کیست کآشفته آن زلف چلیپا نشود؟
دیدهای نیست که بیند تو و شیدا نشود
ناز کن، ناز! که دلها همه در بند تواند
ناز کن، ناز! که دلها همه در بند تواند
غمزه کن، غمزه! که دلبر چو تو پیدا نشود
رُخ نما! تا همه خوبان خجل از خویش شوند
رُخ نما! تا همه خوبان خجل از خویش شوند
گر کشی پرده ز رُخ، کیست که رسوا نشود؟
آتش عشق بیفزا، غمِ دل افزون کن
آتش عشق بیفزا، غمِ دل افزون کن
این دلِ غمزده نتوان که غمافزا نشود
چارهای نیست به جُز سوختن از آتش عشق
چارهای نیست به جُز سوختن از آتش عشق
آتشی ده که بیفتد به دل و پا نشود
ذرّهای نیست که از لطف تو هامون نبود
ذرّهای نیست که از لطف تو هامون نبود
قطرهای نیست که از مهر تو دریا نشود
سر به خاک سر کوی تو نهد جان، ای دوست!
سر به خاک سر کوی تو نهد جان، ای دوست!
جان چه باشد که فدای رخ زیبا نشود؟
این داغ، تنها داغ ما نیست؛ داغ قبیله انسانیت است. داغی است که هیچ گاه از سینه انتظار، پاک نمیشود.
پدر، حتّی در و دیوارِ این دیار، جای خالی تو را تاب نمیآورند. گلدستههای جماران حیران ماندهاند که از این پس به امامتِ که اقتداکنند. بغض در گلویِ منارهها پیچیده است و منبر و محراب در غمی جانکاه فرو رفته است. تو رفتی ونگفتی که عشق چه کند، محبت به کدام ضریح بیاویزد، و دوست داشتن به کجا دخیل ببندد؟ تو رفتی و نگفتی که ایثار از این پس در کجا درس بخواند، استقامت در محضرِ که تلمّذ کند، شهامت در کدام نیمکت بنشیند، بلوغ در کجا نفس بکشد و عروج از کدام سو به پرواز درآید؟ تو رفتی و نگفتی که ما این همه تنهایی را به کجا ببریم؟آری خمینی روح خدا به خدا پیوست. حال وظیفه سنگینی بر دوش خبرگان افتاده است. باید نگذارند کشتی مصائب به گل بنشینند باید ناخدا انتخاب شود.کمی به گذشته باید برگشت:
8 سال پیش:
وقتی در سال 1360 قضیه ترور مقام معظم رهبری پیش آمد، همه درمانده بودند که این خبر را چگونه به امام گزارش بدهند. پیش از آنکه مطلب را به امام بگویند، ایشان فرمود: «در مورد آقای خامنهای مسئلهای پیش آمده است؟» و پس از آگاه شدن از موضوع، فرمود: «به دکترمعالج ایشان بگویید هر نیم ساعت، تمام علایم حیاتی ایشان از حال عمومی، فشار خون و... را به من گزارش کند». امام راحل در مورد همین جریان فرمود: «به کسی سوء قصد کردند که آوای دعوت او به صلاح و سداد، در گوش مسلمین جهان طنینانداز است».
و سرانجام تصمیمی درست و انتخابی شایسته انجام گرفت:
انتخابی شایسته در ادامه راه اقتدار
14 خرداد 1368، مجلس خبرگان تشکیل جلسه داد. پس از قرائت دو ساعت ونیم وصیت نامه امام راحل از سوی رئیس جمهور وقت و پس از تبادل نظر فقهای خبرگان، شاگرد شایسته امام که از 15 خرداد 1342 همواره همراه با امام بود، به رهبری نظام اسلامی منصوب شد. به این ترتیب در پی رحلت امام، سه موضوعِ آمادگی، ثبات نظام و ناامیدی دشمنان به چشم میخورد:. دشمنان انقلاب اسلامی که در خیالِ از همپاشیدگی نظام پس از امام بودند، در رحلت جانسوزِ آن عزیز، با وحدت، انسجام و حضور در صحنه و آگاهی ملت مسلمان ایران از یکسو، و تعیینِ حضرت آیت اللّه العظمی خامنهای(مد ظله) از طرف خبرگانِ امت به رهبری انقلاب و تثبیت نظام اسلامی از سوی دیگر مواجه شدند. این حقیقت را در انعکاس خبر رحلت امام و تفسیر و تحلیلهایِ خبرگزاریها و سیاستمداران جهانی میتوان به خوبی دریافت.
