نویسنده: فرید پولادی
لازم است بگویم که هر کس ابتدای امروقتی در دوجوی تمرینی جودو قدم می گذارد با قاب عکس استاد بزرگ دکتر جیگارو کانو روبرو می شود، این مرد شریف وبا ذکاوت ورزش جودو را به جامعه وهمگان عرضه نمود که به یقین می توان گفت مدرترین شیوه مبارزه بدون سلاح وهمچنین دفاع از خود را به ما می آموزد.
استاد کانو شخص آگاه ودلسوز بود واز لحاظ دانش تربیت بدنی استادی بی نظیر بود . استاد کانو فنون جودو را طوری دسته بندی کرده که هر تکنیک وفن را می توان برای موارد خاص خود بکار برد.
پروفسور جیگارو کانو در سال ۱۸۶۰میلادی در شهر ساحلی میکا گه ژاپن به دنیا آ مد ودوران کودکی را در همان شهر سپری نموداما در سال ۱۸۷۱میلادی کانو همرام خانواده اش راهی شهر توکیو شددرآنجا بود که استاد کانو برای قوی کردن و پرورش دادن جسم خود به یکی از مدارس جو جیتسو رفته ودر واقع می توان این مرحله را شروع جودو نامید.
کانو زیر نظر استاد فوکودا که او نیز یکی از شگفتی سازهای دوران خود بوده ودر آن روزگار شروع به یادگیری فنون جوجیتسو نمود. مدت زیادی از این موضوع نگذشت که فوکودا به طور ناگهانی در ایام جوانی ناکام می ماند وجان به جانان تسلیم می کند. هر چند کانو براثر مرگ استاد خود دچار ناراحتی بوده اما به ناچار برای ادامه تمرینات خود به نزد یکی دیگر از استادان آن روزگار می رود دراین دوران استاد او کوهه ای است که فنون جوجیتسو را به کانو یاد می دهد استاد کانو در زمان جوانی وقتی که مشغول تحصیل در دانشگاه توکیو بود بفکر ابداع جودو و تفکیک جودو از جوجیتسو ودر واقع کلاسه کردن فنون جودو افتاد .
کانو پس از اتمام دوره دانشگاه به یکی از معابد بودائی بنام ای شوجی رفت و درآنجا بود که با آرامش خاطر و تفکر بسیار ورزش جودو را بوجود آورد . کانو بخاطر روحیه بلند و روح وروانی رفیع در تقسیم بندی جودو اولین قسمت را که از همه دارای اهمیت بیشتری بود اخلاق و جنبه های معنوی قرارداد.
استاد کانو در سن ۳۲سالگی به درجه استادی مفتخر شد ودر همان سال یعنی ۱۸۸۲به تاسیس مدرسه ای اقدام نمود که آن را کودوکان نامید استاد کانو اظهار می دارد: «زمانی که من خیلی جوان بودم به این خاطر به ورزش جودو علاقمند شدم که با این ورزش یک آدم ضعیف وسبک وزن می تواند یک هرکول قدرتمند را به زمین بزند وبر او غلبه نماید وبعدها نیز که در این رشته پیشرفت نمودم این ورزش را مکتب عالی اخلا ق ، ادب وتربیت یافتم واکنون معتقدم که جودو تنها ورزشی است که به انسان قدرت ، نیرو ، سرعت و هماهنگی وامکان دفاع از خود را در هر شرایطی و در موقعی به انسان می دهد . جودو در واقع راه ورسم زندگیست هنری است که بو سیله آن می توان به عالی ترین مکان زندگی یعنی جوانمردی رسید.»
در اولین سال تاسیس کودوکان تمرینات جودو در یک اتاق کوچک که در آن دوازده تکه تشک مخصوص در طول و عرض آن جای می گر فت و تعداد نو آموزان این رشته فقط ۹ نفر بودند انجام می گرفت .
استاد کانو سالیان مدیدی به اشاعه ورزش جودو در تمام دنیا پرداخت و با صبر وحوصله وشکیبائی فراوان این ورزش را به جهان معرفی نموداما استاد کانو تنها به این امر بسنده نکرد ودر سال ۱۹۲۳به تاسیس فرهنگی کودوکان اقدام نمود پس از مدتی به عضویت کمیته المپیک ژاپن انتخاب شدکانو در سال ۱۹۳۹به ریاست این کمیته منصوب شد اما این استاد گرانمایه پس از بدست آوردن موافقت کمیته المپیک برای شرکت دادن جودو در بازیهای المپیک هنگام مراجعت از قاهره در سن ۷۰سالگی در کشتی جان به جانان تسلیم گفت روح وروانش شاد باد .
