(1396 -1338 ق)، عالم دینى، نویسنده، خطیب و واعظ. پدرش خاتم المحدثین محدث قمى و مادرش دختر آیت‏اللَّه حاج آقا احمد طباطبایى قمى بود. در قم به دنیا آمد و در مشهد نشو و نما یافت و مقدمات و ادبیات را در آنجا فراگرفت. در 1354 ق همراه پدر به نجف رهسپار شد و در آنجا سطح فقه و اصول را نزد آیت‏اللَّه حاج میرزا ...

(686 -607 ق)، نویسنده، خطاط و شاعر، متخلص به مجد. ملقب به ملك الشعراء. معروف به ابن همگر و مجد همگر. وى گاهى رهى نیز تخلص مى كرد. او بارها به نام خود، مجد و نام پدرش، احمد ملقب به همگر (رفوگر)، اشاره كرده است. محل تولد او را بعضى از تذكره‏ها یزد و بعضى شیراز و فارس دانسته‏اند، به همین علت او را مجد همگر ...

(1302 -1250 ش)، عالم دینى، روزنامه‏نگار، نویسنده و شاعر. در كرمان به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات مقدماتى به اصفهان رفت و از محضر آخوند ملا محمدباقر فشاركى و آقا میر محمدتقى مدرس استفاده نمود و از آنها به دریافت اجازه‏ى اجتهاد نایل گشت. در آن موقع به طبع و نشر چندین جلد كتاب از قبیل: «كشف الغطاء»، «كشف ...

(1350 -1275 ق)، حقوقدان، نویسنده و مترجم. نام پدرش در بعضى مآخذ محمودخان و در بعضى محمدحسین ذكر شده است، در حالى كه محمدحسین نام جد وى مى‏باشد. متین در تهران به دنیا آمد. در شش سالگى به لقب سابق پدرش، اعتضاد لشكر، و به گفته خویش اعتضاد خاقان، ملقب شد و شغل پدر را كه همان لشكرنویسى بود اختیار نمود. او ...

(س پنجم م)، فیلسوف، نویسنده و شاعر. در شیراز به دنیا آمد. در مدرسه رها در شمال غربى الجزیره به تحصیل پرداخت، كه این مدرسه به علت اینكه بیشتر ایرانیان و به ویژه نسطوریان در آن تحصیل مى‏كردند به دبستان ایرانیان شهرت یافته بود. در اواخر قرن پنجم میلادى كه این مدرسه بسته شد شاگردان ایرانى آن، از جمله مئناى ...

(1329 -1265 ش)، روزنامه نگار، مترجم و شاعر، متخلص به مایل. وى در تویسركان به دنیا آمد و علوم ادبى و عربى را در همان شهر فراگرفت. در اوان مشروطیت به فراگرفتن علوم جدید پرداخت و زبان فرانسه را فراگرفت. سپس وارد خدمت فرهنگ شد و نخستین بار در تویسركان آموزشگاهى دایر كرد و خود سرپرستى آن را به عهده گرفت و ...

(ز 1345 ش)، نویسنده، مترجم و طبیب. پس از اتمام تحصیلات متوسطه و نیز اخذ لیسانس در رشته‏ى مامایى، وارد وزارت بهدارى شد. وى در ضمن خدمت، به تحصیل ادامه داد و در دانشكده‏ى پزشكى پس از اتمام دوره، موفق به اخذ درجه‏ى دكتراى طب شد. در 1345 ش به مقام استادى نایل گردید و پس از آن به فرانسه رفت. از آثارش: «تست‏هاى ...

(تو 1275 ش)، دندانپزشك و نویسنده. اجدادش اهل شیراز بودند و گویند از یهودیانى بودند كه در زمان كوروش هخامنشى از بابل به فارس مهاجرت كردند. لوى در تهران به دنیا آمد. تحصیلات خود را در رشته‏ى دندان پزشكى در فرانسه به پایان رساند و در جراحى دندان پزشكى دیپلم گرفت وى به زبان‏هاى فرانسه و عبرى مسلط بود. دكتر ...

(تو 1294 ش)، نویسنده. پدرش ملقب به مسعود دیوان و از صاحب منصبان نظامى بود. در سلماس به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در تبریز و خوى به اتمام رسانید و در اولین دوره دانشكده فنى، كه در محل دارالفنون تشكیل شد، شركت جست و در 1317 ش در رشته‏ى مهندسى برق فارغ‏التحصیل گشت. وى براى مطالعه به كشورهاى ...

(تو 1288 ش)، نویسنده و روزنامه نگار. در تهران به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایى را در مدرسه ادب و تحصیلات متوسطه را در دارالفنون به پایان رساند. در 1314 ش موفق به اخذ لیسانس حقوق شد. وى علوم قدیمه از جمله فقه و اصول را فراگرفت. همچنین روان شناسى و موسیقى را در خارج از ایران تحصیل نمود. پس از اخذ دیپلم از ...