این داغ، تنها داغ ما نیست؛ داغ قبیله انسانیت است. داغی است که هیچ گاه از سینه انتظار، پاک نمیشود.
پدر، حتّی در و دیوارِ این دیار، جای خالی تو را تاب نمیآورند. گلدستههای جماران حیران ماندهاند که از این پس به امامتِ که اقتداکنند. بغض در گلویِ منارهها پیچیده است و منبر و محراب در غمی جانکاه فرو رفته است. تو رفتی ونگفتی که عشق چه کند، محبت به کدام ضریح بیاویزد، و دوست داشتن به کجا دخیل ببندد؟ تو رفتی و نگفتی که ایثار از این پس در کجا درس بخواند، استقامت در محضرِ که تلمّذ کند، شهامت در کدام نیمکت بنشیند، بلوغ در کجا نفس بکشد و عروج از کدام سو به پرواز درآید؟ تو رفتی و نگفتی که ما این همه تنهایی را به کجا ببریم؟آری خمینی روح خدا به خدا پیوست. حال وظیفه سنگینی بر دوش خبرگان افتاده است. باید نگذارند کشتی مصائب به گل بنشینند باید ناخدا انتخاب شود.کمی به گذشته باید برگشت:
8 سال پیش:
وقتی در سال 1360 قضیه ترور مقام معظم رهبری پیش آمد، همه درمانده بودند که این خبر را چگونه به امام گزارش بدهند. پیش از آنکه مطلب را به امام بگویند، ایشان فرمود: «در مورد آقای خامنهای مسئلهای پیش آمده است؟» و پس از آگاه شدن از موضوع، فرمود: «به دکترمعالج ایشان بگویید هر نیم ساعت، تمام علایم حیاتی ایشان از حال عمومی، فشار خون و... را به من گزارش کند». امام راحل در مورد همین جریان فرمود: «به کسی سوء قصد کردند که آوای دعوت او به صلاح و سداد، در گوش مسلمین جهان طنینانداز است».
و سرانجام تصمیمی درست و انتخابی شایسته انجام گرفت:
انتخابی شایسته در ادامه راه اقتدار
14 خرداد 1368، مجلس خبرگان تشکیل جلسه داد. پس از قرائت دو ساعت ونیم وصیت نامه امام راحل از سوی رئیس جمهور وقت و پس از تبادل نظر فقهای خبرگان، شاگرد شایسته امام که از 15 خرداد 1342 همواره همراه با امام بود، به رهبری نظام اسلامی منصوب شد. به این ترتیب در پی رحلت امام، سه موضوعِ آمادگی، ثبات نظام و ناامیدی دشمنان به چشم میخورد:. دشمنان انقلاب اسلامی که در خیالِ از همپاشیدگی نظام پس از امام بودند، در رحلت جانسوزِ آن عزیز، با وحدت، انسجام و حضور در صحنه و آگاهی ملت مسلمان ایران از یکسو، و تعیینِ حضرت آیت اللّه العظمی خامنهای(مد ظله) از طرف خبرگانِ امت به رهبری انقلاب و تثبیت نظام اسلامی از سوی دیگر مواجه شدند. این حقیقت را در انعکاس خبر رحلت امام و تفسیر و تحلیلهایِ خبرگزاریها و سیاستمداران جهانی میتوان به خوبی دریافت.
