منهاج الكرامة في معرفة الامامة
نويسنده: محمد رضا ضميري
مؤلف:
زندگينامه و اظهار نظرها:
معرفي اجمالي كتاب:
وي در بخش دوم، به تفصيل به توضيح ادله حقانيت مذهب اماميه پرداخته كه عبارت اند از: 1. درست ترين و بهترين مذهب در مسائل اصولي و فرعي; 2. سخن شيخ طوسي درباره حديث پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ كه فرقه ناجيه اماميه است; 3. قطع و جزم اماميه بر نجات ائمه و پيروانشان; 4. اماميه مذهب خود را از ائمه معصوم(عليهم السلام)، كه مشهور به كمالات انساني اند، گرفته اند; 5. تعصب نداشتن اماميه در غير حق; 6. فضايل و كمالات بي شمار اميرالمؤمنين علي(عليه السلام) و نقايص زياد صحابه.
نويسنده در بخش بعدي، ادله امامت اميرالمؤمنين علي بن ابي طالب(عليه السلام) را چنين برمي شمارد: ادله عقلي (عصمت، نصب، حفظ شريعت، قادر بودن خداوند بر نصب امام معصوم و افضليت); ادله نقلي: چهل برهان از آيات قرآن، دوازده حديث از پيامبر(صلي الله عليه وآله)، دوازده ويژگي خاص علي(عليه السلام) كه دالّ بر امامت او است.
وي در بخش چهارم، سه راه براي اثبات امامت باقي ائمه(عليهم السلام) ذكر مي كند: نص، لزوم وجود امام معصوم در هر زمان و دارا بودن فضايل كه باعث امامت آنها است.
علامه در بخش پنجم، چهارده دليل بر عدم امامت كسي كه خود را مقدم بر علي ـ عليه السلام ـ بداند، آورده است. وي در بخش پاياني كتاب، دلايل اثبات خلاف ابوبكر را چنين رد كرده است: اجماع با نص در تعارض است، حديث اقتدا مستلزم خلافت او نيست و آيه 40 سوره توبه دلالت بر نقص او مي كند.
اين كتاب براي سلطان محمد خدابنده اولجايتو نوشته شده و تأثير به سزايي در شيعه شدن او و بسياري ديگر از مردم داشت. لذا بعضي از اهل سنت وقتي تأثير فراوان اين كتاب را ديدند، پيش ابن تيميه رفتند و از او كمك خواستند كه ابن تيميه كتاب منهاج السنة را در ردّ اين كتاب نوشت.
وضعيت نشر:
منبع: کتابشناسي تفصيلي مذاهب اسلامي, ص 272-273
/س
