روش برخورد با مردم

امام علی علیه‌ السلام فرمودند:

زُهْدُکَ فِی رَاغِبٍ فِیکَ نُقْصَانُ حَظٍّ وَ رَغْبَتُکَ فِی زَاهِدٍ فِیکَ ذُلُّ نَفْسٍ.

بی اعتنایی تو نسبت به کسی که خواهان توست، باعث کمی نصیب تو از وی می شود و گرایش تو به کسی که خواهانت نیست، باعث خوار شدن گوهر وجودت می گردد.

نهج البلاغه: حکمت 443

در آداب معاشرت، رفاقت ها و گزینش ها باید به روشی باشد که امام علیه السلام راهنمایی می فرمایند. با کسی که دوست دارد با تو هم صحبت و صمیمی باشد البته در صورتی که صلاحیت ایمانی و اخلاقی داشته باشد امتناع مکن و روی خوش به وی نشان بده و کسی که دوست ندارد با تو باشد از او نخواه که با تو رفیق باشد و التماسش مکن که خوار و زبون می شوی.

عزت مومن ارزش زیادی دارد بنابراین نباید کاری کند که عزتش زیر سوال برود و به او بی احترامی شود.

امام صادق علیه السلام می فرمودند:
اِنَّ اللهَ فَوَّضَ اِلَی المومِنِ اُمورَهُ کُلَّها وَ لَم یُفَوِّض اِلَیهِ اَن یَکُونَ ذَلیلاً اما تَسمَعُ اللهَ تعالی یَقُولُ وَ لِلهِ العِزَّهُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلمُومِنینَ(1) فَالمومِنُ یَکُون عَزیزاً و لا یَکُونُ ذَلیلاً(2)
خداوند اختیار همه کارها را به مومن داده اما این اختیار را به او نداده است که ذلیل باشد مگر نشنیده ای که خدای تعالی می فرماید: و عزت از آن خدا و رسول او و مومنین است؟ پس مومن عزیز است و ذلیل نیست.

پی‌نوشت‌ها:
1- سوره منافقون، آیه 8
2- التهذیب، ج 6، ص 179

منبع: حدیث زندگی: شرح حکمت های نهج البلاغه، کاظم ارفع، تهران: پیام عدالت، 1390.