پرسش :
یک سوال اساسی که وجود دارد این است که چرا این مراجع تراز اول و پاک سرشت قم از جمله حضرت ایت الله بهجت حفظه الله و آیت الله وحید خراسانی نسبت به مسایل اجتماعی سیاسی جامعه اسلام بی تفاوت به نظر می رسند. ببینید بنده در پاکی و صداقت و عرفان امثال آیت الله العظمی بهجت و وحید خراسانی شکی ندارم.اینها مانند در در قم می درخشند و حوزه علمیه قم را مزین به علم و اخلاق خویش ساخته اند. اما چرا در مسایلی مانند حمله آمریکا به عراق و افغانستان یا همین ماجرای اخیر غزه که دل هر فرد مسلمانی را به درد می آورد هیچ پیام کتبی یا شفاهی از ایشان صادر نشد.حتی در درس خارج فقه خود هم چیزی عنوان نکردند. مگر آیت الله مکارم شیرازی و آیت الله صافی و آیت الله نوری همدانی مرجع تقلید نیستند.پس چرا اینها اینقدر انقلابی و فعال هستند و امثال آقای بهجت و وحید خراسانی غیر فعال. حتی در خصوص شرکت در انتخابات چرا هیچ حرفی از این بزرگواران زده نمی شود. آیا اهتمام به امور مسلمین شرط مسلمانی نیست؟ لطفاَ طوری جواب بدهید تا قانع شویم.
پاسخ :
سلام دوست من
ممنون از مشاوره شما با راسخون
در متن شما چندین سوال مطرح شده که با شماره به آنها پاسخ می دهم:
1) دوست من هیچ مرجعی نسبت به مسایل اجتماعی سیاسی جامعه اسلام بی تفاوت نیست. این حرف شما بسیار عجیب است. البته ممکن است در تشخیص موارد جزئی اختلاف نظر وجود داشته باشد که در میان کارشناسان تمام علوم و فنون امری عادی است ، اما در اصل مسأله اختلافی نیست.
2) مطلب دیگر اینکه علما هریک وظیفه ای را برای خود تشخیص داده و سعی در برداشتن باری از دوش جامعه دارند و یقینا در این مسأله نباید موازی کاری وجود داشته باشد. مثلا اگر عالمی در رشته ی تفسیر بطور تخصصی کار می کند و عالم دیگری در رشته ی فلسفه و کلام ، نباید عالم اول را بخاطر عدم فعالیت کلامی و عالم دوم را بخاطر عدم فعالیت تفسیری محکوم کرد!!!
3) اتفاقا آیات عظام بهجت و وحیدخراسانی در موارد بسیار زیادی بیانیه صادر کرده اند. مثلا چندین بار آیت الله بهجت درباره ی انتخابات بیانیه صادر فرموده اند و بارها درباره ی سیاست های آمریکا و صهیونیزم و انگلیس در درس خارج خود به تفصیل صحبت فرموده اند که مقدار زیادی از آن نزد حقیر موجود است. لذا شاید شما اطلاع پیدا نکرده باشید. البته انکار نمی کنم که بعضی مراجع در این زمینه فعال تر هستند که اینهم به تشخیص ایشان بر می گردد. یقینا شما انتظار ندارید که هر مرجعی موظف باشد درباره ی هر مسأله ای اظهار نظر کند! ضمن اینکه احتمال تأثیر گذاری هم مطلبی است که ممکن است باعث صدور یا عدم صدور بیانیه شود.
4) مسأله ی دیگر اینکه همه ی کارها نیازمند حضور مستقیم نیست. بگذارید مثالی برای شما بزنم.
