نویسندگی
محمدعلی رجایی زفره یی

(1361 -1281 ق)، نویسنده، فیقه اصولى، ادیب و شاعر، متخلص به رجا. در زفره به دنیا آمد در اثر سعى و كوشش بسیار در اغلب علوم از قبیل صرف و نحو و رمل و جفر و اعداد سرآمد گردید. وى در قریه‏ى زفره به تدریس و وعظ و تحریرات شرعى روزگار مى‏گذرانید. سرانجام در زفره وفات یافت و در همان جا دفن شد. از او آثار فراوان ...

احمدعلی رجایی بخارایی

(1357 -1295 ش)، محقق، نویسنده و شاعر. وى در مشهد به دنیا آمد، تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در همان شهر به اتمام رساند. از دانشكده‏ى كشاورزى كرج فارغ‏التحصیل شد و به استخدام دولت درآمد. به ایلام رفت، سپس به مشهد مراجعت كرد و از محضر ادیب نیشابورى كسب فیض كرد. بار دیگر به تهران آمد و تحصیلات عالى خود را ...

محمد خلیل رجایی

(س چهاردهم ق)، استاد دانشگاه و مولف. در شیراز متولد شد. دوره‏ى ابتدایى را در مدرسه‏ى تربیت به پایان رسانید؛ سپس در مدرسه‏ى هاشمیه كه از مدارس قدیمى شیراز است، سالهاى درازى در خدمت استادان وقت به تحصیل علوم ادبى و عربى، فقه و اصول و تفسیر و حدیث و منطق و كلام و حكمت الهى و نكات عرفانى مشغول بود و ضمن ...

محمود رجاء

(تو 1298 ش)، نویسنده و روزنامه‏نگار. وى تصحیلات مقدماتى خود را در دبیرستان ایرانشهر و دارالفنون به پایان رسانید. و پس از طى دوره‏ى ادبى از ادامه‏ى تحصیل بازماند؛ ولى در خارج به تحصیل فلسفه و ادبیات اشتغال ورزید و همچنین به علت ذوق موسیقى و نقاشى در هنگام فراغت به فراگیرى این دو رشته مى‏پرداخت؛ بعد به ...

ربیع انصاری اصفهانی

(تو 1318 ق)، نویسنده، روزنامه‏نگار و شاعر. وى در اصفهان به دنیا آمد و تحصیلات خود را در این شهر انجام داد. سپس به ارومیه رفت و در آن شهر «روزنامه‏ى كیوان» را منشتر ساخت. از آثار او: «افشاى حقایق پاسخ به اعلامیه‏ى 29 آذر سید ضیاءالدین»؛ «جنایات بشر یا آدم‏فروشان قرن بیستم»؛ «سیزده عید وضع اجتماعى زن». ...

محمدحسین ربانی قریب گرکانی

(1345 -1262 ق)، محقق، نویسنده و شاعر، متخلص به ربانى. ملقب به شمس‏العلماء و مشهور به جناب. وى درقریه‏ى گركان از توابع اراك متولد شد، علوم مقدماتى را در زادگاهش فراگرفت و براى ادامه‏ى تحصیل به قم رفت و پس از آموختن فقه و اصول و تفسیر، به عتبات رفت و در محضر درس میرزا محمدحسن شیرازى و حاج میرزا حسین و ...

اسماعیل رایین

(1358 -1298 ش)، نویسنده و محقق. وى در جمع‏آورى اسناد سیاسى توانا بود و به سبب اینكه در نوشته‏هایش به اسناد منتشر نشده توسل مى‏جست، كتابهایش خواستار و خواننده‏ى فراوان داشت. او در بیست ساله‏ى اخیر بیشتر درباره‏ى قاجاریه و پهلوى مى‏نوشت. رایین داراى آثار متعددى است از جمله: «فراموشخانه و فراماسونرى در ...

رایض الدین رایض زنجانی

(س سیزدهم و چهاردهم ق)، عارف، نویسنده و شاعر. از آثار او است: «ده بند مراثى»، به ضمیمه‏ى وصیت‏نامه‏ى مجدالاشراف؛ «كنوز الاسرار»؛ «كرائم الكریمه»؛ «اسؤله‏ى پرویزیه»، موسوم به «رساله الغیبیه»، «قصاید و غزلیات» كه به سال 1306 ق در تبریز چاپ شده است. ...

ابراهیم راه نجات

(1326 -1268 ش)، نویسنده و روزنامه‏نگار. وى در آغاز مشروطیت به همراه دایى خود ملك‏المتكلمین در صف آزادى‏خواهان بود در سال 1294 ش روزنامه‏ى «راه نجات» را در اصفهان انتشار داد. وى در سال 1314 ش به مناسبت نوشتن مقاله‏اى به زندان افتاد و روزنامه‏اش توقیف شد. راه نجات پس از شهریور 1320 ش مجددا به انتشار روزنامه‏اش ...

