ارتباط رياضيّات و موسيقي

با وجود اين که بسياري از رياضيدانان کاملاً از موسيقي دور بوده اند و تعداد اندکي از موسيقيدانان علاقه اندکي نسبت به رياضيات از خود بروز داده اند اما اصرار و ايده عمومي قوي در زمينه ارتباط ميان اين دو رشته وجود دارد. در نتيجه هيچ کس از شنيدن اينکه يک رياضيدان پيانيست برجسته اي است يا براي سرگرمي آهنگ مي سازد و يا از شنيدن موسيقي باخ لذت مي برد تعجب نمي کند.
روايت هاي فراواني درباره مدارکي وجود دارد که از علاقه بيشتر رياضيدانان به موسيقي نسبت به ساير رشته ها خبر مي دهد و برخي از مطالعات مشخص کرده اند کودکاني که آموزش موسيقي ديده اند مهارت هاي علمي بهتري دارند. حدس علت اين ارتباط دشوار نيست. اگرچه در همه هنرها تفکر مجرد کاربرد دارد اما موسيقي و اجزاي تشکيل دهنده آن يکي از آشکارترين هنرهاي مجرد به شمار مي رود. بخش عمده اي از لذت گوش دادن موسيقي به دليل برداشت هاي مستقيم از الگوهايي است که به ظاهر هيچ معني مستقلي ندارند.
اما متأسفانه روايت هاي موجود از پشتوانه علمي دقيق اندکي برخوردارند و در حقيقت به درستي معلوم نيست چه سؤالي را در اين زمينه بايد پاسخ دهيم؟ مثلاً اگر از نظر آماري بررسي کنيم و متوجه شويم که تعداد رياضيداناني که پيانو مي زنند از تعداد کساني که سابقه رياضياتي ندارند و پيانو مي زنند، در يک جامعه بيشتر است، چه نتيجه اي خواهيم گرفت؟
به نظر من چنين اطلاعاتي را مي توان گردآورد اما مهمتر از آن اين است که يک نظريه تدريجي آزمون پذير را بنا کنيم که بتواند چنين ارتباطي را توضيح دهد. چنين توضيحي از اطلاعات آماري صرف بسيار ارزشمندتر خواهد بود.
هم رياضيات و هم موسيقي بسيار متنوع است و کسي ممکن است به بخشي از اين دو حوزه علاقمند و نسبت به بخش هاي ديگر بي توجه باشد. بنابراين آيا ارتباطات ظريفي ميان بخش هاي گوناگون موسيقي و رياضيات وجود دارد؟ اين ها مسايلي است که مي تواند ارتباط اجتماعي ميان اين رشته ها را روشن تر و جدي تر بيان کند. منبع مقاله :
منبع مقاله: گاورز، تيموتي؛ ( 1391 )، رياضيات، پوريا ناظمي، تهران: بصيرت، چاپ دوم.