(421 -333 ق)، فقیه، ادیب، شاعر و محدث. در آمل به دنیا آمد. وى برادر یحیى ملقب به ناطق بالحق و از پیشوایان زیدیهى طبرستان و معاصر صاحب بن عباد بود. و با برادر كوچكتر خود به برادران هارونى معروف بودند. پدر وى شیعهى اثنىعشرى بود و خود او و برادرش نیز نخست داراى این مذهب بودند و بعد از فرقهى زیدیهى ...
(1186 -1107 ق)، فقیه، متكلم، محدث، محقق، نویسنده و رجال شناس. از فرزندان احمد بن ابراهیم از شخصیتهاى معروف روحانى و علمى این خاندان بود. وى در شاخورهى بحرین زاده شد و در مكتب خانه و نزد پدر خواندن و نوشتن و مقدمات علوم را آموخت. هنگام فتنه خوارج در بحرین، و مهاجرت پدرش احمد به قطیف، در شاخوره ماند و ...
(1186 -1112 ق)، عالم، فقیه و محدث. پدر شیخ حسین آلعصفور و برادر شیخ یوسف آلعصفور در ماحوز متولد شد و در بحرین مىزیست. در علم و تقوا مشهور، و در آن سامان عهدهدار امور شرعى و فقهى بود. از شیخ حسین ماحوزى اجازهى روایت داشت. وى قبل از برادرش یوسف آلعصفور در همان سال وفات وى درگذشت. از جمله آثار وى: ...
(وف بعد 1261 ق)، عالم و فقیه. ساكن شیراز بود و در آنجا از مراجع مردم فارس به حساب مىآمد. وى پس از درگذشت عمویش شیخ حسن بن حسین در 1261 ق از دنیا رفت. تصانیف بسیارى از وى باقى مانده كه از جمله آنها: «مصارع الشهداء» و مقاتل السعداء، در وفیات ائمه (ع)، در ده هزار بیت؛ «كتاب الزیارات»؛ «وفاة امیرالمؤمنین ...
(وف 1208 ق)، فقیه، محدث، متكلم، نویسنده و از عالمان اخبارى. در بحرین متولد شد. پس از فراگیرى علوم به قطیف مهاجرت كرد و در آنجا ساكن شد. پس از چندى به بوشهر رفت. وى نزد عمویش یوسف آلعصفور درس خواند. به پیروى از اندیشههاى اخباریان، تنها سنت (حدیث) را قابل استناد مىدانست و معتقد بود كه قرآن به دلیل این ...
(تو ح 1280 ق)، عالم، نویسنده، فقیه و محدث. در بوشهر متولد شد و پس از آموزشهاى مقدماتى در 1306 ق به نجف مهاجرت كرد و در حوزهى علمیهى آنجا به آموختن سطوح عالى دانشهاى متداول روزگار پرداخت. او در درس عالمان و فقیهان بلندپایه چون آخوند ملا محمدكاظم خراسانى شركت كرد و در 1314 ق به بوشهر بازگشت. پس از درگذشت ...
(شهادت 1216 ق)، فقیه، محدث، متكلم و شاعر. از سوى مادر نوهى شیخ حسین ماحوزى بود. نزد عمویش یوسف آلعصفور درس خواند. و از او و عموى دیگرش عبدعلى آلعصفور روایت مىكرد. او در شاخوره اقامت داشت و به تدریس و مرجعیت دینى و تحقیق و تألیف اشتغال یافت. از بزرگترین فقهاى اخبارى زمان خود بود، این كه برخى او را ...
(وف 1261 ق)، فقیه. شیخ حسن امامى اخبارى بوشهرى، پس از فوت پدر از بحرین به بوشهر و شیراز رفت و چندى در آنجا بود و سپس به بوشهر بازگشت و در آنجا متوطن شد. وى مرجع اخبارىها و امام جماعت و قاضى و مفتى بود و در همان جا نیز فوت كرد. و در خانهاش مدفون گشت. از آثارش: «الفوائد»؛ «رسالهى عملیه»، در عبادات؛ ...
(1131 -1084 ق)، فقیه، متكلم، محقق و نویسنده. در شاخوره به دنیا آمد و علوم مقدماتى را در آنجا فراگرفت. آنگاه نزد استادان بزرگ آن عصر مراتب عالى فقه و اصول را به پایان رساند و به درجهى اجتهاد نایل آمد. وى از برجستهترین شاگردان شیخ سلیمان ماحوزى بود كه فقه و اصول و حكمت را نزد وى آموخت. ریاضیات را نزد ...
(1362 -1311 ق)، فقیه، محقق، واعظ و زاهد. از خاندان سید نعمتاللَّه جزایرى است. در شوشتر به دنیا آمد. تحصیلات سطوح نهایى را نزد عم خویش آقا سید بزرگ آل طیب و حاج شیخ محمدكاظم شوشترى به پایان رساند و از محضر حاج شیخ محمد رضاى دزفولى نیز بهره برد و از او اجازه اجتهاد دریافت كرد. وى در زهد و پارسایى و موعظه ...
