پرسش :

مضمون آيه ايذاء چيست؟

پاسخ :
در آيه 57 سوره احزاب مي‏خوانيم «اِنّ الَّذْينَ يُؤْذُوْنَ اللهَ وَ رَسُوْلَهُ لَعَنَهُمُ اللهُ في الدُّنْيا وَ الآخِرْةِ وَاَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهيناً» [كساني كه خداوند و پيامبرش را آزار مي‏دهند خداوند آنها را از رحمت خود در دنيا و آخرت دور مي‏سازد ، و براي آنها عذاب خوار كنند‏ه‏اي آماده كرده است].
بديهي است كسي نمي‏تواند به ذات پاك خداوند زيان و آزاري برساند، بنابراين منظور از ايذاء خداوند – همانگونه كه مفسّران هم گفته‏اند – همان كفر و الحاد است كه خداوند را به خشم مي‏آورد، و تأكيدي است بر مجازات كساني كه پيامبر و مؤمنان را آزار مي‏دهند ، چرا كه آزار آنها بمنزله آزار خداست.
در اينجا در روايات متعدّدي كه از طرق برادران اهل سنّت و از طرق اهلبيت (ع) رسيده مي‏خوانيم كه پيامبر اكرم (ص) فرمود «اي علي ! هر كه تو را آزار برساند مرا آزار رسانده است» به اين ترتيب آزار او هم سنگ آزار ، پيامبر (ص) است .
«حاكم حسكاني» در «شواهد التّنزيل» از «جابر بن عبدالله» نقل مي‏كند كه مي‏گويد از پيغمبر اكرم (ص) شنيدم كه به علي (ع) مي‏فرمود «مَنْ آذاكَ فَقَدْ آذاني» [كسي كه تو را آزار كند مرا آزار كرده است]. (شواهد التّنزيل 2/98،ح 777)
و نيز در حديث ديگري از علي بن ابي طالب (ع) نقل مي‏كند در حالي كه به موي خود اشاره كرده بود و در دست گرفته بود فرمود «رسول خدا (ص) اين حديث را براي من بيان كرد، در حالي كه موي خود را به دست گرفت بود و فرمود «مَنْ آذي شَعرَهً مِنْكَ فَقَدْ آذاني وَ مَنْ آذاني فَقَدْ آذي اللهَ وَ مَنْ آذي اللهَ فَعَلَيْهِ لَعَنَه اللهُ» [كسي كه يك موي توي تو را آزار برساند مرا آزار رسانده ، و كسي كه مرا آزار رساند خدا را آزار رسانده، و كسي كه خدا را آزار رساند لعنت خدا بر او باد]. (همان مدرك/97، ح 776)
اين احاديث «متضافره» و گسترده كه بسياري از آنها از احاديثي است كه دانشمندان اهل سنّت تصريح به صحّت سند آن كرده‏اند به خوبي نشان مي‏دهد كه علي (ع) همچون جان پيامبر (ص) است ، عشق به او عشق به پيامبر (ص) ، و محبّتش محبّت به رسول خدا (ص) و ايذاء و آزار او ، ايذاء و آزار رسول خدا (ص) است .
آيا با اين حال ترديدي باقي مي‏ماند در اين كه علي (ع) برترين فرد امّت بعد از رسول خداست و شايشته‏ترين فرد امّت براي امامت و ولايت و خلافت رسول خدا (ص) بوده است؟
eporsesh.com