هیچ کس در نقش مهم و تأثیر گذار آیت الله مصباح در دوره ی 8 ساله ی اصلاحات شکی ندارد و ایشان از فعال ترین علمای حال حاضر هستند که مقام معظم رهبری در تعریف از ایشان فرمودند که ایشان جای علامه طباطبایی و شهید مطهری را برای جوانان این دوره پر کرده اند، اما خود ایشان که 15 سال شاگرد آیت الله بهجت بوده اند فرمودند که : آیت الله بهجت مرا برای چنین روزی تربیت کردند و اصلا مشوق من برای ورود در مسائل سیاسی و جلوگیری از انحرافات فکری جامعه آیت الله بهجت بوده اند. حالا بنظر شما اگر شخص آیت الله بهجت به تنهایی وارد جریانات سیاسی می شدند بهتر بود یا اینکه ایشان صدها نفر را تربیت کنند تا آنها وارد شوند و امور را کنترل کنند؟! آیا چنین تقسیم کاری بهتر و عاقلانه تر نیست؟!
مطالب گفتنی بسیار بیش از این است اما بنظرم همین مقدار کافی باشد.
اگر باز هم مطلبی در این باره داشتید در خدمتیم.
موفق باشید
سلام دوست من
ممنون از مشاوره شما با راسخون
در متن شما چندین سوال مطرح شده که با شماره به آنها پاسخ می دهم:
1) دوست من هیچ مرجعی نسبت به مسایل اجتماعی سیاسی جامعه اسلام بی تفاوت نیست. این حرف شما بسیار عجیب است. البته ممکن است در تشخیص موارد جزئی اختلاف نظر وجود داشته باشد که در میان کارشناسان تمام علوم و فنون امری عادی است ، اما در اصل مسأله اختلافی نیست.
2) مطلب دیگر اینکه علما هریک وظیفه ای را برای خود تشخیص داده و سعی در برداشتن باری از دوش جامعه دارند و یقینا در این مسأله نباید موازی کاری وجود داشته باشد. مثلا اگر عالمی در رشته ی تفسیر بطور تخصصی کار می کند و عالم دیگری در رشته ی فلسفه و کلام ، نباید عالم اول را بخاطر عدم فعالیت کلامی و عالم دوم را بخاطر عدم فعالیت تفسیری محکوم کرد!!!
3) اتفاقا آیات عظام بهجت و وحیدخراسانی در موارد بسیار زیادی بیانیه صادر کرده اند. مثلا چندین بار آیت الله بهجت درباره ی انتخابات بیانیه صادر فرموده اند و بارها درباره ی سیاست های آمریکا و صهیونیزم و انگلیس در درس خارج خود به تفصیل صحبت فرموده اند که مقدار زیادی از آن نزد حقیر موجود است. لذا شاید شما اطلاع پیدا نکرده باشید. البته انکار نمی کنم که بعضی مراجع در این زمینه فعال تر هستند که اینهم به تشخیص ایشان بر می گردد. یقینا شما انتظار ندارید که هر مرجعی موظف باشد درباره ی هر مسأله ای اظهار نظر کند! ضمن اینکه احتمال تأثیر گذاری هم مطلبی است که ممکن است باعث صدور یا عدم صدور بیانیه شود.
4) مسأله ی دیگر اینکه همه ی کارها نیازمند حضور مستقیم نیست. بگذارید مثالی برای شما بزنم.
هیچ کس در نقش مهم و تأثیر گذار آیت الله مصباح در دوره ی 8 ساله ی اصلاحات شکی ندارد و ایشان از فعال ترین علمای حال حاضر هستند که مقام معظم رهبری در تعریف از ایشان فرمودند که ایشان جای علامه طباطبایی و شهید مطهری را برای جوانان این دوره پر کرده اند، اما خود ایشان که 15 سال شاگرد آیت الله بهجت بوده اند فرمودند که : آیت الله بهجت مرا برای چنین روزی تربیت کردند و اصلا مشوق من برای ورود در مسائل سیاسی و جلوگیری از انحرافات فکری جامعه آیت الله بهجت بوده اند. حالا بنظر شما اگر شخص آیت الله بهجت به تنهایی وارد جریانات سیاسی می شدند بهتر بود یا اینکه ایشان صدها نفر را تربیت کنند تا آنها وارد شوند و امور را کنترل کنند؟! آیا چنین تقسیم کاری بهتر و عاقلانه تر نیست؟!
مطالب گفتنی بسیار بیش از این است اما بنظرم همین مقدار کافی باشد.
اگر باز هم مطلبی در این باره داشتید در خدمتیم.
موفق باشید