(تو 1329 ق)، فقیه، مجتهد و ادیب. در شوشتر متولد شد. در محضر عموى خود سید محمدباقر آلطیب علوم مقدماتى را خواند، و نزد پدرش و شیخ محمدكاظم ابن الشیخ سطوح عالى فراگرفت. سپس به دزفول مهاجرت كرد و از محضر شیخ محمدرضا دزفولى در زمینه فقه و اصول و حدیث بهره برد. آنگاه به قم رفت و چند سال در محضر آیتاللَّه ...
(تو 1330 ق)، عالم دینى، فقیه و واعظ. در شوشتر به دنیا آمد. در خدمت برادرش آقا سید محمد مهدى آلطیب و آقا شیخ محمد كاظم ابنالشیخ تلمذ نمود تا به درجه اجتهاد رسید و از این دو عالم بزرگ اجازه اجتهاد گرفت. او از دیگر آیات نیز بهره گرفت. چون حاوى كمالات نفسانى بود و در پارسایى و تقوا پیشتاز، مواعظ و نصایح ...
(1319 -1248 ق)، ادیب، فقیه و عارف. در نجف به دنیا آمد. مقدمات را در خدمت برادر خویش، سید هاشم، فراگرفت و ادبیات را در محضر شیخ احمد قفطان خواند. سپس به مجالس درس شیخ انصارى و شیخ مهدى آل كاشف الغطاء و میرزاى شیرازى حاضر شد، تا در فقه و اصول به اجتهاد رسید. در اخلاق نیز مدتى نزد ملا حسینقلى همدانى رفت ...
(وف 1315 ق)، فقیه و نحوى. در علم و تقوا به درجه كمال رسید. در زمان حیات پدرش از دنیا رفت. پدرش در آخر رساله ولایت در كتاب «بلغة الفقیه» از او تمجید نموده و او را غواص دریاى فقه خوانده است. از آثارش: كتاب «كشف الاسرار فى شرح الاظهار»، درنحو. ...
(1320 /1319 -1248 ق)، فقیه، ادیب و شاعر. در نجف به دنیا آمد. تفسیر و فقه و اصول و كلام و ادبیات را از پدر آموخت. از او به عنوان شاعر كبیر آل بحرالعلوم یاد شده است. مناعت طبع او مورد ستایش همگان بود. شیخ محمد سماوى نجفى صاحب كتاب «الطلیعة» و شیخ عبدالمحسن كاظمى و شیخ عبدالحسین خیاط نجفى از شاگردان وى ...
(وف بعد از 1311 ق)، فقیه، قاضى و عالم دینى. از بزرگان سوادكوه بود و از جمله عالمان پرهیزكار آن سامان به حساب مىآمد. در محضر ملا محمد اشرفى شاگردى كرد. وى عهدهدار منصب قضا در دیار خود و مرجع دینى مردم سوادكوه بود. ...
(تو 1319 ق)، فقیه. در كرمانشاه متولد شد. در خاندان اصیل آلآقا پرورش یافت. پس از خواندن مقدمات و ادبیات و متون فقه و اصول به نجف مهاجرت كرد و در محضر آیتاللَّه اصفهانى و آقا ضیاءالدین عراقى تلمذ كرد تا به مدارج عالى رسید. سپس به كرمانشاه بازگشت و به ترویج امور دینى پرداخت. ...
(تو 1317 ق)، فقیه و عالم دینى. از احفاد وحید بهبهانى است. در تهران به دنیا آمد. در سال 1344 ق به قم رفت و در خدمت ادیب تهرانى و میرزاى همدانى درس خواند. وى دروس خارج فقه و اصول تحلیلى را از محضر آیتاللَّه حایرى و آیتاللَّه حجت استفاده برد. او از طرف آیتاللَّه حایرى سرپرستى بیمارستان سهامى را كه بیمارستان ...
(1363 -1295 ق)، فقیه، حكیم و ادیب. در خسرویهى قوچان به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتى را در قوچان، سبزوار و مشهد به پایان رسانید و در بیست سالگى به اصفهان رفت و نزد آخوند كاشانى و میرزا جهانگیرخان قشقایى حكمت و فلسفه و نزد آخوند شیخ عبدالكریم گزى، و سید محمدباقر درچهاى فقه و اصول خواند. سپس از اصفهان به ...
(تو 1324 ق)، عالم دینى، فقیه و مفسر. در نجف اشرف به دنیا آمد. پس از پرورش در محضر پدر كه از علماى همدان بود و خواندن مقدمات و سطرح به حوزه درس علماى بزرگ نجف چون آیتاللَّه نایینى و آیتاللَّه اصفهانى و آقا ضیاءالدین عراقى و آیتاللَّه غروى اصفهانى راه یافت و از آنان بهرهى كامل گرفت. پس از نیل به مقامات ...