علیاکبر دهخدا، ادیب، لغت شناس، سیاست مدار و شاعر ایرانی بود. او مؤلف و بنیان گذار لغت نامه دهخدا نیز بودهاست. وی به دخو (مخفف دهخدا) معروف بود. انتشار روزنامه معروف صور اسرافیل نیز از جمله کارهای ایشان است.
(س چهاردهم ق)، نویسنده و مترجم. وى كتاب «كامل التاریخ» ابناثیر را ترجمه و به ظلالسلطان فرزند ناصرالدین شاه پیشكش كرد، كه گویا آن نیز كامل نبوده است. ...
(1360 -1287 ق)، شاعر و نویسنده. معروف به معینالواعظین. وى از وعاظ معروف بود كه پیوسته مستمعین خویش را با نقل احادیث صحیحه سرگرم مىنمود و مورد وثوق عموم طبقات بود. ذاكر در اصفهان وفات یافت. از آثار وى: «تسلیه الفقراء و تذكره الاغنیاء»؛ «زاد العاصبین»؛ «فوائد الصلوات»؛ «مجازات النسوان»؛ «وقایع الظهور»، ...
(1317 -1260 ش)، مترجم و نویسنده. از پیشوایان مشهور زرتشتیان بمبئى بود كه در سال 1260 ش در بمبئى متولد شد. وى به همراه رابینات تاگور (شاعر معروف هندى) به ایران آمد. او «دیوان حافظ» را به انگلیسى ترجمه كرد و از شعراى معاصر ایران «تذكرهاى» ترتیب داد و با ترجمهى منتخبى از اشعار آنان چاپ كرد. وى سرانجام ...
(تو 1278 ش)، نویسنده. دیباج پس از اتمام تحصیلات دورهى متوسط وارد خدمات وزارت فرهنگ شد و در دبیرستانهاى تبریز، اردبیل و ارومیه به سمت دبیرى و نظامت انجام وظیفه كرد. مدتى هم نمایندگى فرهنگ خلخال و نظارت ساختمانهاى فرهنگى و ابنیه تاریخى آذربایجان، كرمان و مشهد را به عهده داشت. در سال 1322 ش به ریاست فرهنگ ...
(تو 1298 ش)، نویسنده. او هم خود را به تهیهى كتابهاى ارزان قیمت براى همگان خصوصا مستمندان معطوف نمود. از این لحاظ هرچه منتشر كرد براى هدایت مردم و بالابردن سطح معلومات عمومى بود. از آثار وى: «جبر سیكل اول متوسطه»؛ «خودآموز انگلیسى»؛ «دریچهاى از توحید»؛ «دستور زبان فارسى گرامر انگلیسى»؛ «گرامر فرانسه». ...
(س هفتم ق)، نوینسده و مترجم. از حال او اطلاع كافى در دست نیست ولى از مقدمهیى كه بر ترجمهى «الفرجح بعد الشده» نوشته روشن مىشود كه او معاصر و مورد حمایت عزالدین طاهر فریومدى وزیر خرسان در عهد ایلخانان بود. خواجه عزالدین طاهر فریومدى، از عهد حكومت امیر ارغوان آقا ببعد متصرف اعمال دیوانى خراسان بود. زندگانى ...
(وف 1016 ق)، ریاضىدان، نویسنده و شاعر حروفى، متخلص به عیانى. ملقب به دهدار. وى از دانشمندان روزگار خود بود كه تالیفات بسیار در فنون مختلف به زبان عربى و فارسى داشت. وى در حافظیه به خاك سپرده شد. از آن جمله: «مفاتیح الاستخراج»؛ «زیده الالواح»، در جفر؛ «ایجاز مفاتیح الاعجاز»، در شرح گلشن راز؛ «رسالهاى ...
(س چهاردهم ق)، نویسنده. وى نمایندهى آذربایجان در دورهى دوم مجلس شوراى ملى بود. از جمله آثار وى: «مشروطیت»، در اینكه مشروطیت منافى با تشیع نیست؛ «یادداشتها». ...
