روز غدیر خم، روز حماسه جاوید، روز ولایت، روز امامت و عید بزرگ خداست.
در این روز گشایش رسیده و منزلت کسانی که شایسته آن بودند بلندی گرفت و برهانهای خدا روشن شد و از مقام پاک با صراحت سخن گفته شد و امروز روز کامل شدن دین و روز عهد و پیمان است1.
رسول خدا صلّی الله علیه و آله فرمودند: روز غدیرخم برترین عیدهای امت من است و آن روزی است که خداوند بزرگ دستور داد؛ آن روز برادرم علی بن ابی طالب را به عنوان امام امتم منصوب کنم، تا بعد از من مردم توسط او هدایت شوند، و آن روزی است که خداوند در آن روز دین را تکمیل و نعمت را بر امت من تمام کرد و اسلام را به عنوان دین برای آنان پسندید2.
از همین روی رحمت الهی در روز غدیر خم جاری است بهگونهای که امام علی علیه السلام در خطبه مفصلی در روز عید غدیر در عظمت این روز میفرمایند: خداوند در این روز چندین برابر دیگر عیدها پاداش دهد. این گونه پاداش جز در این روز (غدیر) دیگر نخواهید یافت. نیکویی کردن در این روز مال را بسیار و عمر را زیاد کند. در این روز به برادران و خاندان از مال خدا داده ببخشید، هر اندازه که بتوانید. همواره چهره خندان دارید. چون به یکدیگر رسیدید، شادمانی کنید، و خدا را بر نعمتهایش سپاس گویید. بروید و به آنان که امیدشان به شماست، نیکی بسیار کنید در خورد و خوراک، خود و زیردستانتان یکسان باشید. این یکسانی و مساوات را تا جایی که توانایی دارید عملی سازید، که پاداش یک درهم در این روز، صد هزار درهم است و برکت به دست خداست. روزه این روز را نیز خداوند مستحب قرار داده است و در برابر آن پاداشی بس بزرگ نهاده است. اگر کسی در این روز، نیاز برادران خود را برآورد، پیش از تمنا و درخواست و با میل و رغبت خوبی کند، پاداش او چنان باشد که این روز را روزه داشته است و شب آن را با عبادت به بامداد رسانیده است. هرکس در این روز به روزهداری افطاری دهد، چنان است که گویی دسته دسته مردم را افطاری داده است. همین که به یکدیگر رسیدید همراه سلام، مصافحه کنید و نعمتی را که در این روز نصیبتان شده است به یکدیگر تبریک گویید. باید این سخنان را آن که بود و شنید به آن که نبود و نشنید، برساند. باید توانگران به سراغ مستمندان روند و قدرتمندان به دنبال ضعیفان، پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله مرا به این چیزها امر کرده است3.
سخنان مولای متقیان نشانگر عظمت والای عید غدیر و وظایف مومنان در این عید بزرگ است.
سید احمد سجادی
پینوشتها:
1) بحار الانوار، جلد 97، ص 116
2) امالی شیخ صدوق، جلد 8، ص 125.
3) حکیمی، محمدرضا، حماسه غدیر، ص 71.