(تو 1300 ش)، پزشك و نویسنده. تحصیلات خود را در دبستان فرهنگ و دبیرستان علمیه و دانشكده پزشكى تهران به پایان رساند و در بیمارى‏هاى چشم و آسیب‏شناسى از دانشگاه شیكاگو و والتررید واشنگتن تخصص گرفت. او مبتكر روش جدید معالجه‏ى جراحى دكولمان رتین بود و گزارش آن را در 1962 م به انجمن چشم پزشكان پاریس ارائه ...

(1337 -1276 ش)، قاضى، نویسنده و روزنامه‏نگار. در نور مازندران به دنیا آمد. مقدمات علوم قدیمه را در آمل فراگرفت. سپس به تهران آمد و به معلمى پرداخت. وى در 1306 ش به خدمت دادگسترى دعوت شد و چندى در دادگسترى اصفهان و یزد و نقاط دیگر در سمتهاى مختلف قضایى مشغول كار بود. او مدتى جزو هیئت تحریریه روزنامه‏ى ...

(1336/ 1335 -1266/ 1264 س)، نویسنده، روزنامه‏نگار، مترجم و شاعر، متخلص به لاهوتى. در كرمانشاه به دنیا آمد. پس از فراگرفتن علوم مقدماتى در زادگاهش، جهت ادامه‏ى تحصیل به تهران آمد. در جریان انقلاب مشروطه شب‏نامه و اوراق سیاسى منتشر مى‏كرد و در صف فداییان قرار داشت. او در جوانى به تحصیل علوم مذهبى پرداخت ...

(تو 1293 ش)، نویسنده، نمایشنامه نویس، روزنامه‏نگار و شاعر. در بابل به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در زادگاهش و تهران به پایان رساند. بعد در خارج به تحصیل و تكمیل زبان فرانسه پرداخت. وى مدتى مترجم فرانسه شركت الكا بود و چندى نیز دبیر فرانسه‏ى دبیرستان شاهپور بابل شد. پس از آن در 1319 ش مترجم ...

(وف 1129 ق)، عالم دینى، مدرس و مصنف. به همراه پدرش از گیلان به اصفهان رفت و در محله‏ى لنبان ساكن گردید و در مدرسه‏اى كه معروف است امام حسن مجتبى (ع) در زمان خلیفه دوم در حین سفرش به ایران به آنجا آمده، تدریس كرد. وى از ملا محمد صادق بن ملا محمد تنكابنى سراب، در 1123 ق، صاحب اجازه شده و خود به ملا محمد ...

(مقتول 886 ق)، شاعر و نویسنده. معروف به محمود قاوان، غوان یا گاوان و ملقب به خواجه‏ى جهان. گفته مى‏شود دلیل اضافه‏ى نامش به «گاوان» یا «قاوان» انتساب خاندانش به روستایى در گیلان به همین نام است. وى تا چهل و سه سالگى سفرهاى زیادى كرد و سپس به دربار علاءالدین احمد دوم، پادشاه بهمنى دكن (م 862 ق) رفت. در ...

(تو 1293 ش)، استاد دانشگاه، پزشك و نویسنده. در تهران به دنیا آمد. تحصیلات متوسطه را در دبیرستان ثروت و تحصیلات عالیه را در دانشكده‏ى پزشكى دانشگاه تهران در 1319 ش به پایان رساند. سپس پایان نامه‏ى خود را درباره‏ى « پروتئیوتراپى در دیابت» با درجه‏ى ممتاز گذراند و بعد عهده‏دار مشاغل مختلفى از جمله: دستیارى ...

(1374 -1293 ش)، نویسنده، محقق، مدرس و مصحح. صرف و نحو را در مدارس قدیم آموخت. پس از اتمام تحصیلات ابتدایى و متوسطه، از دانشسراى عالى در رشته‏هاى ادبیات فارسى و فلسفه لیسانس گرفت. وى در 1319 ش تدریس ادبیات و فلسفه و روان‏شناسى در دبیرستان‏هاى تهران را به عهده داشت و در ضمن خدمت موفق به اخذ درجه‏ى دكترا ...

محمد حسن گنجی، در 21 خرداد 1291 شمسی در بیرجند به دنیا آمد. پس از طی تحصیلات ابتدایی در مدرسه شوکتیه بیرجند، وارد دارالمعلمین عالی تهران شد و در رشته تاریخ و جغرافیا به اخذ درجه لیسانس نائل گردید. در شهریور ماه همان سال به عنوان دانشجوی برگزیده رهسپار اروپا شد. وی در رشته جغرافیا در دانشگاه ویکتوریای ...

(تو 1290 ش)، نویسنده، پزشك و استاد دانشگاه. پس از به پایان رساندن تحصیلات متوسطه، از دانشكده‏ى طب، در 1317 ش فارغ‏التحصیل شد و بعدها عهده‏دار مشاغل مختلفى از جمله: پزشك بخش بیمارى‏هاى زنان در بیمارستان شهردارى، دانشیار كرسى كالبد شناسى و استاد بى كرسى دانشكده‏ى پزشكى گردید. از آثارش: «كالبد شناسى انسانى»، ...