(تو 1283 ش)، نویسنده. در كرمانشاه متولد شد. تصحیلات مقدماتى را در موطن خود به پایان رساند؛ سپس براى ادامه تحصیل عازم بیروت شد و در دانشگاه فرانسوى آنجا به تحصیل رشتهى مهندسى پرداخت و به اخذ دیپلم نایل آمد. پس از مراجعت به ایران در سال 1312 ش در وزارت راه به خدمت وارد شد، ولى پس از دو سال ترك خدمت دولتى ...
(تو 1309 ق)، نویسنده. ملقب به معظمالسلطنه. در تهران متولد شد پس از تحصیلات مقدمات وارد دارالفنون گردید. ادبیات و علوم قدیمى را نزد حاج فاضل تهرانى (عموزادهى خود) فراگرفت. سپس به استانبول رفت و به تكمیل مراتب علمى و ادبى كوشید. خدمات دولتى او در وزارت خارجه و مستشارى سفارت استانبول بود. غزلیات شیوایى ...
(1318 -1241 ش)، روزنامهنگار، نویسنده، مورخ، شاعر. در دولتآباد اصفهان متولد شد و در همان جا نشو و نما یافت. در پنج سالگى به تحصیل خط و سواد مشغول شد از سال 1251 ش كه یازده ساله بود به اتفاق خانوادهاش چندین سفر به عراق عرب، خراسان و تهران كرد و در سال 1260 ش به اصفهان بازگشت و در همین شهر با میرزا آقاى ...
(تو 1283 ش)، نویسنده. سرتیپ دفترى پس از تكمیل تحصیلات به فرانسه عزیمت كرد. مشاغل مهم وى: فرمانده دژبان، رییس كل شهربانى، فرمانده گارد مسلح گمرك. اثر وى: «تاریخ نظامى عصر قدیم و قرون وسطى و عهد جدید».[1]
فرزند محمود دفترى (عینالممالك) و برادر دكتر احمد متین دفترى، در 1285 متولد شد. پس از انجام تحصیلات ...
(وف 1298 ق)، عالم دینى، فقیه و نویسنده. فرزند شیخ اسداللَّه دزفولى صاحب «مقابس» و پدر شیخ محدتقى دزفولى فقیه معروف است. وى در محضر پدر و سپس در نزد علمایى چون دائى خود، شیخ حسن كاشف الغطاء، صاحب «انوار الفقاهه»، و شیخ محمدحسن نجفى، صاحب «جواهر»، و شیخ مرتضى انصارى به تكمیل تحصیلات خویش پرداخت. ظاهرا ...
(1375 -1293 ق)، نویسنده و مدرس. در قریه در، واقع در شمال اصفهان، متولد شد. پس از اتمام دورهى ابتدایى در سال 1309 ق جهت ادامهى تحصیل به اصفهان مسافرت كرد؛ علوم متوسطه و مقدمات فنون عالیه و ریاضى را در آن جا به اتمام رساند. چون در میان علوم بیشتر به علوم عقلیه علاقه داشت در سال 1319 ق به تهران مسافرت ...
(1372 -1297 ش)، نویسنده و شاعر. وى اصلا همدانى بود. تحصیلات خود را در رشتهى ادبیات فارسى به پایان برد. سپس در دانشكدهى ادبیات دانشگاه تهران و مدتى نیز در دانشگاه آنكارا به تدریس پرداخت. وى تا پایان عمر به تحقیق و مطالعه در زمینهى زبان و ادبیات فارسى و معارف اسلامى پرداخت. برخى از آثار وى: «بزرگان ...
(س چهاردهم ق)، نویسنده و مترجم. وى كتاب «كامل التاریخ» ابناثیر را ترجمه و به ظلالسلطان فرزند ناصرالدین شاه پیشكش كرد، كه گویا آن نیز كامل نبوده است. ...