپاه نبودند، ولي همه در رفتن به کردستان مصمم بودند. در خرداد سال ۵۹ و پيش از شروع جنگ تحميلي، در پادگان «قدس» که آن موقع در چهارراه «امام جمعه» بود، طي يک دورة يك ماهه آموزش ديديم و به کرمانشاه و از آن‌جا به مهاباد رفتيم. آن‌جا گفتند كه حضور شما در کامياران ضروري‌تر است؛ بنابراين همگي عازم کامياران شديم.
اوضاع كامياران خيلي وحشتناک بود و دموکرات‌ها هر روز در خيابان‌ها سه يا چهار نفر از بسيجي‌ها و پاسداران را مي‌کشتند. در سنندج زن‌هاي كومله و دموكرات با وضع زننده‌ و نسبتاً عريان در برابر پاسداران ظاهر مي‌شدند و در يک لحظه ضربه مي‌زدند. وضع بي‌نهايت ناامن بود. در کامياران، مسئول گروه، شيخ «حسن جعفري»، طلبه‌اي در لباس بسيجي بود و «محمود اخلاقي» که هيچ‌گاه نماز شبش ترك نمي‌شد.
گروه چهل‌نفرة ما ـ كه شهيد محمود اخلاقي، شهيد اکبر محمدحسيني، شهيد علي آقاماهاني، شهيد محمد نگارستاني، شهيد سيف‌الديني، شهيد محمدعلي فتح‌علي‌شاهي، شهيد ناصر فولادي، شهيد محمود يوسفيان، شهيد سيد رسول هاشمي عضو آن بودند ـ وقتي از سپاه کرمان و رفسنجان وارد کامياران شد، تحت امر سپاه کامياران قرار گرفت و به پيشنهاد فرمانده سپاه کامياران بعد از ۲۵ روز، از کامياران به تپة گازرخاني منتقل شد.
اهميت تپة گازرخاني که در مسير جادة سنندج ـ کامياران قرار دارد، چنان بود که اگر کومله و دموکرات بر آن تسلط پيدا مي‌کردند، امنيت شاهرگ ارتباطي سنندج ـ کامياران به خطر مي‌افتاد. تپة گازرخاني از نظر سوق‌الجيشي مشرف به يک دشت وسيع و تپه‌هاي مجاور است. چند شب پيش از آن، کومله‌ها با بالا آمدن از تپه، عده‌اي از بچه‌ها را سر بريده بودند.
گروه ما پس از پايان مأموريت به کامياران و سپس به کرمانشاه بازگشت. در آن‌جا يکي از فرماندهان سپاه کرمانشاه در مورد نياز جبهه‌ها به نيرو سخن گفت ايراد کرد و از بچه‌ها خواست که در صورت امکان مدتي به جبهه اعزام شوند. سرانجام نُه نفر از بچه‌ها داوطلبانه عازم سومار شدند و در چادري بر فراز تپه‌اي دور از سومار و در کنار ‌رودخانه‌اي مشرف به جادة اصلي سومار مستقر شدند.
پرسنل ارتش که نزديک آن‌ها بودند، از دادن گلوله به آن‌ها خودداري کردند و آن‌ها هم شبانه دوهزار فشنگ و گلولة آر.پي.جي از ارتش برداشتند. بعد با هم‌راهي شهيد محمدحسيني منطقه را شناسايي كردند و راه افتادند.
ـ دلم مي‌خواست قيافة عراقي‌ها را ببينم. محمدحسيني رفت بالا و داشت عراقي‌ها را نگاه مي‌کرد. من هم رفتم بالا و نگاه کردم.
به اين ترتيب گروه کرماني آمادة انجام عمليات شد.
«مصيبي» در مورد هدف عمليات مي‌گفت: «به ما دستور دادند كه صبح عاشورا، به خاطر متوجهکردن دشمن از جبهة جنوب به جبهة غرب، تظاهر به تک کنيم.»
شهيد محمد نگارستاني و شهيد ناصر فولادي عمليات را اين‌چنين شرح دادند: «تعدادي از تانک‌ها و نفربرهاي ارتش را در پايين تپه زده بودند. ارتشي‌ها لابه‌لاي سنگ‌ها و پشت تانک‌ها پنهان شده بودند و قدرت حرکت نداشتند؛ حتي گروهي از آن‌ها مي‌خواستند تسليم شوند. قرار بود از کنار رودخانه‌اي که بين خط خودمان و خط عراق بود، حرکت کنيم. خط صاف بود و عراقي‌ها ديد کامل داشتند. حدود نيم ساعت طول کشيد تا اين صد متر طي شد. عراقي‌ها مرتب تيراندازي مي‌کردند. بعد ميگ عراقي آمد و منطقه را بمباران کرد. بالگردهاي عراقي راکت مي‌انداختند. زير آتش شديد توپخانة دشمن بوديم و تانک‌هاي عراقي گلولة مستقيم مي‌زدند.»
«بعد از نماز از توي آب رد شديم، از پشت و روبه‌رو امکان عبور و بالا رفتن نبود. از كنار عراقي‌ها رد شديم و جايي را که مشرف به سنگر عراقي‌ها بود، انتخاب کرديم. شهيد سيد رسول هاشمي تيربارش را گذاشت و شروع به تيراندازي کرد، تيربار گير کرد. چند نارنجک برداشت و حمله کرد. عراقي‌ها هم تيراندازي کردند. شهيد علي ماهاني اولين كسي بود که جلو رفت، ضامن نارنجکي را کشيد و در سنگر عراقي‌ها انداخت. از همان سنگر بود كه تيري به فک او خورد. دو تير هم به گلو و دست اسماعيل‌زاده خورد. محمود اخلاقي يک سنگر را منفجر کرد، عراقي‌ها شروع به فرار کردند. محمود به زانو نشست و عراقي‌ها را به رگبار بست. محمود يوسفيان که بسيار پيش‌روي کرده بود از ناحيه صورت مورد اصابت چند گلوله کاليبر ۵ تانک قرار گرفت و شهيد شد. محمود اخلاقي كه تصميم داشت با نارنجک تفنگي تانک را منفجر کند، هدف قرار گرفت و به شهادت رسيد.»
از گروه نه‌نفره که عازم سومار شدند، فقط دو نفر زنده ماندند. تاريخ و محل شهادت هفت نفر ديگر از اين قرار است:
ـ محمود اخلاقي در تاريخ 27/8/59 در سومار شهيد شد.
ـ محمود يوسفيان در همان تاريخ و همان محل به شهادت رسيد.
ـ محمد نگارستاني در تاريخ 8/9/60 در عمليات طريق‌القدس» شهيد شد.
ـ اکبر محمدحسيني در تاريخ 12/9/60 در عمليات طريق‌القدس در پل سابله به شهادت رسيد.
ـ ناصر فولادي در تاريخ 3/3/61 در عمليات «بيت‌المقدس»، آزاد سازي خرمشهر، شهيد شد.
ـ علي ماهاني در تاريخ 8/8/62 در شهر مهران در عمليات «والفجر ۳» به شهادت رسيد.
ـ سيد رسول هاشمي هم مدتي پس از شهادت محمود اخلاقي به شهادت رسيد.
منبع:ماهنامه امتداد شماره 58