محمد فاضل راوی گروسی

(1259/1252/1243 -1198 ق)، نویسنده و شاعر، متخلص به راوى. ملقب به فاضل خان. اصل وى از طایفه بایندرى تركمان بود در گروس همدان متولد شد. پدرش در تربیت وى اهتمام بسیار كرد اما زمانى كه محمد شانزده ساله بود، پدرش درگذشت. بعد از مرگ پدر، او در شهرهاى مختلف ایران سیاحت كرد و به هنگام سلطنت فتحعلى‏شاه به تهران ...

شرف الدین حسن رامی تبریزی

(وف 795/770 ق)، نویسنده و شاعر، متخلص به شرف. معروف به شرف تبریزى. از شاعران صاحب فضل عراق و آذربایجان بود و شاگرد حسن بن محمود كاشى و معاصر سلمان ساوجى و از شاعران دربار سلطان اویس جلایر بود. وى در نظم و نثر تواناو استاد مسلم بوده و صاحب تالیفاتى چند، از جمله: «انیس العشاق»؛ «حدایق الحقایق»؛ «حقائق ...

حسین رامتین

(تو 1297 ش)، نویسنده، روزنامه‏نگار، مدرس. درتهران متولد شد. تحصیلات عالى خود را در كالج البرز و دانشسراى عالى به پایان رساند. از هنگام تحصیل در كالج در روزنامه‏ى «جوانان» مقالاتى منتشر مى‏نمود از شهریور 1320 ش فعالیت مطبوعاتى خود را در مقام سردبیرى و نویسندگى ثابت نمود. همچنین داستانها و مقالات فراوانى ...

ابوعلی عبدالرحیم رازی کوفی

(وف 187 ق)، حافظ، محدث و نویسنده شیعى. او را از اصحاب امام صادق (ع) شمرده‏اند. از عاصم احول و سلیمان اعمش و اسماعیل بن ابى‏خالد و عده‏اى دیگر حدیث روایت كرده است. با حفص بن غیثا همشاگردى بود. ابراهیم بن موسى رازى، ابوبكر بن ابى‏شیبه، ابوكریب، هناد، ابوسعید اشج و بسیارى دیگر از او روایت كرده‏اند. ابن‏معین ...

محمد قاسم رازی

(؟)، نویسنده و شاعر. از آثار وى: «طرب القلوب» یا «مختارنامه» در داستان مختار و كینه‏جویى از خاندان اموى، در یك مقدمه و دوازده مجلس. ...

ابوتراب رازانی

(ز 1312 ش)، نویسنده. در سال 1312 ش از دارالمعلمین عالى فارغ‏التحصیل و در وزارت معارف به خدمت مشغول شد. اثر او «اصول تمدن غرب و تطبیق آن با روحیات شرقى». ...

اشرف علی راحت الدوله

(ز 1313 ق)، نویسنده. وى شرح سفر خود از بمبئى تا فارس را در روزگار ناصرالدین‏شاه در سفرنامه‏اى به نام «امین الاخبار» نوشته و در آن به وصف روستاها و قصبات فارس نیز پرداخته است. ...

محمدهاشم ذهبی شیرازی

(ح 1110- ح 1199 ق)، نویسنده. در شیراز متولد شد. اوایل جوانى را به كتابت و استیفاء زندیه گذرانید. در اواسط عمر از آن شغل استعفا كرد و از شاه كوثر هندى- كه از مشایخ سلسله‏ى طیفوریه‏ى شطاریه بود- تلقین ذكر یافت از آن پس به خدمت سید قطب‏الدین محمد نیریزى درآمد و هم به دامادى وى سرافراز شد. چون سید درگذشت، ...

عین الدین حسین ذهبی دزفولی

(س سیزدهم ق)، مورخ و نویسنده. از جمله آثار وى: «تاریخ مختصر دزفول»، از پایان صفویان تا روزگار نگارنده. ...

حسین ذوالقدر شجاعی

(1339 -1284 ش)، مدرس و نویسنده. در تهران متولد شد دوره‏ى ابتدایى را در مدرسه‏ى تمدن دوره‏ى متوسطه را در مدرسه‏ى سلطانى به پایان رساند. در سال 1305 ش وارد وزارت فرهنگ شد و مدت سه سال در آبادان بود. بعد از آن به سمت آموزگارى در مدارس ایرانیان در بصره و كاظمین و كربلا و نجف مشغول به تدریس شد. در سال 1311 ...

مونس علیشاه

(1336 -1252 ش)، نویسنده، روزنامه‏نگار و شاعر، متخلص به مونس. پس از فراگیرى علوم مقدماتى به آموختن فقه و اصول و حكمت پرداخت. در سال 1317 ش به اتفاق پدر به مكه رفت و پس از فوت پدرش، تبلیغ و ارشاد مریدان او را به عهده گرفت و قطب سلسله‏ى نعمت‏اللهى گردید. در شروع نهضت مشروطه، به تاسیس انجمنهاى اسلامى و انصار ...