شب یلدا

برف زمستانی که بر روی کوی و برزن می­‌نشیند طیب و مطهر است و پیام آور دوستی، صفا و وفا خواهد بود. این چنین فضای پاک و دل انگیز محبوب خداوند جمیل است که زیبایی و پاکیزگی را دوست دارد.

رابطه انسان با طبیعت در صورتی که او ارزش وجودی خود را تحصیل و حفظ کرده و امین خدا باشد، رابطه تسخیری است؛ یعنی او می‌­تواند چرخ نیلوفری را به زیر آورد . برای روییدن یک بذر لازم است تا آب، نور، هوا و املاح معدنی همگی کار خویش را انجام دهند تا جوانه‌­ایی از دل خاک سر زند. تمام این عناصر در نهایت نظم و هماهنگی خالق جهان در تکاپو، رشد و نمو هستند تا انسان با مشاهده چنین نظمی خداوند سبحان را بیش از پیش ستایش کند، و انسانی که در مقام مسافر در حال عبور از دنیاست و مقصدی جز لقاءالله ندارد، با نگرش در طبیعت می­‌تواند به شناخت بهتری از عظمت خداوندی برسد تا به قرب الهی نزدیک گردد.

یکی از رموز آفرینش دنیا نگرش به فصل­های زیبای آن است. فصولی که با آمدن و رفتن خود برگی از زندگی انسان را رقم می­‌زنند. زمستان یکی از فصول زیبای این جهان است که ایرانیان بنا بر سنت و آیین کهن خود هر ساله شب آغاز آن را جشن می­‌گیرند و با این جشن به استقبال فصلی پاک و مطهر می‌­روند.

بنا بر آیین کهن ایرانیان این شب سنت‌های خاصی دارد.  از سنت­‌های شب یلدا، شب نشینی، دید و بازدید و صله ارحام است. چنان که بهره­‌گیری علمی از فرصت آن با طرح مسایل علمی و تاریخی و خواندن اشعار به ویژه اشعار حافظ و تفأل به اشعار این شاعر گران‌قدر سپری می‌­شود. با ورود به فصل زمستان خود را برای بهاری زیبا آماده می‌گردانیم.

ما با گرامی داشت این شب آرزوی آن داریم شب یلدای غیبت امام عصرِ ما به صبح آید و جهان از رخ زیبایش کامیاب گردد و با حضورش جهانی را از زمستان بیدادگری رهایی بخشد.

سید احمد سجادی