نشانه حج مقبول
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
مِنْ عَلامَةِ قَبولِ الحجِّ اذا رَجَعَ الرَّجُلُ عَمّا کانَ عَلَیْهِ مِنَ المَعاصی، هذا عَلامَةُ قَبُولِ الحَجِّ ...
از نشانه‌های قبولی حج آن است که حاجی از گناهانی که قبلًا انجام می‌داده است، دست بردارد. این علامت پذیرفته شدن حج است.
الجعفریّات، ص 66
شرح حدیث:
کسی‌که‌بیمار است‌وبه‌درمانگاه و پزشک مراجعه می‌کند، اگر دستورالعملهای طبیب رامراعات کندوازآنچه باید پرهیز کند وبه‌آنچه بایدعمل‌کند، نتیجه‌اش بهبودی از مرض است.
اگر بهبود نیافت، یا به دستورها دقیقاً عمل نکرده است، یا نسخه کامل و درست نبوده است.
حج، درمانگاه بیماریهای اخلاقی و روحی است.
حضور در خانه خدایی است که ولی نعمت انسان است و برای تقویت روح عبودیّت و بندگی و انس بیشتر با خدا و معنویات، افراد مستطیع را به ضیافت حج فراخوانده است.
آنکه زحمت سفر را بر خودهموار می‌کند، پو ل خرج می‌کند، دوری از خویشاوندان و خانه و زندگی را می‌پذیرد و برای پاک شدن، توبه کردن، عبد شدن و چشیدن طعم شیرین اطاعت و بندگی به حج می‌آید، علی‌القاعده باید حالات روحی و رفتار اجتماعی و عملکرد او تفاوت کند و از تخلّفات و گناهان توبه نماید. اگر چنین کرد و اگر موفق به تغییر در رفتار و اعمال شد، معلوم می‌شود که این برنامه‌های تزکیه و تهذیب در او اثر داشته و روحش از آلودگیها پاک و درمان شده است، و گرنه، رنج سفر کشیده و مال از کف داده و به بهبودی هم نرسیده است.
فلسفه حج، اطاعت از فرمان است. معصیت، نافرمانی است. اگر کسی توانست به برکت این سفر از گناهان دست بشوید و توبه کند، حجّ او قبول است.
اگر بهبود نیافت، یا به دستورها دقیقاً عمل نکرده است، یا نسخه کامل و درست نبوده است.
حج، درمانگاه بیماریهای اخلاقی و روحی است.
حضور در خانه خدایی است که ولی نعمت انسان است و برای تقویت روح عبودیّت و بندگی و انس بیشتر با خدا و معنویات، افراد مستطیع را به ضیافت حج فراخوانده است.
آنکه زحمت سفر را بر خودهموار می‌کند، پو ل خرج می‌کند، دوری از خویشاوندان و خانه و زندگی را می‌پذیرد و برای پاک شدن، توبه کردن، عبد شدن و چشیدن طعم شیرین اطاعت و بندگی به حج می‌آید، علی‌القاعده باید حالات روحی و رفتار اجتماعی و عملکرد او تفاوت کند و از تخلّفات و گناهان توبه نماید. اگر چنین کرد و اگر موفق به تغییر در رفتار و اعمال شد، معلوم می‌شود که این برنامه‌های تزکیه و تهذیب در او اثر داشته و روحش از آلودگیها پاک و درمان شده است، و گرنه، رنج سفر کشیده و مال از کف داده و به بهبودی هم نرسیده است.
فلسفه حج، اطاعت از فرمان است. معصیت، نافرمانی است. اگر کسی توانست به برکت این سفر از گناهان دست بشوید و توبه کند، حجّ او قبول است.