:منبع: هفته نامه زندگی مثبت ( www.salamatiran.com )
استاد کانو شخص آگاه ودلسوز بود واز لحاظ دانش تربیت بدنی استادی بی نظیر بود . استاد کانو فنون جودو را طوری دسته بندی کرده که هر تکنیک وفن را می توان برای موارد خاص خود بکار برد.
پروفسور جیگارو کانو در سال ۱۸۶۰میلادی در شهر ساحلی میکا گه ژاپن به دنیا آ مد ودوران کودکی را در همان شهر سپری نموداما در سال ۱۸۷۱میلادی کانو همرام خانواده اش راهی شهر توکیو شددرآنجا بود که استاد کانو برای قوی کردن و پرورش دادن جسم خود به یکی از مدارس جو جیتسو رفته ودر واقع می توان این مرحله را شروع جودو نامید.
کانو زیر نظر استاد فوکودا که او نیز یکی از شگفتی سازهای دوران خود بوده ودر آن روزگار شروع به یادگیری فنون جوجیتسو نمود. مدت زیادی از این موضوع نگذشت که فوکودا به طور ناگهانی در ایام جوانی ناکام می ماند وجان به جانان تسلیم می کند. هر چند کانو براثر مرگ استاد خود دچار ناراحتی بوده اما به ناچار برای ادامه تمرینات خود به نزد یکی دیگر از استادان آن روزگار می رود دراین دوران استاد او کوهه ای است که فنون جوجیتسو را به کانو یاد می دهد استاد کانو در زمان جوانی وقتی که مشغول تحصیل در دانشگاه توکیو بود بفکر ابداع جودو و تفکیک جودو از جوجیتسو ودر واقع کلاسه کردن فنون جودو افتاد .
استاد کانو در سن ۳۲سالگی به درجه استادی مفتخر شد ودر همان سال یعنی ۱۸۸۲به تاسیس مدرسه ای اقدام نمود که آن را کودوکان نامید استاد کانو اظهار می دارد: «زمانی که من خیلی جوان بودم به این خاطر به ورزش جودو علاقمند شدم که با این ورزش یک آدم ضعیف وسبک وزن می تواند یک هرکول قدرتمند را به زمین بزند وبر او غلبه نماید وبعدها نیز که در این رشته پیشرفت نمودم این ورزش را مکتب عالی اخلا ق ، ادب وتربیت یافتم واکنون معتقدم که جودو تنها ورزشی است که به انسان قدرت ، نیرو ، سرعت و هماهنگی وامکان دفاع از خود را در هر شرایطی و در موقعی به انسان می دهد . جودو در واقع راه ورسم زندگیست هنری است که بو سیله آن می توان به عالی ترین مکان زندگی یعنی جوانمردی رسید.»
در اولین سال تاسیس کودوکان تمرینات جودو در یک اتاق کوچک که در آن دوازده تکه تشک مخصوص در طول و عرض آن جای می گر فت و تعداد نو آموزان این رشته فقط ۹ نفر بودند انجام می گرفت .
استاد کانو سالیان مدیدی به اشاعه ورزش جودو در تمام دنیا پرداخت و با صبر وحوصله وشکیبائی فراوان این ورزش را به جهان معرفی نموداما استاد کانو تنها به این امر بسنده نکرد ودر سال ۱۹۲۳به تاسیس فرهنگی کودوکان اقدام نمود پس از مدتی به عضویت کمیته المپیک ژاپن انتخاب شدکانو در سال ۱۹۳۹به ریاست این کمیته منصوب شد اما این استاد گرانمایه پس از بدست آوردن موافقت کمیته المپیک برای شرکت دادن جودو در بازیهای المپیک هنگام مراجعت از قاهره در سن ۷۰سالگی در کشتی جان به جانان تسلیم گفت روح وروانش شاد باد .
:منبع: هفته نامه زندگی مثبت ( www.salamatiran.com )
