نویسنده: دکتر مجتبی امین زاده
حمام رفتن کودکان در سنین مختلف، چگونه باید باشد؟
تولد تا 2 تا 3 سالگی:
مادر می تواند در سنین شیر خوارگی ( تا دو سالگی) فرزندان پسر و دختر خود را به حمام ببرد، ولی لازم است قسمت تناسلی خود را بپوشانند. زمانی که دختر و پسر را در سن 2 تا 3 سالگی با هم به حمام می برند، آن ها هم باید پوشش و شورت داشته باشند و کاملاً برهنه و لخت نباشند.سن 3 تا 6 سالگی:
وقتی کودکان به سن تمیز نزدیک شدند، شایسته نیست که پسران با مادر و دختران با پدر به حمام بروند و بدن برهنه ی جنس مخالف را ببینند. دستشویی رفتن و حمام کردن در سنین 3 تا 6 سالگی به عهده ی والد هم جنس است. یعنی دستشویی رفتن و حمام کردن فرزند پسر به عهده ی پدر و دختر به عهده ی مادر است. در این سن دخترها و پسرها نباید با هم به حمام بروند.اگر مادر مجبور باشد پسر خود را در این سن حمام کند، باید با پوشش کامل، این کار را انجام دهد، چرا که دیدن بدن عریان و برهنه ی جنس مخالف در این سن، می تواند یکی از محرک های جنسی در آینده باشد و کودک در دوران بلوغ و نوجوانی با یادآوری خاطرات، دچار انحراف جنسی شود.
سن 6 سالگی به بعد:
شایسته نیست مادران، از سن 6 سالگی به بعد با پسر خود به حمام بروند.یک کودک در این باید بتواند مستقلاً به دستشویی برود و خود را بشوید، حمام برود و آبتنی کند و لباس های خود را تعویض کند. والدین در این سن فقط باید نظارت کنند که اگر کودک کمکی خواست، با پوشش کامل به او کمک کنند.
محل خواب کودکان و والدین چگونه باید باشد؟
محل خواب کودکان، از سن 2 سالگی باید از محل خواب والدین جدا شود. اتاق خواب والدین از کودکان باید کاملاً جدا شود. کودکی که مرتباً نزد والدین می خوابد و نتواند تنها خوابیدن را تجربه کند، در زندگی آینده ی خود دچار مشکلات جدی متعددی مثل وابستگی مفرط به والدین، اعتماد به نفس پایین، شخصیت وابسته، اضطراب جدایی و عدم بلوغ اجتماعی می شود خوابیدن کودکان در رختخواب والدین، هم برای کودکان و هم برای والدین مضر است. کودک نمی تواند شب را بدون والدین و خارج از خانه بگذراند و بخوابد. چون به والدین خود وابسته می شود. والدین باید کودکانشان را آموزش دهند که هنگامی که می خواهند وارد اتاق خواب آن ها شوند، در بزنند و اجازه بگیرند و سپس داخل شوند.قرآن کریم این مسئله را به شیواترین و کامل ترین شکل ممکن بیان کرده است « کودکان نابالغ باید شبانه روز، هنگام ورد به اتاق خواب شما، 3 مرتبه از شما اجازه ی ورود بخواهند»:
1. پیش از نماز صبح
2. هنگام ظهر ( قبل از نماز ظهر)
3. پس از نماز عشاء ( ابتدای شامگاه)
که این سه وقت، هنگام برهنگی و خلوت شماست ( سوره ی نور - آیه ی 58).
به احادیث زیر در این زمینه دقت بفرمایید:
پیامبر اکرم (ص) می فرماید: « شایسته است بعد از دو سالگی بستر خواب فرزندتان را از بستر خواب خود جدا کنید.»
در این سن اگر چه کودک قادر به تمیز دادن نیست ولی همه چیز در ذهن و ضمیر او نقش می بندد.
بنیامین اسپاک می گوید: « جداسازی بستر خواب کودک از بستر خواب پدر و مادر از دو سالگی به بعد، شایسته و از هفت سالگی به بعد ضروری و اجتناب ناپذیر است.»
با کودکانی که می خواهند با برادرها و خواهرهایشان بخوابند، چگونه باید رفتار کنیم؟
بعضی از کودکان که از خوابیدن در رختخواب پدر و مادر و نا امید می شوند، چون نمی توانند شب را تنها بخوابند، اصرار دارند که در رختخواب برادرها و خواهرهایشان بخوابند، حتی اگر برادرها و خواهرهایشان از آن ها کوچک تر باشند. بعضی والدین فکر می کنند که این امر جایگزین خوبی است، در صورتی که باید مانع این کار شد، چون اولاً تبدیل به یک عادت رفتاری بد و وابستگی می شود، ثانیاً تماس بدن کودکان با یک دیگر، خود می تواند زمینه ی احساس لذت جنسی، تحریک تخیلات جنسی و بازی های جنسی میان خواهر و برادر را فراهم کند.پیامبر اکرم (ص) می فرماید: « بستر خواب کودکان ( حتی هم جنسان را) از هفت سالگی حتماً از یک دیگر جدا کنید».
هرگز پسر با پسر، پسر با دختر و دختر با دختر در سن 10 سالگی نباید با یک دیگر در رختخواب واحد بخوانید و باید از یک دیگر جدا شوند.
امام رضا (ع) می فرماید: « بستر خواب کودکان را از هفت سالگی به بعد از بستر خود و حتی برادر و خواهر خویش جدا کنید».
پروفسور کورنیلیاکورانی می گوید: « بسیاری از ناهنجاری های جنسی کودکان در بزرگ سالی، حاصل عدم جدا نکردن بستر خواب آنان از پدر و مادر یا خواهر و برادرشان است.»
دکتر ژاکلین رناد نیز در تأیید همین سخنان می گوید: « بسیاری از ریشه های بزهکاری که در بزرگ سالی به وقوع می پیوندد، حاصل بی توجهی والدین به تربیت جنسی اطفال و جدا نکردن بستر خواب آنان است.»
منبع مقاله: امین زاده، دکتر مجتبی، مسائل جنسی کودکان (تعلیم و تربیت فرزندان)، تهران: نشر قطره، چاپ اول، (1389).
/م
